ŁKS Łódź (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej. Zobacz też: ŁKS – klub sportowy.
Football pictogram.svg ŁKS
Pełna nazwa Łódzki Klub Sportowy
Przydomek Rycerze Wiosny[1]
Maskotka Rycerz Bodzio
Barwy biało-czerwono-białe
Data założenia 1908 (zawiązanie struktur klubowych)
1909 (formalna rejestracja)
Debiut w najwyższej lidze 3 kwietnia 1927
ŁKS – Klub Turystów Łódź 2:0
Liga III liga; grupa łódzka-mazowiecka
Adres Aleja Unii Lubelskiej 2
94-020 Łódź
Stadion Stadion przy al. Unii Lubelskiej 2
Łódź
Numer KRS 0000456408
Prezes Tomasz Salski
Trener Marcin Pyrdoł
Asystent trenera Jacek Janowski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Łódzki Klub Sportowy – polski klub piłkarski w Łodzi. Działania organizacyjne na rzecz jego powstania rozpoczęły się w 1908, jednakże oficjalnie został zarejestrowany w rok później. Pozostaje najstarszym istniejącym łódzkim klubem sportowym, a także jest jednym z założycieli Ligi Polskiej (1927). ŁKS zdobył dwa razy mistrzostwo Polski (1958 i 1998) oraz raz Puchar Polski (1957). Łódzki Klub Sportowy zajmuje 6. miejsce w Tabeli wszech czasów Ekstraklasy.

Kalendarium najważniejszych wydarzeń[edytuj]

Drużyna ŁKS-u w drodze na mecz; zdjęcie wykonano w 1936 roku

Sukcesy[edytuj]

Polska Zdobyte trofea w rozgrywkach Polski
(Stan na 2016)
Generic football.png
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)


Simple gold crown.svg
Mistrzostwo
I miejsce 2 1958, 1998
II miejsce 1 1954
III miejsce 3 1922, 1957, 1993
Simple gold cup.svg
Puchar
zdobywca 1 1957
finalista 1 1994

Sukcesy juniorów w mistrzostwach Polski

  • Gold medal with cup.svg 3x Mistrz Polski juniorów starszych U-19 : 1962,1983,1999
  • Gold medal with cup.svg 2x Mistrz Polski juniorów młodszych U-17 : 1987 (spartakiada młodzieży), 1994, 1999
  • Silver medal with cup.svg 3x Wicemistrz Polski juniorów U-17 : 1953, 1955, 2002

Klubowe rekordy[edytuj]

Najlepsi strzelcy ŁKS w poszczególnych sezonach[edytuj]

Dotychczasowi prezesi klubu[edytuj]

Na stanowisku prezesa Łódzkiego Klub Sportowy zasiadało do tej pory (stan na 2014) 28 osób[2]. Najwięcej razy funkcję tę obejmowali Heliodor Konopka oraz Zygmunt Kaźmierczak (po 3). Najdłużej piastował ją pierwszy z ww. dwójki.

Kilku z nich jak choćby Józef Wolczyński i Zbigniew Antoszewski na co dzień zajmowało się polityką, piastując odpowiednio funkcje ministra i senatora. Z kolei Eugeniusz Chilarski był pułkownikiem Wojska Polskiego[3]. Wśród prezesów ŁKS-u byli także jego byli sportowcy jak choćby Heliodor Konopka (piłkarz), Szczepan Miłosz (piłkarz i hokeista), Zdzisław Kwapisz (koszykarz).

Eugeniusz Chilarski – pułkownik Wojska Polskiego, prezes ŁKS-u w latach 1929-1934
 

Przydomek Rycerze Wiosny[edytuj]

Przydomek Rycerze Wiosny piłkarze ŁKS-u zawdzięczają osobie Jerzego Zmarzlika. Dnia 7 kwietnia 1957 łodzianie wysoko pokonali na wyjeździe (5:1) drużynę zabrzańskiego Górnika, grając przez prawie całe spotkanie w osłabieniu[4]. Nazajutrz po tym wielkim triumfie, wspomniany przed chwilą Zmarzlik, będący wówczas z-cą redaktora naczelnego Przeglądu Sportowego, sprawozdaniu z tego meczu nadał znamienny tytuł: Panowie, kapelusze z głów! Tak grają Rycerze Wiosny, tym samym nadając ełkaesiakom miano, które przylgnęło do nich na zawsze[1].

