Maria-sama ga Miteru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maria-sama ga Miteru
マリア様がみてる
Gatunek obyczajowy, dramat, yuri
Powieść ilustrowana
Autor Oyuki Konno
Artysta Reine Hibiki
Wydawca Japonia Shueisha
Drukowana w Cobalt
Wydawana 24 kwietnia 1998
Liczba tomów 33
Telewizyjny serial anime
Reżyser Yukihiro Matsushita
Studio Japonia Studio Deen
Premierowa emisja 7 stycznia 200431 marca 2004
Liczba odcinków 13
Telewizyjny serial anime
Maria-sama ga Miteru: Haru
Reżyser Yukihiro Matsushita
Studio Japonia Studio Deen
Premierowa emisja 4 lipca 200426 września 2004
Liczba odcinków 13
OVA
Maria-sama ga Miteru
Reżyser Yukihiro Matsushita
Studio Japonia Studio Deen
Liczba odcinków 5
Data wydania 29 listopada 2006
Czas trwania 50 minut
Telewizyjny serial anime
Maria-sama ga Miteru 4
Reżyser Toshiyuki Kato
Studio Japonia Studio Deen
Premierowa emisja 3 stycznia 20096 stycznia 2009
Liczba odcinków 13
Manga
Autor Oyuki Konno
Artysta Satoru Nagasawa
Wydawca Japonia Shueisha
Drukowana w Japonia Margaret
Wydawana październik 2003
Liczba tomów 8

Maria-sama ga Miteru (jap. マリア様がみてる?, dosł. "Matka Boska na nas patrzy")powieść napisana przez Oyuki Konno, ilustrowana przez Reine Hibiki, zaliczana do nurtu "light novel". Została także zaadoptowana jako manga oraz anime.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Osią fabuły są losy kolejnych pokoleń uczennic żeńskiego liceum katolickiego Lillian Gakuen. Obserwujemy je z perspektywy nowej uczennicy tej szkoły, Yumi Fukuzawy. W szkole tej funkcjonuje tzw. system "soeur", polegający na tym, że starsze uczennice opiekują się młodszymi, czyniąc je swoimi "siostrami". Symbolem takiego związku jest przekazanie sobie różańca.

Yumi, w wyniku zbiegu okoliczności, staje się "siostrą" Sachiko Ogawary, uczennicy drugiego roku, gwiazdy i idolki innych uczennic a także członkini szkolnego samorządu - Yamayurikai. Jego przewodniczącymi są trzy dziewczyny, nazywane różami (żółtą, czerwoną i białą). Każda z nich ma swoją "siostrę", nazywaną "pąkiem", ta zaś opiekuje się wybraną uczennicą pierwszego roku. Yumi i Sachiko należą do tzw. "Rodziny Czerwonej Róży". Kolejne odcinki pokazują wydarzenia, które rozegrały się w przeszłości jak i, przede wszystkim, kolejne lata nauki dziewcząt, prezentując bogatą galerię bohaterek, wśród których na pierwszy plan wysuwają się członkinie samorządu.

Kontynuacja[edytuj | edytuj kod]

Powieść, której wydawanie rozpoczęto w 1998, ukazuje się do dziś i liczy 34 tomy. Dwie trzynastoodcinkowe serie anime były emitowane w japońskiej telewizji w latach 2003-2004. Trzecia, pięcioodcinkowa seria ukazała się w latach 2006-2007 jako OAV. W 2008 rozpoczęto tworzenie czwartej serii telewizyjnej. Od 2003 roku jest też tworzona manga, której rysowniczką jest Satoru Nagasawa.

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Maria-sama ga Miteru zdobyło wielką popularność w Japonii a także na całym świecie, manga i anime doczekały się przekładów na inne języki, m.in. angielski i niemiecki, powieść ukazuje się, poza Japonią, także w Niemczech. Istnieje ponadto fanowski przekład powieści dostępny w internecie. Doczekała się także wersji dźwiękowej, wydawanej na płytach audio CD oraz radiowej.

Wątki homoseksualne[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na miejsce akcji (żeńska szkoła katolicka) i bliskie relacje łączące uczennice Lillian, Maria-sama ga Miteru jest przez wielu zaliczana do nurtu yuri, choć w samej fabule wątki homoseksualne są poruszane sporadycznie i koncentrują się wokół Sei Sato, Białej Róży, która w drugiej klasie liceum zakochała się w swojej koleżance Shiori Kubo. Dwie główne bohaterki, Yumi i Sachiko, zostały w powieści określone jako jednoznacznie heteroseksualne, zaś ich związek ogranicza się do bliskiej przyjaźni. Niemniej, fani bardzo często tworzą fanfiction i fanarty z poszczególnymi bohaterkami serii, gdzie ukazuje się je jako lesbijki. Ponadto, rodzina Sachiko zaaranżowała jej małżeństwo z Suguru, jej kuzynem. W miarę rozwoju fabuły wychodzi na jaw, że jest on homoseksualistą i małżeństwo będzie dlań jedynie formalnością.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]