Maria Ludwika De Angelis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiona
Maria Ludwika De Angelis

Antonina De Angelis
misjonarka
Data i miejsce urodzenia 24 października 1880
San Gregorio k. L’Aquila (Włochy)
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1962
La Plata (Argentyna)
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 3 października 2004
Watykan, Plac Świętego Piotra
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 25 lutego

Maria Ludwika De Angelis, właśc. wł. Antonina De Angelis[1] (ur. 24 października 1880 w San Gregorio k. L’Aquila we Włoszech, zm. 25 lutego 1962 w La Plata w Argentynie) – włoska zakonnica i misjonarka, błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.

Urodziła się w małej wiosce San Gregorio jako pierwsza z ośmiorga dzieci swoich rodziców. 14 listopada 1904 roku wstąpiła do zgromadzenia Córek Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie przyjęła imiona Maria Ludwika. Pierwsza lata spędziła w miejscowości Riviera Ligure.

Pod koniec roku 1907 wysłano ją z misją do Argentyny. Tam rozpoczęła pracę w La Plata w szpitalu dziecięcym, najpierw jako kucharka, następnie jako przełożona wspólnoty i jej administratorka. Założyła sanatorium dla dzieci w Mar del Plata i ośrodek duszpasterski w City Bell.

Zmarła 25 lutego 1962 roku w opinii świętości.

Została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w dniu 3 października 2004 roku.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Antonio Borrelli: Beata Maria Ludovica (Antonina) De Angelis Missionaria (wł.). Enciclopedia dei Santi. [dostęp 2012-03-03].

Bibliografia[edytuj]