Co ciekawe, przydomek Rycerze Wiosny nie był pierwszym jaki używano w stosunku do piłkarzy ŁKS-u. W początkach istnienia określano ich mianem Szulcowych, ze względu na rozgrywanie meczów w Pasażu Szulca (dziś 1 Maja), a po odzyskaniu niepodległości przez długi czas Czerwonymi, bo koszulki takiego koloru zakładali do gry[5].

Klubowy Herb[edytuj]

Symbolem nieodzownie związanym z Łódzkim Klubem Sportowym jest tzw. Przeplatanka, która pojawiła się w samych początkach istnienia klubu[6]. Drugim, równie znanym herbem klubu jest biało-czerwono-biała chorągiewka z wypisanymi na niej literami ŁKS. Oba powyższe znaki były przez pewien czas zajęte przez komornika[7]. W zamian za nie niektóre z sekcji łódzkiego klubu używały loga zastępczego (biało-czerwono-biała tarcza z napisem ŁKS i datą powstania – 1908)[8]. W 2012 akcjonariuszom klubu udało się odzyskać utracone symbole[9][10].

Barwy[edytuj]

Historyczne nazwy[edytuj]

  • 1908 – Łodzianka
  • 1908 – Łódzki Klub Sportowy
  • 13.03.1949 – ŁKS Włókniarz (fuzja z Dziewiarskim Klubem Sportowym oraz Stowarzyszeniem Sportowym Włókniarz]
  • 1956 – powrót do nazwy ŁKS[11]

Stadion[edytuj]

 Osobny artykuł: Stadion MOSiR w Łodzi.
Stary stadion ŁKS-u; widok na wschodnią trybunę, tzw. "Galerę"

Po powstaniu klubu w 1908, ełkaesiacy rozgrywali mecze przeważnie na boiskach należących do klubów niemieckich[12]} i krótko przy al. Szulca (dziś: 1-go Maja). Sytuacja ta zmieniła się w kilka lat później. Dnia 16 maja 1912 oficjalnie otwarto pierwsze boisko ŁKS-u, które znajdowało się przy ul. Srebrzyńskiej. Zostało ono ofiarowane bezinteresownie władzom klubu przez Towarzystwo Akcyjne I. K. Poznański[13]. Wybuch I wojny światowej i działania wojenne spowodowały, że w 1918 łodzianie zostali ponownie bez obiektu, na którym mogli by rozgrywać mecze.

W 1922 z inicjatywy m.in. Józefa Wolczyńskiego[12], późniejszego prezesa ŁKS-u oraz Aleksego Rżewskiego, pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu niepodległości, powołano komitet, który miał na celu doprowadzić do wybudowania Parku Sportowego dla Łódzkiego Klubu Sportowego, w którego skład miał wchodzić także stadion. Jego budowa trwała do 1924. Pierwszym meczem jaki na nim rozegrano był mecz międzypaństwowy, Polska kontra Turcja[14].

Stadion przechodził kilka modernizacji[15]. Najważniejsze z nich miały miejsce na przełomie lat 60-tych i 70-tych ubiegłego stulecia, kiedy to wybudowano jupitery oraz trybunę na 10 tys. miejsc wraz ze znajdującą się pod nią halą sportową[12]. Od czerwca 2007 obiekt należy do Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Łodzi[16], spółki należącej do miasta.

W niedzielę 2 sierpnia 2015 uroczyście otwarto nowy stadion, położony w odległości kilkudziesięciu metrów od starego. W pierwszym pojedynku na nowo wybudowanym obiekcie ŁKS pokonał Pogoń Lwów 2:1, a inauguracyjną bramkę zdobył napastnik Rycerzy Wiosny, Adam Patora[17].

