Górnik Zabrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy klubu piłki nożnej. Zobacz też: Górnik Zabrze – klub piłki ręcznej.
Górnik Zabrze
Górnik Zabrze S.S.A
Górnik Zabrze
Pełna nazwa Górnik Zabrze Sportowa Spółka Akcyjna
Przydomek Górnicy, KSG (od Klub Sportowy Górnik), Trójkolorowi
Maskotka Górnik o imieniu Jorguś[1]
Barwy biało-niebiesko-czerwone
Data założenia 14 grudnia 1948
Debiut w najwyższej lidze 18 marca 1956
Górnik Zabrze – Ruch Chorzów 3:1
Liga Ekstraklasa
Adres ul. Roosevelta 81
41-800 Zabrze
Stadion Stadion im. Ernesta Pohla
Prezes Bartosz Sarnowski
Trener Marcin Brosz
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Górnik Zabrzepolski klub piłkarski z siedzibą w Zabrzu, występujący od sezonu 2017/18 po rocznej przerwie w ekstraklasie. 14-krotny mistrz Polski, 4-krotny wicemistrz Polski, 6-krotny zdobywca Pucharu Polski, zdobywca Superpucharu Polski oraz Pucharu Ligi a także finalista Pucharu Zdobywców Pucharów oraz ćwierćfinalista Pucharu Mistrzów i Pucharu Intertoto. Aktualnie klub zajmuje 4. miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy i 2. miejsce w tabeli medalowej Mistrzostw Polski[2].

Historia[edytuj]

Jedenastka wszech czasów Górnika Zabrze

Początki klubu[edytuj]

Początki sportu polskiego po II wojnie światowej na terenie Zabrza sięgają 1945 roku. Działania wojenne pozostawiły zdewastowane obiekty sportowe, brakowało sprzętu, a nawet młodzieży chętnej do uprawiania sportu. Powoli, wysiłkiem wielu działaczy, zaczęto zakładać kluby sportowe przy zakładach pracy. Tradycje piłkarskie górniczego Zabrza miały swe źródło w założonej w 1946 roku drużynie KS "Zjednoczenie". Wkrótce doszło do fuzji KS "Zjednoczenie" z KS "Zabrze", a w roku 1948 w wyniku ogólnokrajowej reorganizacji sportu i przejęcia opieki nad sportem górniczym przez zrzeszenie "Górnik" powstał jeden silny klub górniczy na terenie Zabrza. Został utworzony z połączenia KS "Zjednoczenie", KS "Concordia", KS "Pogoń" i KS "Skra" pod nazwą ZS "Górnik".

Lata 50 XX w.[edytuj]

Pierwsze lata to okres konsolidacji klubu, ale już w roku 1952 Górnik awansuje do II ligi, którą w wyniku reorganizacji rozgrywek opuścił w roku 1953 na jeden sezon.

Rok 1957 przyniósł piłkarzom Górnika pierwszy tytuł mistrzowski oraz finał Pucharu Polski (1:2 z ŁKS). Mistrzostwo ligi wywalczyli dla zabrzan: Machnik i Kaczmarczyk – bramkarze, Florenski, Franosz, Czech, Hajduk – obrońcy, Nowara, Gawlik, Olejnik – pomocnicy, Pol, Szalecki, Kowol, Jankowski, Fojcik, Lentner i Wiśniowski – napastnicy.

Lata 60 XX w.[edytuj]

