Międzynarodowy Festiwal w Edynburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Międzynarodowy Festiwal w Edynburgu
The Edinburgh International Festival
Ilustracja
Od 1999 roku w budynku dawnego kościoła The Hub mieści się centrala Festiwalu.
Data i miejsce od 1947 roku
Edynburg
Strona internetowa

Międzynarodowy Festiwal w Edynburgu (ang. Edinburgh International Festival) – coroczny festiwal w Edynburgu w Szkocji, trwający ponad trzy tygodnie w sierpniu. Na zaproszenie dyrektora festiwalu występują na nim najlepsi wykonawcy muzyki (zwłaszcza muzyki poważnej), teatru, opery i tańca z całego świata. Festiwalowi towarzyszą wystawy, wykłady i warsztaty.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysł organizacji festiwalu powstał po II wojnie światowej. Jego autorem był Rudolf Bing, dyrektor generalny Festiwalu operowego w Glyndebourne[1]. Pierwsza edycja została sfinansowana przez Lorda Rosebery z wygranej otrzymanej po zwycięstwie w wyścigach jego konia Ocean Swelln[2]. Imprezę dofinansował Urząd Miasta w Edynburgu, a potem fundusze przyznała Rada Sztuki w Wielkiej Brytanii utworzoną przez Lorda Keynesa pod koniec wojny. Organizatorami pierwszego festiwalu oprócz Binga byli: Henry Harvey Wood, szef British Council w Szkocji[3], Sidney Newman, profesor muzyki na uniwersytecie w Edynburgu oraz grupa działaczy z Edynburga, a szczególnie John Falconer[4]. Decyzje podjęto w 1946 roku, ale ponieważ było już za późno na organizację festiwalu zaplanowano go na następny rok. Pierwszy międzynarodowy festiwal (i pierwszy „Festival Fringe”, choć nie nosił on wtedy tej nazwy) odbył się pomiędzy 22 sierpnia a 11 września 1947 roku[5]. Obecnie Festiwal jest organizowany w sierpniu.

Od 1950 roku jest organizowany festiwal orkiestr wojskowych Edinburgh Military Tattoo.

Pierwszy festiwal skoncentrował się głównie na muzyce klasycznej, a najważniejszym wydarzeniem były koncerty Filharmonii Wiedeńskiej pod dyrekcją Bruno Waltera[6], który wyjechał z Europy po zajęciu Austrii przez Rzeszę Niemiecką[1]. Pierwsze teatralne przedstawienia podczas festiwalu miały miejsce w następnym roku, kiedy po raz pierwszy od 1552 roku w Sali Zgromadzeń nad Kopcem wykonano adaptację The Thrie Estaites Davida Lyndsaya[7]. Ponieważ armia brytyjskiej chciała zaprezentować swoją twórczość podczas festiwalu powstał w 1950 roku Edinburgh Military Tattoo[8]. To coroczne wydarzenie zostało uznane za integralną część oficjalnego festiwalu, choć nadal jest organizowane osobno[9]. W 2015 roku zmieniono termin organizacji Międzynarodowego Festiwalu w Edynburgu tak, aby była zbieżna z Festiwalem Fringe[10].

Miejsca festiwalowe[edytuj | edytuj kod]

Imprezy podczas Festiwalu są organizowane w Festival Theatre na 1800 miejsc, Usher Hall na 2300 miejsc, Royal Lyceum Theatre na 650 miejsc oraz King's Theatre na 1350 miejsc. Koncerty są organizowane w The Queen's Hall która posiada ponad 900 miejsc. Na potrzeby festiwalu zaadaptowano także dawny kompleks kinowy The Edinburgh Playhouse na ponad 3000 miejsc. W centrali festiwalu, która od 1999 roku mieści się w The Hub. Jest to dawny kościół Tollbooth na Castlehill, bezpośrednio pod Zamkiem w Edynburgu. Jego wysoka gotycka iglica jest najwyższym punktem w centrum Edynburga (poza Zamkiem) i punktem orientacyjnym widocznym z odległości wielu kilometrów. W budynku dysponującym ponad 400 miejscami, są organizowane podczas festiwalu wykłady, konferencje i dyskusje[11].