  • Pojemność: 5700 miejsc (wszystkie zadaszone)
  • Oświetlenie: brak
  • Wymiary boiska: 105 × 70 m
  • Nawierzchnia: naturalna trawiasta
  • Dodatkowe wyposażenie: podgrzewana murawa

ŁKS w poszczególnych sezonach[edytuj]

Wyniki ze wszystkich sezonów ŁKS[18]
  • 1908: Zawiązanie struktur klubowych
  • 1908: Brak danych
  • 1909: Formalna rejestracja
  • 1909: Brak danych
  • 1910: Brak danych
  • 1911: Premierowy udział w rozgrywkach o mistrzostwo Łodzi – Lodzer Fußball Verband
  • 1911: Brak danych
  • 1912: mistrzostwo Łodzi – rozgrywki Lodzer Fußball Verband
  • 1913: mistrzostwo Łodzi – rozgrywki Lodzer Fußball Verband
  • 1919: Brak danych
  • 1920: Brak danych
  • 1921: 5. miejsce w ścisłym finale pierwszych rozgrywek o mistrzostwo kraju
  • 1922: 2. miejsce w grupie północnej, brak awansu do finału; brązowy medal ex aequo z Cracovią
  • 1923: 3. miejsce w gr. zachodniej, brak awansu do finału
  • 1924: mistrzostw Polski nie przeprowadzono
  • 1925: 2. miejsce w gr. południowej, brak awansu do ścisłego finału
  • 1926: Brak danych
  • 1927: 7. miejsce w premierowych rozgrywkach Polskiej Ligi
  • 1928: 11. miejsce w I lidze
  • 1929: 5. miejsce w I lidze
  • 1930: 10. miejsce w I lidze
  • 1931: 6. miejsce w I lidze
  • 1932: 4. miejsce w I lidze
  • 1933: 5. miejsce w I lidze
  • 1934: 8. miejsce w I lidze
  • 1935: 6. miejsce w I lidze
  • 1936: 7. miejsce w I lidze
  • 1937: 8. miejsce w I lidze
  • 1938: 9. miejsce w I lidze; spadek
  • 1939: 1. miejsce w mistrzostwach ligi okręgowej ŁOZPN-u; brak awansu do I ligi na skutek przegranych eliminacji
  • 1940–1945: Rozgrywki zawieszone z powodu II wojny światowej.
  • 1946: 4. miejsce ścisłym finale mistrzostw Polski
  • 1947: 3. miejsce w grupie eliminacyjnej, brak awansu do ścisłego finału, uzyskanie prawa do gry w I lidze w 1949 roku
  • 1948: 8. miejsce w I lidze
  • 1949: Zmiana nazwy na ŁKS-Włókniarz Łódź.
  • 1949: 6. miejsce w I lidze
  • 1950: 9. miejsce w I lidze
  • 1951: 9. miejsce w I lidze
  • 1952: 6. miejsce w I lidze, gr II; spadek
  • 1953: 2. miejsce w II lidze, awans
  • 1954: wicemistrzostwo Polski
  • 1955: 8. miejsce w I lidze
  • 1956: Powrót do nazwy ŁKS Łódź.
  • 1956: 4. miejsce w I lidze
  • 1957: 3. miejsce w I lidze; Puchar Polski
