Maximilien Caffarelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gen. Louis Caffarelli du Falga
Grób generała Caffarelliego pod Akką.

Louis Marie Maximilien de Caffarelli du Falga, częściej wymieniany jako Maximilien Caffarelli (ur. 13 lutego 1756 w zamku Falga (departament Haute-Garonne) - zm. 27 kwietnia 1799, podczas oblężenia Akki), był jednym z generałów francuskich w czasach I Republiki Francuskiej.

Uczęszczał do szkoły oficerskiej dla dobrze urodzonych w Mézières, po czym, w roku 1786, został administratorem dóbr rodzinnych. W kwietniu 1791 otrzymał nominację na kapitana, a w 1792 otrzymał etat oficera artylerii w Armii Renu, ale po sprzeciwieniu się detronizacji i zgilotynowaniu Ludwika XVI, został pozbawiony swej funkcji, a następnie zawieszony na okres 14 miesięcy.

Przywrócony do służby za wstawiennictwem Sieyèsa, w kwietniu 1795 został szefem batalionu w wojskach inżynieryjnych Armii Sambry i Mozy pod rozkazami gen. Klébera, ale został ranny 17 grudnia 1795 i stracił lewą nogę.

Mianowany mimo swego kalectwa generałem brygady został dowódcą nieistniejącej Armii Anglii przygotowywanej do ewentualnej inwazji na wyspy brytyjskie, ale w końcu przekształconej w Armię Wschodu i wcielonej do wojsk wysłanych pod wodzą gen. Bonaparte do Egiptu.

Maximilien Caffarelli odegrał ważną rolę w przygotowaniu wyprawy do Egiptu, jak również - już na miejscu - w umocnieniu obrony Kairu, unormowaniu stałej łączności pomiędzy Aleksandrią a Kairem oraz utworzeniu, wraz z Józefem Sułkowskim, Instytutu Egipskiego.

27 kwietnia 1799, podczas oblężenia Akki, został poważnie ranny w prawe ramię i zmarł po kilku godzinach z upływu krwi.

Został pochowany na francuskim cmentarzu pod Akką.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joseph-Marie de Gérando, Vie de Maximilien Cafarelli, Paris 1801.