Maria Miller (lekarka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Miller
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1939
Warszawa
prof dr. hab nauk medycznych
Alma Mater Akademia Medyczna w Warszawie
Doktorat 1972 – nauki medyczne
Instytut Gruźlicy
Habilitacja 1990 – nauki medyczne
Instytut Gruźlicy
Profesura 2003
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Maria Stanisława Miller (ur. 28 maja 1939 w Warszawie) – polska lekarka, specjalista zdrowia publicznego, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1963 ukończyła studia w Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalista w zakresie chorób płuc (I stopień w 1968), medycyny społecznej (I stopień w 1973), organizacji ochrony zdrowia (II stopień w 1975) oraz zdrowia publicznego (2004)[1].[2].

Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 1972 w Instytucie Gruźlicy w Warszawie na podstawie rozprawy pt. Ocena przydatności aparatu Peak Flow Meter-Wrighta dla wykrywania upośledzenia wentylacji w toku masowych badań radiofotograficznych klatki piersiowej, za którą dostała nagrodę Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia. W 1990 w tej samej uczelni uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Ocena dotychczasowych systemów informacyjnych gruźlicy – Centralny Rejestr Gruźlicy jako nowe narzędzie oceny sytuacji epidemiologicznej i skuteczności programu zwalczania gruźlicy w Polsce[2]. W 1993 została mianowana na stanowisko docenta, a w 2003 postanowieniem Prezydenta RP uzyskała tytuł profesora nauk medycznych[3].

W 1966 po odbyciu stażu podyplomowego rozpoczęła pracę w Instytucie Gruźlicy w Warszawie. Z tą jednostką była związana do 1996, w tym od 1991 jako kierownik Zakładu Epidemiologii. Od 1996 do 2009 pracowała w Szkole Zdrowia Publicznego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, jako kierownik Zakładu Epidemiologii i Promocji Zdrowia, oraz w 2005 dodatkowo jako kierownik całej jednostki. W latach 1997–2016 pracowała w Państwowym Zakładzie Higieny, gdzie była kierownikiem Zakładu Promocji Zdrowia[2].

Autorka lub współautorka ponad 100 publikacji oraz kilkunastu monografii i podręczników z zakresu zdrowia publicznego i epidemiologii, w tym zwłaszcza epidemiologii chorób niezakaźnych oraz wpływu czynników środowiskowych na kondycję człowieka. Promotorka 6 prac doktorskich[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maria Miller. W: Centralny Rejestr Lekarzy RP – wyszukiwarka informacji podstawowych [on-line]. Naczelna Izba Lekarska. [dostęp 2017-08-22].
  2. a b c d Maria Miller (lekarka) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-08-22].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 kwietnia 2003 r. nr 115-4-03 o nadaniu tytułu naukowego profesora (M.P. z 2003 r. nr 35, poz. 465).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]