  • 1958: Polska mistrzostwo Polski
  • 1959: 8. miejsce w I lidze
  • 1960: 10. miejsce w I lidze
  • 1961: 9. miejsce w I lidze
  • 1962: 5. miejsce w I lidze; gr I
  • 1963/64: 10. miejsce w I lidze
  • 1964/65: 9. miejsce w I lidze
  • 1965/66: 12. miejsce w I lidze
  • 1966/67: 5. miejsce w I lidze
  • 1967/68: 13. miejsce w I lidze; spadek
  • 1968/69: 5. miejsce w II lidze
  • 1969/70: 3. miejsce w II lidze
  • 1970/71: 2. miejsce w II lidze; awans
  • 1971/72: 12. miejsce w I lidze
  • 1972/73: 6. miejsce w I lidze
  • 1973/74: 6. miejsce w I lidze
  • 1974/75: 13. miejsce w I lidze
  • 1975/76: 13. miejsce w I lidze
  • 1976/77: 7. miejsce w I lidze
  • 1977/78: 4. miejsce w I lidze
  • 1978/79: 12. miejsce w I lidze
  • 1979/80: 7. miejsce w I lidze
  • 1980/81: 13. miejsce w I lidze
  • 1981/82: 12. miejsce w I lidze
  • 1982/83: 7. miejsce w I lidze
  • 1983/84: 14. miejsce w I lidze
  • 1984/85: 6. miejsce w I lidze
  • 1985/86: 8. miejsce w I lidze
  • 1986/87: 9. miejsce w I lidze
  • 1987/88: 4. miejsce w I lidze
  • 1988/89: 10. miejsce w I lidze
  • 1989/90: 8. miejsce w I lidze
  • 1990/91: 11. miejsce w I lidze
  • 1991/92: 11. miejsce w I lidze
  • 1992/93: 3. miejsce w I lidze
  • 1993/94: 4. miejsce w I lidze
  • 1994/95: 7. miejsce w I lidze
  • 1995/96: 4. miejsce w I lidze
  • 1996/97: 6. miejsce w I lidze
  • 1997/98: Polska mistrzostwo Polski
  • 1998/99: 11. miejsce w I lidze
  • 1999/00: 15. miejsce w I lidze; spadek
  • 2000/01: 12. miejsce w II lidze
  • 2001/02: 14. miejsce w II lidze
  • 2002/03: 9. miejsce w II lidze
  • 2003/04: 8. miejsce w II lidze
  • 2004/05: 9. miejsce w II lidze
  • 2005/06: 2. miejsce w II lidze; awans
  • 2006/07: 9. miejsce w I lidze
  • 2007/08: 11. miejsce w I lidze
  • 2008/09: 16. miejsce w Ekstraklasie; spadek; drużyna choć zajęła na zakończenie rozgrywek 7. miejsce, została przesunięta na ostatnie w związku z nieotrzymaniem licencji na grę w Ekstraklasie w sezonie 2009/10
  • 2009/10: 4. miejsce w I lidze
  • 2010/11: 1. miejsce w I lidze; awans
  • 2011/12: 15. miejsce w Ekstraklasie; spadek
  • 2012/13: 18 miejsce w I lidze; drużyna wycofała się z rozgrywek po 22. kolejce
  • 2013/14: 1. miejsce w IV lidze; awans
  • 2014/15: 5. miejsce w III lidze
  • 2015/16: 6. miejsce w III lidze