W następnych 11 latach Górnik nie schodził już poniżej "medalowych" miejsc w tabeli ligowej, co w historii polskiego piłkarstwa jest wydarzeniem bez precedensu. Tylko w latach 1958, 1960, 1968 zabrzanie zajmowali trzecie miejsce, w roku 1962 byli zaś wicemistrzami, natomiast w latach 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966 i 1967 siedmiokrotnie zdobyli mistrzostwo Polski. Szczególnie imponująca jest "złota seria" lat 1963-1967, kiedy Górnik ustanowił rekord ligi polskiej: 5-krotne z rzędu zdobycie mistrzostwa. W następnych latach do drużyny mistrza Polski przybyło wielu utalentowanych zawodników. Kostka – bramkarz, Oślizło, Olszówka, Musiałek, Kulanek, Wilczek, Szołtysik, Gorgoń, Lubański, Szarmach, którzy wraz z Polem i Lentnerem zdobyli kolejne mistrzostwa Polski. Tytuły mistrzowskie w lidze zostały "podbudowane" jeszcze dwukrotnym zdobyciem Pucharu Polski w latach 1965 (4:0 Czarni Żagań) i 1968 (3:0 Ruch Chorzów), również dwukrotnym udziałem w PP 1962 (1:2 z Zagłębiem Sosnowiec) i 1966 (1:2 z Legią Warszawa). Kolejne boje Zabrzan to pojedynki na stadionach całej Europy, a nawet świata. 10. edycja Pucharu Europy (sezon 1964) przyniosła trzy dramatyczne pojedynki z praską Duklą – 1:4, 3:0, 0:0, oraz wyeliminowanie Górnika poprzez losowanie.

W 1965 roku Górnik wyeliminował mistrza Austrii Linzer ASK 3:1, 1:2 , ale w II rundzie uległ praskiej Sparcie – 0:3, 1:3. W następnym roku po wyeliminowaniu mistrza NRD Vorwärts Berlin – 2:1, 1:2, 3:1, uległ w pierwszym występie przeciwko mistrzowi Bułgarii CSKA Sofia – 0:4, 3:0. Kolejny, szósty już występ Górnika w Europie w sezonie 1967/68 przyniósł mu pierwszy w historii polskiej piłki awans do ćwierćfinału Pucharu Europy. W pierwszej rundzie Górnik wyeliminował mistrza Szwecji Djurgårdens IF 3:0, 1:0 – w drugiej – co było największą sensacją tej edycji pucharu – okazał się lepszy od rewelacyjnego Dynama Kijów, wygrywając w Kijowie 2:1 i remisując w Chorzowie na Stadionie Śląskim 1:1. W spotkaniu ćwierćfinałowym angielski Manchester United F.C. okazał się lepszy o jedną bramkę od Górnika. W pierwszym meczu w Manchesterze było 2:0 dla gospodarzy, natomiast w drugim Górnik wygrał, lecz tylko 1:0. Później drużyna Manchesteru zdobyła Puchar Europy, a zespół Górnika Zabrze był jedynym, który wygrał z mistrzem Anglii w tej edycji Pucharu Europy.

Lata 70 XX w.[edytuj]

Bilet na mecz Górnik Zabrze – Manchester City (10.03.1971) w Chorzowie wygrany przez Górnika 2:0

Największym sukcesem Górnika Zabrze był awans do finału Pucharu Zdobywców Pucharów w 1970 roku, gdzie zmierzyli się z Manchesterem City – na stadionie w Wiedniu Górnik przegrał 1:2.

Droga do finału PZP 1969/70[edytuj]

  • Olympiakos Pireus – Górnik Zabrze 2:2 (0:2) (Wilczek 8, 36 min.)
  • Górnik Zabrze – Olympiakos Pireus 5:0 (1:0) (Wilczek 1, Skowronek 62, Szołtysik 70, Banaś 82 (k), 84 min.)
  • Glasgow Rangers – Górnik Zabrze 1:3 (0:2) (Lubański 5, 87, Szaryński 11 min.)
  • Górnik Zabrze – Glasgow Rangers 3:1 (0:1) (Olek 63, Lubański 77, Skowronek 81 min.)
  • Lewski Sofia – Górnik Zabrze 3:2 (2:1) (Szołtysik 5, Banaś 52 min.)
  • Górnik Zabrze – Lewski Sofia 2:1 (1:0) (Lubański 44, Banaś 56 min.)
  • AS Roma – Górnik Zabrze 1:1 (0:1) (Banaś 28 min.)
  • Górnik Zabrze – AS Roma 2:2 (0:1, 1:1, 2:1) (Lubański 90 (k), 93 min.)

W latach 70 XX w. Górnik Zabrze zdobył 2 Mistrzostwa Polski (sezon 1970/1971, sezon 1971/1972) i 3-krotnie zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Polski (sezon 1969/1970, sezon 1970/1971, sezon 1971/1972). W sezonie 1977/1978 Górnik zajął 16 miejsce w lidze i spadł do drugiej ligi. Jednak w następnym sezonie wywalczył awans i po roku nieobecności wrócił do I ligi.

