Shūeisha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Shūeisha
Ilustracja
Siedziba firmy w dzielnicy Chiyoda, Tōkyō
Państwo  Japonia
Adres 〒101-8050
Chiyoda, Tokio
Hitotsubashi 2-5-10
Data założenia 1925 (założenie),
1949 (ukształtowanie)
Forma prawna Kabushiki-gaisha
brak współrzędnych
Strona internetowa

Shūeisha (jap. 株式会社集英社 Kabushiki-gaisha Shūeisha, ang. „Shueisha Publishing Co, Ltd.”) – jedno z największych wydawnictw w Japonii.

Firma została założona w 1925 r. jako rozrywkowy dział publikacji wydawnictwa Shōgakukan. W następnym roku Shūeisha stało się już odrębną, niezależną firmą. Czasopisma publikowane przez wydawnictwo to między innymi: Weekly Shōnen Jump, Weekly Young Jump, Non-no i Ultra Jump. Shūeisha współpracuje z Shōgakukan i Hakusensha oraz Viz Media, który publikuje mangi obu firm w Stanach Zjednoczonych. Siedziba firmy znajduje się tokijskiej dzielnicy Chiyoda[1].

Historia firmy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza powieść wydana w 1926 r., jeszcze we współpracy z Shōgakukan, nosiła tytuł: Jinjō Shōgaku Ichinen Onna Nama, a w 1927 r. wydano kolejne dwie powieści: Danshi Ehon i Joshi Ehon.

W 1928 r. wydawnictwu Shūeisha powierzono edycję zbioru prac autora Gendai Yūmoa Zenshū, co zaowocowało wydaniem 12 tomów, które stały się częścią Joshi Shinjidai ei Shūji Chō oraz Shinjidai ei Shūji Chō. W 1930 r. kolejna powieść nazywana Tantei-ki Dan została wydana, a Gendai Yūmoa Zenshū został zakończony na 24. tomie. W 1931 r. kolejne dwie powieści zostały wydane jako Danshi Yōchien i Joshi Yōchien.

W 1933 r. przeprowadzono remont budynku wydawnictwa w dzielnicy Hitotsubashi, a jego adres został zmieniony na nowy, o trzy numery niższy[2].

Po II wojnie światowej Shūeisha wydawało serię mang nazywaną Omoshiro Book, w skład której wchodziła obrazkowa książka nazwana Shonen Oja. Stała się ona wielkim hitem wśród chłopców i dziewcząt w tamtym okresie. Pierwszy tom Shonen Oja został nazwany Shonen Oja Oitachi Hen i okazał się bestsellerem.

Pierwszymi magazynami publikowanymi przez wydawnictwo były: Akaruku Tanoshi i Shōnen-Shōjo Zasshi. We wrześniu 1949 r., powstał magazyn Omoshiro zawierający wszystkie poprzednie serie. W 1950 r., specjalne wydanie magazynu zostało opublikowane pod tytułem Hinomaru. Do magazynu w 1951 r. została dodana żeńska wersja Shōjo Book, zawierająca mangi dla nastoletnich dziewczyn.

Shūeisha zostało całkowicie niezależne w 1952 r. W tym samym roku Omoshiro Book przestał być publikowany, a Myōjō zaczął być wydawany jako miesięcznik. Seria Omoshiro Book została opublikowana przez bunkoban jako Manga Omoshiro seria Bunko[3]. Następnie powieść o nazwie Yoiko Yōchien została opublikowana, a magazyn Omoshiro Book został zastąpiony przez inny magazyn Kodomo nazywany Yōnen Book.

W 1955 r., sukces Shōjo Book doprowadził do rozpoczęcia publikacji magazynu Ribon. Publikację powieści Joshi Yōchien Kobato rozpoczęto w 1958 r. 23 listopada specjalne wydanie Myōjō nazwane Weekly Myōjō zostało opublikowane. W 1959 r. inna męska edycja Shōjo Book została wydana zamiast Omoshiro Book, który zaprzestał publikacji. Shōnen Book został utworzony, a Shōjo Book zostało wydane przez bunkoban jako Shōjo Manga Bunko. W 1960 kolejna wersja Myōjō została wydana pod nazwą Bessatsu Weekly Myōjō.