* Od sezonu 2008/2009 I liga została przemianowana na Ekstraklasę.

ŁKS w europejskich pucharach[edytuj]

ŁKS łącznie 7 razy startował w europejskich pucharach (nie licząc Pucharu Intertoto – 4). Rozegrał 32 mecze, odniósł 6 zwycięstw, 8 remisów i 18 porażek. Stosunek bramek – 36:73

Puchar Mistrzów 1959/1960
1/16 finału
09.09.1959 Jeunesse Esch Luksemburg – ŁKS Łódź 5:0 (2:0)
1/16 finału – rewanż
23.09.1959 ŁKS Łódź – Luksemburg Jeunesse Esch 2:1 (0:1)
Bramki dla ŁKS: Szymborski 62' k., 85'
Puchar Zdobywców Pucharów 1994/1995
1/16 finału
15.09.1994 FC Porto Portugalia – ŁKS Łódź 2:0 (0:0)
1/16 finału – rewanż
29.09.1994 ŁKS Łódź – Portugalia FC Porto 0:1 (0:1)
Puchar Mistrzów 1998/1999
runda wstępna
22.07.1998 ŁKS Łódź – Azerbejdżan FK Kapaz Gəncə 4:1 (1:0)
Bramki dla ŁKS: Cebula 12', Trzeciak 50' k., 76' k., Wieszczycki 73'
runda wstępna – rewanż
29.07.1998 FK Kapaz Gəncə Azerbejdżan – ŁKS Łódź 1:3 (0:1)
Bramki dla ŁKS: Trzeciak 44', 49', Wieszczycki 81'
runda eliminacyjna
12.08.1998 Manchester United F.C. Anglia – ŁKS Łódź 2:0 (1:0)
runda eliminacyjna – rewanż
25.08.1998 ŁKS Łódź – Anglia Manchester United F.C. 0:0
Puchar UEFA 1998/1999
I runda
15.09.1998 ŁKS Łódź – Francja AS Monaco 1:3 (1:0)
Bramka dla ŁKS: Matys 10'
I runda – rewanż
29.09.1998 AS Monaco Francja – ŁKS Łódź 0:0
Puchar Intertoto 1974
Rozgrywki grupowe, grupa 9
16.06.1974 ŁKS Łódź – Sturm Graz Austria 1:0
29.06.1974 Randers Freja Dania – ŁKS Łódź 5:0
06.07.1974 ŁKS Łódź – VSS Koszyce Słowacja 1:3
13.07.1974 Sturm Graz Austria – ŁKS Łódź 3:4
20.07.1974 ŁKS Łódź – Randers Freja Dania 1:1
28.07.1974 VSS Koszyce Słowacja – ŁKS Łódź 1:1
Puchar Intertoto 1982
Rozgrywki grupowe, grupa 8
26.06.1982 ŁKS Łódź – Östers IF Szwecja 1:1
03.07.1982 ŁKS Łódź – FC Zbrojovka Brno Czechy 0:0
10.07.1982 FC Zbrojovka Brno Czechy – ŁKS Łódź 2:1
17.07.1982 Östers IF Szwecja – ŁKS Łódź 4:3
24.07.1982 ŁKS Łódź – FC Zürich Szwajcaria 3:0
31.07.1982 FC Zürich Szwajcaria – ŁKS Łódź 3:0
Puchar Intertoto 1988
Rozgrywki grupowe, grupa 4
25.06.1988 1. FC KaiserslauternNiemcy – ŁKS Łódź 4:1
29.06.1988 Admira Wacker Austria – ŁKS Łódź 1:1
02.07.1988 ŁKS Łódź – FC Luzern Szwajcaria 1:3
06.07.1988 FC Luzern Szwajcaria – ŁKS Łódź 3:1
13.07.1988 ŁKS Łódź – 1. FC KaiserslauternNiemcy 2:4
16.07.1988 ŁKS Łódź – Admira Wacker Austria 2:6
Puchar Intertoto 1996
Rozgrywki grupowe, grupa 8
22.06.1996 KAMAZ Nabierieżnyje Czełny Rosja – ŁKS Łódź 3:0
29.06.1996 ŁKS Łódź – Bułgaria Spartak Warna 1:1
06.07.1996 TSV 1860 Monachium Niemcy – ŁKS Łódź 5:0
20.07.1996 ŁKS Łódź – Czechy Kauczuk Opawa 0:3

Trenerzy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy ŁKS Łódź.
Adam Obrubański – piłkarz i trener ŁKS-u

Łódzki Klub Sportowy w historii łącznie szkoliło 63. trenerów (stan na 12 września 2014). Najwięcej na ławce zasiadał Władysław Król – 6 razy. Zaraz za nim plasują się: Leszek Jezierski wraz z Ryszardem Polakiem i Markiem Chojnackim – 5. krotnie. Trenerem z najdłuższym stażem jest także legendarny Władysław Król (w sumie ok. 16 lat), za którym znajduje się jego uczeń, także wspomniany w tym akapicie, Leszek Jezierski (ok. 14 lat), słynny Napoleon[19][20].

W historii klubu z al. Unii Lubelskiej 2 kilka razy zdarzyło się, że pierwszym trenerem drużyny był jednocześnie aktywny zawodnik (w jednym przypadku byli to dwaj piłkarze). Do tego grona zaliczają się: Henryk Panek, Zenon Sienkiewicz, Bernard Miller, Adam Obrubański, Antoni Gałecki do spółki z Władysławem Karasiakiem, Władysław Król oraz Jan Tomaszewski, któremu na zakończenie kariery na krótko powierzono także funkcję trenera.