Lata 80 XX w.[edytuj]

W latach 80 XX w. zabrzański klub nawiązał do swoich największych osiągnięć, zdobywając w latach 1985-1988 cztery kolejne tytuły mistrza kraju. W sezonie 1987/1988 Górnik wygrał swój jedyny Superpuchar Polski wygrywając z Lechem Poznań 2:1 (Cyroń 2 – Juskowiak). W latach 80 w barwach Górnika grali tacy piłkarze jak: Waldemar Matysik, Marek Piotrowicz, Ryszard Komornicki, Ryszard Cyroń, Józef Wandzik, Jan Urban, Andrzej Iwan, Robert Warzycha.

Lata 90 XX w.[edytuj]

Wykres miejsc zajmowanych przez Górnika Zabrze w historii jego występów w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce

Początkowo Górnik notuje dobre wyniki. W sezonie 1993/94 do ostatniej kolejki walczy o mistrzostwo Polski, jednak po remisie z Legią Warszawa na wyjeździe w ostatniej kolejce 1:1 spada na trzecie miejsce. W meczu tym przy stanie 1:0 dla Górnika trzech zawodników tego klubu zostało usuniętych z boiska, co spowodowało powszechne podejrzenia o korupcję sędziego. W późniejszych latach Górnik wypada z ligowej czołówki walcząc w środku stawki bądź broniąc się przed spadkiem.

Lata 2000-2009[edytuj]

Drużyna, której trzon stanowią piłkarze wywodzący się z Górnego Śląska, plasuje się w połowie tabeli, lecz kolejne zawirowania stawiają Górnik na skraju krawędzi, czego wynikiem są nieustanne boje przed uniknięciem relegacji. Gdy klub odzyskał organizacyjną i finansową stabilizację, zamiast dołączyć do ligowych potentatów, zanotował najgorszy od lat wynik sportowy, doświadczając drugiego w historii spadku z najwyższej klasy rozgrywkowej.

Lata 2009-2013[edytuj]

Zespół mimo spadku szybko wrócił do Ekstraklasy. Potrzebował do tego tylko jednego sezonu. Od czasu powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej Górnik grał dobrze, lecz miał wahania formy. Ostatnie trzy sezony drużyna z Zabrza kończyła w górnej części ligowej tabeli. Klub finalizuje wówczas budowę nowego stadionu, który będzie mógł pomieścić około 30 tysięcy widzów.

Lata 2013-2017[edytuj]

Kończy się rozbudowa i modernizacja stadionu przy ul. Roosevelta[3]. W tym samym czasie zabrzański Górnik notuje trzeci w swej historii spadek z Ekstraklasy[4]. Od sezonu 2016/2017 KS Górnik Zabrze występuje w I lidze. Natomiast od sezonu 2017/18 Górnik znów zagra w Ekstraklasie. "Górnicy" wracają do najwyższej ligi po rocznej przerwie.[5]

Lokaty klubu[edytuj]

