Meleagris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Meleagris[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – indyk zwyczajny (M. gallopavo)
Przedstawiciel rodzaju – indyk zwyczajny (M. gallopavo)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Tetraonini
Rodzaj Meleagris
Typ nomenklatoryczny

Meleagris gallopavo Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki
  • M. gallopavo
  • M. ocellata
Meleagris gallopavo

Meleagris – rodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Kanadzie, USA, Meksyku, Belize i Gwatemali[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 66–125 cm; masa ciała samców 5000–11,200 g, samic 2200–4200 g (samce są o 30% większe od samic)[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Meleagris: gr. μελεαγρις meleagris, μελεαγριδος meleagridos – perliczka. Nazwy Turkey, Turkeycock i Turkeyhen używano w odniesieniu do perliczek w XVI, XVII i na początku XVIII wieku, ponieważ przywiezione zostały z Afryki do Europy przez Turków osmańskich i władze tureckie. Przez to zamieszanie Karol Linneusz użył nazwy rodzajowej Meleagris dla amerykańskiego dzikiego indyka, który był nieznany starożytnym. Gdy perliczka i indyk zostały później wyróżnione jako odrębne gatunki, nazwa Turkey została zachowana dla amerykańskiego gatunku[6].
  • Agriocharis: gr. αγριος agrios – dziki, od αγρος agros – pole, ziemia; χαρις kharis – wdzięk, od χαιρω khairō – radować się[7]. Gatunek typowy: Meleagris ocellata Cuvier, 1820.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Meleagris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 156. (łac.)
  3. F.M. Chapman. Notes on Birds observed in Yucatan. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 8, s. 287–288, 1896 (ang.). 
  4. F.Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-09-19].
  5. W.F. Porter: Family Meleagrididae (Turkeys). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 374–375. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  6. Jobling 2017 ↓, s. Meleagris.
  7. Jobling 2017 ↓, s. Agriocharis.
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Tetraonini Leach, 1820 (wersja 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-09-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-09-19]. (ang.)