Maria Miśkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maria Karina Miśkiewicz (ur. 1933 w Warszawie) – polska archeolog, profesor dr hab.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim; pracowała w Państwowym Muzeum Archeologicznym, w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, a wreszcie na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie reaktywowała zamierającą Sekcję Archeologii Chrześcijańskiej na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych. Specjalizuje się w archeologii wczesnego średniowiecza, ze szczególnym uwzględnieniem Mazowsza i Podlasia.

Prowadziła wykopaliska m.in. na cmentarzyskach wczesnośredniowiecznych w Wiślicy, Złotej Pińczowskiej i Jaksicach, a także kompleksu osadniczego w Niewiadomej.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Mazowsze wschodnie we wczesnym średniowieczu (1981)
  • Mazowsze płockie we wczesnym średniowieczu (1982)
  • Wczesnośredniowieczny kompleks osadniczy w Niewiadomej w województwie siedleckim (1996)
  • Zarys kultury i archeologii Europy w okresie wczesnego średniowiecza (2002)
  • Wczesnośredniowieczni sąsiedzi Słowian (2005)
  • Europa wczesnego średniowiecza V-XIII wiek (2008)
  • Życie codzienne mieszkańców ziem polskich we wczesnym średniowieczu (2010)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ordery dla wykładowców i pracowników UKSW. prezydent.pl, 2011-10-10. [dostęp 2011-10-10].