Sezon Rozgrywki ligowe Puchar Polski
(rozgrywki centralne)
Uwagi Rozgrywki europejskie
Liga Miejsce Puchar Etap
1948/1949 III Klasa A (okr. Śląsk Opolski) 1 nie rozgrywano Przegrane baraże o awans.[6] nie rozgrywano
1949/1950 Klasa A (okr. Śląsk Opolski) 1 Increase2.svg Przegrane baraże o awans. Awans dzięki reorganizacji rozgrywek.[6]
1951 II II liga (gr. C) 2/8
1952 II liga (gr. C) Decrease2.svg 6/10 1/16 finału
1953 III III liga (gr. I) Increase2.svg 1/13 nie rozgrywano
1954 II II liga 5/11 1/16 finału
1955 II liga Increase2.svg 2/14 1/32 finału
1956 I I liga 6/12 finał Pierwsze ligowe derby śląskie pomiędzy Górnikiem i Ruchem Chorzów.
1957 I liga Gold medal with cup.svg 1/12 finał Empty Star.svg Pierwszy tytuł mistrzowski
Górnik dziesiątym klubem mistrzowskim.
1958 I liga Bronze medal with cup.svg 3/12 nie rozgrywano
1959 I liga Gold medal with cup.svg 1/12 Bramka Ernest Pol królem strzelców.
1960 I liga Bronze medal with cup.svg 3/12
1961 I liga Gold medal with cup.svg 1/12 Bramka Ernest Pol królem strzelców. 2. miejsce w grupie Pucharu Intertoto.
Puchar Europy 1/16 finału
1962 I liga Silver medal with cup.svg 2/14 finał Najwyższe zwycięstwo w Ekstraklasie: 12 maja 1962: Górnik Zabrze – Cracovia 9:0[7]
1962/1963 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 1/2 finału
1963/1964 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 1/16 finału Star empty.svg Piąty tytuł mistrzowski
Górnik na 3. miejscu w klasyfikacji medalowej za Ruchem Chorzów i Cracovią.
Puchar Europy 1/8 finału
1964/1965 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Puchar Europy 1/16 finału
1965/1966 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 finał Bramka Włodzimierz Lubański królem strzelców. Puchar Europy 1/8 finału
1966/1967 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 1/16 finału Bramka Włodzimierz Lubański królem strzelców. 1. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Górnik ustanowił rekord pięciu zdobytych mistrzostw Polski z rzędu. Puchar Europy 1/8 finału
1967/1968 I liga Bronze medal with cup.svg 3/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Bramka Włodzimierz Lubański królem strzelców. Puchar Europy 1/4 finału
1968/1969 I liga Silver medal with cup.svg 2/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Bramka Włodzimierz Lubański królem strzelców.
1969/1970 I liga Bronze medal with cup.svg 3/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Puchar Zdobywców Pucharów Silver medal with cup.svg finał
1970/1971 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Najwyższe zwycięstwo w rozgrywkach europejskich:
30 września 1970: Górnik Zabrze – Aalborg BK 8:1[8]
Puchar Zdobywców Pucharów 1/4 finału
1971/1972 I liga Gold medal with cup.svg 1/14 Simple gold cup.svg zwycięstwo Full Star Yellow.svg Dziesiąty tytuł mistrzowski
Górnik na 2. miejscu w klasyfikacji medalowej za Ruchem Chorzów.
Górnik ustanowił rekord pięciu zdobytych Pucharów Polski z rzędu.
Górnik ustanowił rekord szesnastu sezonów ligowych z rzędu zakończonych na podium.
Puchar Europy 1/32 finału
1972/1973 I liga 4/14 1/4 finału Puchar Europy 1/16 finału
1973/1974 I liga Silver medal with cup.svg 2/16 1/2 finału
1974/1975 I liga 7/16 1/2 finału Tysięczny gol w Ekstraklasie:
18 czerwca 1975: Pogoń Szczecin – Górnik Zabrze 4:1[9]
2. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Puchar UEFA 1/32 finału
1975/1976 I liga 9/16 1/8 finału
1976/1977 I liga Bronze medal with cup.svg 3/16 1/8 finału faza grupowa Pucharu Ligi
1977/1978 I liga Decrease2.svg 16/16 1/8 finału Simple gold cup.svg Puchar Ligi (nieoficjalny) Puchar UEFA 1/16 finału
1978/1979 II II liga (gr. wschodnia) Increase2.svg 1/16 1/4 finału[a]
1979/1980 I I liga 6/16 1/8 finału
1980/1981 I liga 12/16 1/16 finału
1981/1982 I liga 5/16 1/2 finału
1982/1983 I liga 12/16 1/4 finału
1983/1984 I liga 4/16 1/4 finału
1984/1985 I liga Gold medal with cup.svg 1/16 1/2 finału 2. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
1985/1986 I liga Gold medal with cup.svg 1/16 finał Bramka Andrzej Zgutczyński królem strzelców. 1. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Puchar Europy 1/32 finału
1986/1987 I liga Gold medal with cup.svg 1/16 1/4 finału 3. miejsce w grupie Pucharu Intertoto(ang.).
Puchar Europy 1/32 finału
1987/1988 I liga Gold medal with cup.svg 1/16 1/2 finału finał Superpucharu Polski Puchar Europy 1/16 finału
Górnik na 1. miejscu w klasyfikacji medalowej przed Ruchem Chorzów i Wisłą Kraków.
1988/1989 I liga Bronze medal with cup.svg 3/16 1/4 finału Simple gold cup.svg Superpuchar Polski Puchar Europy 1/16 finału
1989/1990 I liga 6/16 1/16 finału Puchar UEFA 1/32 finału
1990/1991 I liga Silver medal with cup.svg 2/16 1/4 finału
1991/1992 I liga 4/18 finał Puchar UEFA 1/32 finału
1992/1993 I liga 9/18 1/8 finału Tysięczny mecz w Ekstraklasie:
28 marca 1993: Olimpia Poznań – Górnik Zabrze 0:0[10]
1993/1994 I liga Bronze medal with cup.svg 3/18 1/2 finału
1994/1995 I liga 5/18 1/16 finału Puchar UEFA 1/32 finału
1995/1996 I liga 12/18 1/4 finału Puchar Intertoto faza grupowa
1996/1997 I liga 13/18 1/8 finału
1997/1998 I liga 8/18 1/2 finału
1998/1999 I liga 7/16 1/16 finału
1999/2000 I liga 14/16 1/8 finału Bramka Adam Kompała królem strzelców.
ćwierćfinał Pucharu Ligi
2000/2001 I liga 13/16 finał 1/8 finału Pucharu Ligi
2001/2002 I liga 9/16 1/8 finału 1/8 finału Pucharu Ligi
2002/2003 I liga 7/16 1/16 finału Najwyższe zwycięstwo w Ekstraklasie:
9 kwietnia 2003: Górnik Zabrze – Pogoń Szczecin 9:0[11]
2003/2004 I liga 7/14 1/8 finału
2004/2005 I liga 11/14 1/8 finału
2005/2006 I liga 13/16[b] 1/16 finału
2006/2007 I liga 14/16 1/8 finału faza grupowa Pucharu Ekstraklasy
2007/2008 I liga 8/16 1/16 finału półfinał Pucharu Ekstraklasy
2008/2009 Ekstraklasa Decrease2.svg 15/16[c] 1/8 finału faza grupowa Pucharu Ekstraklasy
2009/2010 II I liga Increase2.svg 2/18 1/16 finału
2010/2011 I Ekstraklasa 6/16 1/16 finału
2011/2012 Ekstraklasa 8/16 1/8 finału
2012/2013 Ekstraklasa 5/16 1/16 finału
2013/2014 Ekstraklasa 6/16 1/4 finału
2014/2015 Ekstraklasa 7/16 1/8 finału
2015/2016 Ekstraklasa Decrease2.svg 15/16 1/16 finału Ostatnie wielkie derby Śląska pomiędzy Górnikiem i Ruchem Chorzów.
2016/2017 II I liga Increase2.svg 2/18 1/8 finału Bramka Igor Angulo królem strzelców.
2017/2018 I Ekstraklasa