Obecnie funkcję pierwszego trenera pełni Marcin Pyrdoł.

Lista dotychczasowych trenerów piłkarzy ŁKS[edytuj]

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Polska Henryk Panek
1909
2.
Polska Zenon Sienkiewicz
1910
3.
Polska Bernard Miller
1911
1914
4.
Polska Adam Obrubański
1920
1922
5.
Węgry Lajos Czeizler
1923
1928
6.
Austria Joseph Linzmayer
1928
1929
7.
Polska Zygmunt Otto
1930
1931
8.
Czechosłowacja Emil Loeby
1932
9.
Czechosłowacja Rudolf Křenek
1933
10.
Polska Antoni Gałecki

Polska Władysław Karasiak

1934
11.
Węgry Lajos Czeizler
1935
1936
12.
Austria Rudolf Schurman
1937
1938
13.
Polska Władysław Król

Polska Zygmunt Otto

1939
14.
Polska Władysław Król
1945
1946
15.
Polska Zygmunt Otto
1946
16.
Polska Władysław Czyżewski
1946
17.
Polska Zygmunt Otto
1947
1948
18.
Polska Władysław Król
1949
19.
Polska Jan Wiszniowski
1949
1950
20.
Polska Władysław Pegza
1950
1951
21.
Polska Edward Drapiński
1951
1952
22.
Polska Władysław Król
1952
1959
23.
Polska Kazimierz Radwański
1960
24.
Polska Stanisław Baran
1961
1962
25.
Polska Wacław Pegza
1962
26.
Polska Władysław Król
1963
1964
27.
Polska Tadeusz Foryś
1964
1965
28.
Polska Władysław Król
1965
1966
29.
Polska Longin Janeczek
1966
1967
30.
Polska Wacław Pegza
1967
1968
31.
Polska Leszek Jezierski
1968
32.
Węgry László Hari
1969
33.
Polska Józef Walczak
1970
1972
34.
Polska Paweł Kowalski
1972
35.
Polska Kazimierz Górski
1973
36.
Polska Grzegorz Polakow
1974
37.
Polska Henryk Sass
1975
38.
Polska Stanisław Stachura
1975
1976
39.
Polska Longin Janeczek
1976
40.
Polska Leszek Jezierski
1976
1978
41.
Polska Zygmunt Małolepszy
1978
42.
Polska Józef Walczak
1979
1980
43.
Polska Marian Geszke
1980
1981
44.
Polska Jan Tomaszewski
1981
45.
Polska Leszek Jezierski
1981
1984
46.
Polska Stanisław Ferszt
1984
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
47.
Polska Zygmunt Gutowski
1985
1987
48.
Polska Leszek Jezierski
1987
1990
49.
Polska Zdzisław Ulatowski
1991
50.
Polska Wojciech Łazarek
1991
51.
Polska Ryszard Polak
1991
1995
52.
Polska Jan Tomaszewski
1995
53.
Polska Zbigniew Lepczyk
1995
54.
Polska Leszek Jezierski
1995
1996
55.
Polska Marek Dziuba
1996
1997
56.
Polska Ryszard Polak
1997
1998
57.
Polska Marek Dziuba
1998
58.
Polska Ryszard Polak
1999
59.
Polska Bogusław Pietrzak
2000
60.
Polska Ryszard Polak
2000
61.
Polska Bogusław Pietrzak