Shūeisha nadal wydawało wiele powieści, lecz głównym projektem została seria książek Omoshiro nazwana Shōnen-Shōjo Nippon Rekishi Zenshū wydana w 12 tomach. W tym czasie wiele książek zostało opublikowanych w tym m.in.: Hirosuke Yōnen Dōwa Bungaku Zenshū, Hatachi no Sekkei, Dōdō Taru Jinsei, Shinjin Nama Gekijō oraz Gaikoku-kara kita shingo jiten.

W 1962 r. Shūeisha opublikowało żeńską wersję Myōjō jako Josei Myōjō, a w następnym roku rozpoczęło publikację Margaret. W 1964 r. Kanshi Taikei został wydany w 24 tomach, a seria powieści Compact została kolejną z nowości wydawnictwa Shūeisha. W 1965 r., dwa nowe magazyny zostały wydane: Cobalt i Shōnen Book, który został odłamem Bessatsu Shōnen Book[4].

W 1966 r. Shūeisha rozpoczęło publikację tygodników: Playboy, Seishun to Dokusho i Shōsetsu Junia. Powieść pt. Nihonbon Gaku Zenshū została wydana aż w 88 tomach.

Kolejny magazyn o tematyce mangi został nazwany Young Music. Deluxe Margaret rozpoczął publikację w 1967 r. Jako dodatek do Margaret Comics i Ribon Comics. W 1968 r. Shūeisha rozpoczęło publikację magazynu Hoshi Young Sense jako zamiennik krótko trwającego Young Sense. Później w tym toku Margaret rozpoczął magazyn Seventeen – odpowiednik angielskiego pisma, a Shūkan Shōnen Jump został wydany jako magazyn wydawany dwa razy w tygodniu. W 1969 r. rozpoczynają publikację magazyny Joker oraz Bessatsu Seventeen. Jeszcze w tym roku Shonen Jump staje się tygodnikiem i zmienia swój tytuł na Weekly Shōnen Jump. Rok 1970 rozpoczęły się wraz z uruchomieniem magazynu Subaru, a rok później swój start miał magazyn „Ocean life”. W 1973 r. magazyn Playgirl rozpoczął publikację, a rok później Weekly Shōnen Jump rozpoczął wydawanie siostrzanych projektów Akamaru Jump i Monthly Shōnen Jump, a także Saison de Non-no rozpoczął swoją publikację[5].

Magazyny[edytuj | edytuj kod]

Nazwa magazynu Zakończony Zawiera
Omoshiro Book (おもしろブック) Tak Shōnen i Shōjo manga
Hinomaru Tak Shōnen i Shōjo manga
Shōjo Book (少女ブック) Tak Shōjo manga
Myōjō (明星) Nie Kultura i muzyka
Yōnen Book (幼年ブック) Tak Kodomo manga
Ribon (りぼん) Nie Shōjo manga
Weekly Myōjō (週刊明星) Tak Kultura i muzyka
Shōnen Book (少年ブック) Tak Shōnen manga
Bessatsu Myōjō (別冊週刊明星) Tak Kultura i muzyka
Josei Myōjō (女性明星) Tak Moda damska
Margaret (マーガレット) Nie Shōjo manga
Bessatsu Margaret (別冊マーガレット) Tak Shōjo manga
Bessatsu Shōnen Book (別冊少年ブック) Tak Shōnen manga
Weekly Playboy (週刊プレイボーイ) Nie Erotyka, seinen manga
Shōsetsu Junia (小説ジュニア) Tak Powieści
Nihon Bungaku Zenshū (日本文学全集) Tak
-
Seishun to Dokusho (青春と読書) Nie Grafika i sztuka
Young Music (ヤングミュージック) Tak Muzyka
Deluxe Margaret (デラックス マーガレット) Tak
Bessatsu Young Sense (別冊ヤングセンス) Tak
Weekly Seventeen (週刊セブンティーン) Tak
Joker (ジョーカー) Tak
Guts (guts) Tak
Weekly Shōnen Jump (週刊少年ジャンプ) Nie
Bessatsu Shōnen Jump (別冊少年ジャンプ) Tak
Subaru (すばる) Nie
Non-no (ノン-ノ) Nie
Ocean life (オーシャンライフ) Tak
Roadshow (ロードショー) Nie
Monthly Seventeen (月刊セブンティーン) Tak
Play Girl (プレイガール) Tak
Monthly Shōnen Jump (月刊少年ジャンプ) Tak
Saison de Non-no (SAISON de non・no) Tak
Weekly Margaret (週刊マーガレット) Tak
Gekkan Playboy (月刊プレイボーイ) Tak
More (MORE) Nie
Bessatsu Hair Catalog (別冊ヘアカタログ) Tak
Bouquet (ぶ~け) Tak
Weekly Young Jump (週刊ヤングジャンプ) Nie
Cosmopolitan (コスモポリタン) Nie
Ribon Original (りぼんオリジナル) Nie
You (ユー) Nie
Cobalt (COBALT) Nie
Non-no More Books (non・no MORE BOOKS) Nie
Lee (リー) Nie
Sumuappu (サムアップ) Tak
Dunk (DUNK) Tak
Office You (OFFICE YOU) Nie
Business Jump (ビジネスジャンプ) Nie
Men’s Non-no (メンズノンノ) Nie
Young You (ヤングユー) Tak
Jōhō Chishiki Imidas (情報・知識 imidas) Tak
Shōsetsu Subaru (小説すばる) Nie
Monthly Bees Club Tak
Monthly Tiara (月刊ティアラ) Tak
Super Jump (スーパージャンプ) Nie
Spur (SPUR) Nie
Bart (バート) Tak
Tanto (TANTO) Tak
V Jump (Vジャンプ) Nie
Fresh Jump (フレッシュジャンプ) Tak
Chorus (コーラス) Nie
All Natural Tak
Manga Allman (マンガ・オールマン) Tak
Tepee (Tepee) Tak
Telekids (テレキッズ) Tak
Maple (メイプル) Tak
Shūeisha Shinsho (集英社新書) Nie
Ultra Jump (ウルトラジャンプ) Nie
Cookie (クッキー) Nie
Baila (BAILA) Nie
Sportiva (スポルティーバ) Nie
Maquia (MAQUIA) Nie
Pinky (PINKY) Nie
Yomu Ningen Dock Kenkō Hyakka
(読む人間ドック 健康百科)
Tak
Uomo (UOMO) Nie
Monthly Young Jump (月刊ヤングジャンプ) Nie Seinen manga
Jump Square. (ジャンプSQ.) Nie Shōnen manga

