Międzyrzecz (rejon ostrogski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Międzyrzec Ostrogski)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Międzyrzecz
Ilustracja
Dawny klasztor franciszkanów
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Rejon ostrogski
Powierzchnia 2,398 km²
Wysokość 200 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

1490
621,35 os./km²
Nr kierunkowy +380 3654
Kod pocztowy 35808
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Ziemia 50°18′04″N 26°28′30″E/50,301111 26,475000
Portal Portal Ukraina

Międzyrzecz (ukr. Межиріч, Meżyricz; hist. Międzyrzecz Ostrogski) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie ostrogskim. W 2001 roku liczyła 1490 mieszkańców.

Historia[edytuj]

Według prawosławnej tradycji na miejscu dzisiejszej wsi w 1240 roku powstał klasztor założony przez mnichów z Ławry Peczerskiej[1]. Miejscowość wzmiankowana była po raz pierwszy w 1396 roku, kiedy książę Witold nadał ją jednemu z protoplastów rodu Ostrogskich. W 1605 roku staraniem Janusza Ostrogskiego miejscowość uzyskała prawa miejskie magdeburskie. W 1609 roku miasto włączono do ordynacji ostrogskiej. W 1648 roku miasto zniszczyli buntownicy kozaccy Chmielnickiego i później już nie podniosło się ono z upadku. 15 sierpnia 1779 roku biskup Franciszek Komornicki koronował papieskimi koronami cudowny obraz Matki Bożej w Międzyrzeczu Ostrogskim (ikonę Matki Bożej „Dająca Życie”[1]). Od 1793 roku miejscowość znajdowała się w zaborze rosyjskim. W 1866 roku Rosjanie skasowali klasztor franciszkanów, zaś jego główny kościół ponownie zaadaptowali na cerkiew[1]. W okresie międzywojennym w granicach Polski. Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy Nowomalin. Od września 1939 do 1941 roku była pod okupacją radziecka, następnie (1941–1944) pod okupacją niemiecką. W latach 1945–1991 w Ukraińskiej SRR.

Widok klasztoru w XIX wieku według Napoleona Ordy

Zabytki[edytuj]

  • cerkiew obronna ufundowana przez Konstantego Ostrogskiego[2] (XV–XVII wiek) i klasztor franciszkanów typu obronnego wzniesiony przez jego wnuka Janusza w latach 1606–1610 przy cerkwi Trójcy Świętej, odebranej później prawosławnym i zamienionej na kościół — miejsce kultu ikony Matki Bożej „Dająca Życie”[1]; w 1863 roku[3] klasztor został skasowany przez władze carskie, zaś kościół ponownie zaadaptowano na cerkiew[2]; po 1991 roku w obiektach powstał męski monaster[1]
  • zamek[4] – w 1454 roku Ostrogscy wybudowali obronną cerkiew pw. Świętej Trójcy otoczoną wałami; na początku XVII wieku Janusz Ostrogski zbudował przy świątyni dwór dla siebie, otaczając całość założenia murami obronnymi zwieńczonymi renesansową attyką; miasto otoczył wałami ziemnymi z bramami; fortyfikacja ta wielokrotnie odpierała ataki wrogów w wojnach Rzeczypospolitej z Turcją i Kozakami
    • relikty fortyfikacji — pozostałości wałów ziemnych, Brama Zasławska z XVI wieku
  • grób biskupa Franciszka Komornickiego, sufragana łuckiego i proboszcza parafii w Ostrogu, w kaplicy obok kościoła

Przypisy

  1. a b c d e A.Dylewski, Ukraina, Pascal, Bielsko-Biała, 2005, ISBN 83-7304-508-2, s.213
  2. a b J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ISBN 83-87654-11-6, s.160-162
  3. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI. Warszawa: 1880–1902, s. 378-79.
  4. Międzyrzecz Ostrogski. [dostęp 24.8.13].

Linki zewnętrzne[edytuj]