Polska Adam Topolski

2000
2000
62.
Polska Bogusław Pietrzak
2000
63.
Polska Ryszard Polak
2000
64.
Polska Mirosław Dawidowski
2001
65.
Jugosławia Dragan Popović
2001
66.
Polska Dariusz Wójtowicz
2001
2002
67.
Polska Marek Woziński
2002
68.
Polska Włodzimierz Gąsior
2002
69.
Polska Bogusław Pietrzak
2002
2003
70.
Polska Włodzimierz Tylak
2003
71.
Polska Wojciech Borecki
2003
2004
72.
Polska Marek Chojnacki
2005
73.
Jugosławia Dragan Dostanić
2001
74.
Polska Wiesław Wojno
2005
2006
75.
Polska Jerzy Kasalik
2006
76.
Polska Marek Chojnacki
2006
2007
77.
Polska Wojciech Borecki
2007
78.
Polska Mirosław Jabłoński
2007
2008
79.
Polska Marek Chojnacki
2008
80.
Polska Grzegorz Wesołowski
2008
2010
81.
Polska Andrzej Pyrdoł
2010
2011
82.
Polska Dariusz Bratkowski
2011
83.
Polska Michał Probierz
2011
84.
Polska Tomasz Wieszczycki
2011
85.
Polska Ryszard Tarasiewicz
2011
2012
86.
Polska Andrzej Pyrdoł
2012
87.
Polska Marek Chojnacki
2012
2013
88.
Polska Piotr Zajączkowski
2013
89.
Polska Wojciech Robaszek
2013
2014
90.
Polska Andrzej Kretek
2014
91.
Polska Marek Chojnacki
2014
2015
92.
Polska Robert Szwarc
2016
93.
Polska Wojciech Robaszek
2016
94.
Polska Marcin Pyrdoł
2016
do dziś

Na górę strony | Początek wątku

Selekcjonerzy reprezentacji[edytuj]

Kazimierz Górski – trener ŁKS-u w 1973 r.

Spośród wielu trenerów jakich w swojej bogatej historii miał ŁKS, pięciu spośród nich było selekcjonerami reprezentacji. Łodzian i narodową kadrę Polski szkolili: nazywany powszechnie Trenerem Tysiąclecia[21] Kazimierz Górski, a także Adam Obrubański (1924; pełnił on funkcję kapitana związkowego, czyli de facto był selekcjonerem), Wojciech Łazarek (1986-1989) i Tadeusz Foryś (pojedyncze mecze w latach 1952, 1963-1964). Z kolei węgierski trener Lajos Czeizler był selekcjonerem Włoch (prowadził tę ekipę podczas mundialu w Szwajcarii w 1954).

Trener Roku[edytuj]

Dwukrotnie w 1976 i 1987, w prowadzonym przez popularny tygodnik Piłka Nożna plebiscycie Trenerem Roku zostawał ówczesny szkoleniowiec ŁKS-u, Leszek Jezierski.

Zawodnicy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze ŁKS Łódź.

Lista dotychczasowych reprezentantów kraju[edytuj]

Jan Tomaszewski – rekordzista Rycerzy Wiosny w barwach narodowych

Najwięcej meczów w reprezentacji Polski, spośród zawodników występujących w ŁKS-ie rozegrał Jan Tomaszewski, który zaliczył 60 występów (ogółem 63). Na drugim miejscu znajduje się Marek Dziuba – 51 gier (ogółem 53), a na trzecim Stanisław Terlecki – 29 spotkań. Ostatni z ww. trójki strzelił ponadto najwięcej bramek – 7. W dwudziestoleciu międzywojennym najwięcej spotkań rozegrał Antoni Gałecki, który będąc podporą kadry przez wiele lat (zagrał na IO 1936 oraz MŚ 1938), zanotował na swoim koncie 18 spotkań z orzełkiem na piersi wraz 4. na IO, które nie są jednak wliczane do oficjalnych występów w reprezentacji.

     

Uczestnicy Igrzysk Olimpijskich[edytuj]

Uczestnicy mistrzostw świata[edytuj]

Uczestnicy mistrzostw Europy[edytuj]

Na mistrzostwach Europy nie wystąpił żaden z piłkarzy broniący jednocześnie barw ŁKS-u. Jednakże podczas EURO 2008, rozgrywanego w Austrii i Szwajcarii wystąpiło dwóch wychowanków popularnych Rycerzy Wiosny, Paweł Golański i Marek Saganowski.