Osiągnięcia[edytuj]

Sukcesy krajowe[edytuj]

Sukcesy międzynarodowe[edytuj]

Sukcesy w rozgrywkach juniorów[edytuj]

Górnik w europejskich pucharach[edytuj]

Obecny skład[edytuj]

Stan na 20 września 2017[12]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Tomasz Loska
3 OB Polska Adam Wolniewicz
4 OB Polska Mateusz Wieteska
5 OB Ukraina Ołeksandr Szeweluchin
6 OB Polska Bartłomiej Olszewski
7 PO Polska Rafał Kurzawa
8 PO Polska Konrad Nowak
9 PO Polska Damian Kądzior
10 PO Słowacja Erik Grendel
11 NA Czechy David Ledecký
14 OB Polska Michał Koj
15 OB Hiszpania Dani Suárez
16 OB Polska Dariusz Pawłowski
Nr Poz. Piłkarz
17 NA Hiszpania Igor Angulo
18 PO Polska Wojciech Hajda
19 PO Polska Mariusz Przybylski
20 NA Polska Marcin Urynowicz
21 PO Słowenia Sandi Arčon
22 PO Polska Szymon Matuszek (kapitan)
23 NA Polska Rafał Wolsztyński
24 OB Niemcy Meik Karwot
25 PO Polska Łukasz Wolsztyński
27 PO Polska Szymon Żurkowski
28 PO Polska Maciej Ambrosiewicz
93 BR Polska Wojciech Pawłowski
99 BR Polska Grzegorz Kasprzik

Piłkarze[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Górnika Zabrze.

