Michał Chałbiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Chałbiński
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Michał Bolesław Chałbiński
Data i miejsce urodzenia 16 października 1976
Jastrzębie-Zdrój, Polska
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1986–1993 GKS Jastrzębie-Zdrój
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1993–1996 GKS Jastrzębie-Zdrój
1993–1994 Piotrcovia Piotrków Trybunalski (wyp.)
1996 ŁKS Łódź (wyp.) 0 0
1997 GKS Katowice 4 1
1997–1998 Górnik Pszów
1998–1999 Włókniarz Kietrz
1998 RKS Radomsko (wyp.)
2000–2003 Odra Wodzisław Śląski 91 29
2003–2004 Jahn Ratyzbona 8 0
2004–2005 Górnik Zabrze 34 12
2005–2009 Zagłębie Lubin 76 32
2009–2010 Polonia Warszawa 10 1
2010–2011 Piast Gliwice 7 0
W sumie: 230 75

Michał Bolesław Chałbiński (ur. 16 października 1976 w Jastrzębiu-Zdroju) – były polski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Michał Chałbiński rozpoczynał swoją karierę piłkarską w rodzinnym Jastrzębiu-Zdroju. Z tamtejszym GKS Jastrzębie występował w niższych ligach. Przez pewien czas był również wypożyczony do Piotrcovii. W 1995 roku trafił do szerokiej kadry ŁKS Łódź, jednak nie znalazł on uznania w oczach tamtejszych trenerów. W 1996 został zawodnikiem występującego w Ekstraklasie GKS-u Katowice, w którym zadebiutował w lidze 5 marca 1997 w meczu z Zagłębiem Lubin. Chałbiński jednak nie znalazł miejsca w pierwszym składzie i został szybko sprzedany. Jego kolejnymi klubami były Górnik Pszów, Włókniarz Kietrz oraz RKS Radomsko. W 2000 po raz kolejny trafił do Ekstraklasy, tym razem do Odry Wodzisław Śl. W swoim pierwszym sezonie został podstawowym zawodnikiem klubu z Wodzisławia i wkrótce stał się kluczową postacią zespołu. W sezonie 2002/2003 zdobył w ekstraklasie 13 bramek. Po tym wyczynie został sprzedany do klubu 2. Bundesligi Jahn Ratyzbona, jednak pobytu w Niemczech (8 meczów i 0 bramek w lidze) nie może zaliczyć do udanych. Po powrocie do Polski w 2003 Chałbiński odnalazł się w Górniku Zabrze, w którym w sezonie 2004/2005 zdobył 9 bramek w 22 meczach. W 2005 trafił do czołowego klubu Orange Ekstraklasy Zagłębia Lubin. W sezonie 2005/2006 zajął z klubem 3. miejsce w lidze i grał w finale Pucharu Polski, przegranym z Wisłą Płock. W ekstraklasie zdobył 15 bramek i w klasyfikacji strzelców wyprzedził go jedynie Grzegorz Piechna. Grał z również w rozgrywkach pucharu UEFA, w których jego klub odpadł już w rundzie kwalifikacyjnej z drużyną ze stolicy Białorusi Dynamem Mińsk (1-1) (0-0) – wyniki po dwóch meczach tych drużyn. 5 maja 2007 roku Michał Chałbiński doznał poważniej kontuzji w meczu na szczycie Orange Ekstraklasy pomiędzy Zagłębiem Lubin a Koroną Kielce, co wykluczyło go z rozgrywek do końca sezonu. Tym samym Chałbiński, pomimo zdobycia 12 bramek, stracił szansę na tytuł króla strzelców Orange Ekstraklasy sezonu 2006/2007 (wyprzedził go reprezentujący drużynę Lecha Poznań Piotr Reiss). W kwietniu 2011 roku został oskarżony o korupcję[1].

Afera korupcyjna[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2012 wrocławski sąd rejonowy skazał na rok więzienia w zawieszeniu Michała Chałbińskiego za udział w ustawieniu meczu Zagłębia Lubin z Cracovią w 2006 roku. Wyrok nie jest prawomocny[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Bożena Lidia Szmel, Joachim Waloszek, Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008), Katowice 2009 (11. część cyklu „Kolekcja Klubów”)