Dyrektorzy festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Inne festiwale w Edynburgu[edytuj | edytuj kod]

W tym samym czasie co Międzynarodowy Festiwal w Edynburgu jest organizowanych około dziesięciu innych festiwali. Noszą one nazwę Edynburg Festival. Najważniejszym z nich jest Festiwal teatrów ulicznych w Edynburgu, który powstał w tym samym czasie co Międzynarodowy Festiwal i stał się największym na świecie festiwalem sztuki. W sierpniu 1947 roku odbył się po raz pierwszy Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Edynburgu. W 1966 roku z inicjatywy Johna Caldera, Richarda Demarco, Jima Haynesa zaczął być organizowany Festiwal pisarzy, który przekształcił się w Międzynarodowy Festiwal Książki w Edynburgu[11].

Polska na festiwalu[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku zaplanowano imprezę Polska Arts in Edinburgh 2012. Pokazano wtedy sztukę 2008: Macbeth w reżyserii Grzegorza Jarzyny, London Symphony Orchestra pod dyrekcją Walerego Giergiewa wykonała cztery Symfonie oraz oba Koncerty skrzypcowe Karola Szymanowskiego. Dodatkowo dwa koncerty Witolda Lutosławskiego wykonała Cleveland Orchestra pod dyrekcją Franza Welsera-Mosta[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c OBITUARY : Sir Rudolf Bing, The Independent, 4 września 1997 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  2. Remembering an Edinburgh Festival champion. ThreeWeeks Edinburgh [dostęp 2020-03-12].
  3. About the organisation, Edinburgh International Festival, 11 marca 2020 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  4. Angela Bartie, Edinburgh Festivals, Edinburgh University Press, 14 maja 2014, s. 24-26, ISBN 978-0-7486-7032-1 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  5. Our History. Edinburgh International Festival, Edinburgh Internal Festival – 70th Anniversary [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  6. Commemorative plaque unveiled, Edinburgh International Festival, 27 sierpnia 2017 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  7. Bruce, Festival in the North (1975), pp. 25-6.
  8. 10 Facts about The Royal Edinburgh Military Tattoo, Edinburgh Festivals [dostęp 2020-03-12].
  9. Bruce, Festival in the North (1975), p. 31.
  10. Severin Carrell, Scotland, Edinburgh international festival moves dates for 2015 as part of shakeup, „The Guardian”, 8 maja 2014, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-03-12] (ang.).!!!
  11. a b Festiwal w Edynburgu czy edynburskie festiwale? – Kraków Otwarty Na Świat, www.krakow.pl [dostęp 2020-03-12].
  12. John Calder, Obituary: Sir Ian Hunter, „The Guardian”, 11 września 2003, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  13. Barry Millington, Robert Ponsonby obituary, „The Guardian”, 20 listopada 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  14. a b Obituary: Peter Diamand, The Independent, 21 stycznia 1998 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  15. Dennis Hevesi, John Drummond, 71, Director of the Edinburgh Arts Festival, Dies, „The New York Times”, 15 września 2006, ISSN 0362-4331 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  16. Uninvited Fringe Performers at Center of Edinburgh Flap : Festival: Outgoing director Frank Dunlop questions the quality and motives of alternative artists. The mayor calls his charges 'outrageous.', Los Angeles Times, 17 sierpnia 1991 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  17. Kirsty Scott, Interview: Brian McMaster, „The Guardian”, 4 sierpnia 2006, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  18. 2-admin, Interview with Jonathan Mills, director of Edinburgh International Festival, Critical Stages/Scènes critiques, 5 kwietnia 2016 [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  19. Fergus Linehan, Edinburgh International Culture Summit [dostęp 2020-03-12] (ang.).
  20. Polacy na Międzynarodowym Festiwalu w Edynburgu, Onet Kultura, 8 sierpnia 2012 [dostęp 2020-03-12] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]