Królowie strzelców Ekstraklasy w barwach Górnika[edytuj]

Sezon Imię i nazwisko Liczba bramek
1959 Ernest Pohl 21
1961 Ernest Pohl 24
1965/1966 Włodzimierz Lubański 23
1966/1967 Włodzimierz Lubański 18
1967/1968 Włodzimierz Lubański 24
1968/1969 Włodzimierz Lubański 22
1985/1986 Andrzej Zgutczyński 20
1999/2000 Adam Kompała 19

Piłkarze Górnika w reprezentacji Polski (69 zawodników)[edytuj]

Stan na 25 sierpnia 2014.
 

Trenerzy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Górnika Zabrze.

Sztab szkoleniowy[edytuj]

Stan na 25 września 2017.[13]
  • TrenerMarcin Brosz
  • Asystent trenera - Marek Kasprzyk
  • Trener bramkarzyMarek Matuszek
  • Trener przygotowania fizycznego – Wojciech Mroszczyk
  • Kierownik drużyny – Krzysztof Skutnik
  • Fizjoterapeuta – Bartłomiej Spałek
  • Masażysta – Sebastian Jagiełło
  • Masażysta – Sebastian Jagiełło
  • Lekarz – Zbigniew Kwiatkowski

Prezesi[edytuj]

 Osobny artykuł: Prezesi Górnika Zabrze.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Prezesi Górnika Zabrze.

Sponsorzy[edytuj]

Stadion[edytuj]

 Osobny artykuł: Stadion im. Ernesta Pohla.

Obiekt oddany do eksploatacji w 1934 roku – nadano mu wtedy imię Adolfa Hitlera. Wbrew obiegowej opinii nazwa ta przestała obowiązywać po 1945 roku na mocy Dekretu Rady Państwa znoszącego na całym zajętym terytorium tego typu nazewnictwo ze wszystkich obiektów publicznych, a dopiero 9 czerwca 2005 roku stadion oficjalnie otrzymał imię zmarłego 10 lat wcześniej Ernesta Pohla[14] (który nieoficjalnie patronował obiektowi od 5 kwietnia 2004[15]), mimo że słynny piłkarz grał w Górniku jako Ernest Pol. Aktualna pojemność stadionu to 24 563 miejsc, wszystkie siedzące (w rozbudowie).

Niektóre mecze w europejskich pucharach Górnik rozgrywał na Stadionie Śląskim.

Uwagi

  1. drużyna rezerw, pierwsza drużyna odpadła w III rundzie
  2. Górnik zakończył rozgrywki na 14. miejscu, jednak, w związku z posezonową fuzją z Amiką Wronki, Lech Poznań nie wystąpił o licencję na przyszły sezon i został przesunięty w tabeli na ostatnią pozycję.
  3. Górnik zakończył rozgrywki na 16. miejscu, jednak z powodu nieprzyznania licencji ŁKS-owi na grę w Ekstraklasie w kolejnym sezonie, zespół z Łodzi został przesunięty w tabeli na ostatnią pozycję.

Przypisy

  1. Aktualności – Górnik Zabrze
  2. Mistrzostwa Polski 1920 – 2013 (pol.). [dostęp 4 sierpnia 2013].
  3. Stadion w Zabrzu, stadion-zabrze.pl [dostęp 2016-09-19].
  4. Koszmar po zabrzańsku. Piłkarze bez cojones [dostęp 2016-09-19].
  5. I liga. Sandecja Nowy Sącz i Górnik Zabrze awansowały do ekstraklasy, „Sport.pl”, 4 czerwca 2017 [dostęp 2017-06-07] (pol.).
  6. a b [1]
  7. [2]
  8. [3]
  9. [4]
  10. [5]
  11. [6]
  12. Pierwsza drużyna. gornikzabrze.pl. [dostęp 2017-08-12].
  13. Sztab szkoleniowy (pol.). gornikzabrze.pl. [dostęp 2015-02-24].
  14. PZPN.PL : Ernest Pohl będzie patronem stadionu w Zabrzu
  15. Skarb – Górnik Zabrze

Linki zewnętrzne[edytuj]