Medycyna lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Medycyna lotnicza – dział medycyny zajmujący się badaniem, diagnostyką i leczeniem reakcji i zaburzeń organizmu, które powstały lub uległy zmianie w związku z działaniem (także niekontrolowanym) statku powietrznego i zjawisk fizycznych panujących w przestrzeni powietrznej oraz zagadnieniami medycznie pokrewnymi.

Badania lotniczo-lekarskie w polskim lotnictwie cywilnym[edytuj | edytuj kod]

Badania lotniczo-lekarskie w polskim lotnictwie cywilnym nadzoruje Urząd Lotnictwa Cywilnego. Prezes tego urzędu:

  • powołuje Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego do orzekania zgodnie z prawem lotniczym i międzynarodowymi przepisami lotniczymi
  • prowadzi rejestr lekarzy specjalistów medycyny lotniczej
  • prowadzi listę lekarzy orzeczników medycyny lotniczej
  • prowadzi listę centrów medycyny lotniczej.

Prawo lotnicze wymaga ważnego badania lotniczo-lekarskiego od każdego z poszczególnych specjalności członków personelu lotniczego i pokładowego statku powietrznego (wyjątki: pilot-amator lotni oraz pilot-amator paralotni)[1]. Badania lotniczo-lekarskie wykonują centra medycyny lotniczej oraz lekarze orzecznicy.

Lekarze medycyny lotniczej z udokumentowaną specjalizacją wchodzą także w skład Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. Kwestie badań lotniczo-lekarskich w polskim lotnictwie cywilnym regulują zasadniczo artykuły 105-112 ustawy Prawo lotnicze[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Art. 105 ust. 1a ustawy Prawo lotnicze (Dz.U. z 2018 r. poz. 1183)
  2. Ustawa Prawo lotnicze.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.