Magazyny kanzenban[edytuj | edytuj kod]

Wydawnictwo Shūeisha opublikowało wiele magazynów kanzenban. Składały się one z jednej serii publikowanej w magazynie przez około rok, a następnie wybierana była inna na kolejny rok, w przeciwieństwie do innych magazynów o tematyce mangi, które wydają różne serie. W jednym magazynie publikowane było do trzech tomów wybranej serii.

Monthly Comic Tokumori[edytuj | edytuj kod]

Monthly Comic Tokumori (月刊コミック特盛, Gekkan Komikku Tokumori) jest magazynem seinen Kanzenban[6]. publikowanym przez spółkę zależną Shueisha’s-Home Sha. Pismo aktualnie wydaje co miesiąc serię opowiadającą samurajską historię – Nobunaga no Kyodai Tetsu Fune: Sengoku no Umi o Seisu.

Shueisha Original[edytuj | edytuj kod]

Shueisha Original (集英社オリジナル, Shūeisha Orijinaru) jest magazynem o tematyce mangi, publikowanym przez wydawnictwo Shueisha. Magazyn Kanzenban wyposażony jest w indywidualny styl klasycznej serii. Każde wydanie jest kontynuacją ostatniego magazynu. Shueisha Original znalazły się dwie serie, które mogły być wydawane w magazynie przez długi czas. Pierwszą serią było Chibi Maruko-chan z shōjo Ribon. Maruko-chan publikowany był w magazynie od sierpnia 2007 do stycznia 2008 r. Rokudenashi Blues Masanori Morita, który był wydawany w Weekly Shōnen Jump został wydany po raz pierwszy w marcu 2008 r. i jest nadal publikowany w Shueisha Original.

Shueisha Remix[edytuj | edytuj kod]

Shueisha Remix (集英社リミックス, Shūeisha Rimikkusu) jest jedynym z wielu magazynów publikowanych przez Shueishe. Pismo Shueisha Remix jest połączeniem czterech serii magazynów: Shueisha Jump Remix, Shueisha Girls Remix, Shueisha Home Remix oraz Shueisha International Remix.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Shueisha info, kontakt (jap.).
  2. Historia wydawnictwa, część pierwsza (jap.).
  3. Historia wydawnictwa, cześć druga (jap.).
  4. Historia wydawnictwa, część trzecia (jap.).
  5. Historia wydawnictwa, część czwarta (jap.).
  6. Magazyny, publikowane przez Shueishe (jap.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]