Rekordziści[edytuj]

Do niedawna rekordzistą pod względem ilości gier w ekstraklasie był Marek Chojnacki[22], który tytuł ten dzierżył przez ponad 18 lat. Jego wynik został pobity przez Łukasza Surmę. Chojnacki nadal jest jednak najlepszym piłkarzem pośród tych, którzy przez całą karierę występowali tylko w jednym polskim klubie.

W sierpniu 2014 do elitarnego grona Klubu 100, czyli zawodników z "setką" strzelonych bramek w ekstraklasie, trafił Marek Saganowski[23], który jest wychowankiem ŁKS-u.

Laureaci Plebiscytów[edytuj]

Na Piłkarza Roku w Plebiscycie tygodnika Piłka Nożna wybierano Jacka Ziobera (1990) oraz Mirosława Trzeciaka (1998).

Tytuł Odkrycia Roku przyznano piłkarzom ŁKS-u trzykrotnie. Byli to: Mirosław Bulzacki (1973; premierowa edycja), Stanisław Terlecki (1976; do spółki ze Zbigniewem Bońkiem) oraz Tomasz Kłos (1997).

Ponadto, w 2006 ten sam tygodnik piłkarski wytypował Jedenastkę obcokrajowców roku, w której znalazł się bośniak, Ensar Arifović.

Piłkarze ŁKS wygrywali także Plebiscyt redakcji Sportu, tzw. Złote Buty, które były wręczane najlepszemu piłkarzowi sezonu. Jego laureatami byli: Robert Grzywocz (1958; do spółki z Edwardem Szymkowiakiem), Henryk Szczepański (1960; do spółki z Romanem Koryntem).

Zdobywcy hat-tricka[edytuj]

W 2007 z inicjatywy kibiców ŁKS-u postanowiono nagrodzić wszystkich piłkarzy, którzy zdołali strzelić w jednym meczu ligowym 3 bramki (tzw. hat-trick), dyplomem oraz melonikiem. Pierwszym piłkarzem, który tego dokonał był Roman Jańczyk (1927). Oprócz niego sztuki tej dokonali także: Stefan Sowiak, Józef Moskal, Wawrzyniec Cyl, Władysław Król, Henryk Herbstreit, Antoni Lewandowski, Henryk Koczewski, Longin Janeczek, Stanisław Baran, Marian Łącz, Joachim Kubocz, Władysław Soporek, Jerzy Wieteski, Henryk Szymborski, Jerzy Sadek, Jerzy Kasalik, Henryk Miłoszewicz, Andrzej Milczarski, Ryszard Robakiewicz, Robert Kozielski, Mirosław Trzeciak, Marek Saganowski, Adam Grad, Radosław Matusiak, Łukasz Mierzejewski, Igor Sypniewski[24], a także Marcin Mięciel i Adam Patora, który ustrzelił jubileuszowego 50. hat-tricka[25]. Do tej trzy bramki w jednym meczu zaliczyło 30 zawodników.

Jedenastka 100-lecia[edytuj]

W jedenastce stulecia znaleźli się następujący piłkarze: w bramce Jan Tomaszewski, w obronie Marek Dziuba, Henryk Szczepański, Antoni Gałecki, Marek Chojnacki, w pomocy Tomasz Wieszczycki, Piotr Suski, Władysław Soporek, Jacek Ziober i w ataku Stanisław Baran, Jerzy Sadek. Na ławce rezerwowych: Bogusław Wyparło (bramkarz), Tomasz Kłos, Witold Bendkowski, Mirosław Bulzacki, Wawrzyniec Cyl, Mirosław Trzeciak, Stanisław Terlecki (zawodnicy z pola). Pierwszym trenerem wybrano Władysława Króla, na jego asystentów: Leszka Jezierskiego, Pawła Kowalskiego oraz Ryszarda Polaka[26].

Aktualna kadra[edytuj]

Stan na 21 maja 2016
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Adam Sekuterski
2 PO Polska Michał Stryjewski
3 PO Polska Damian Nowacki
4 PO Polska Marcin Kacela
5 OB Polska Mariusz Cichowlas
6 OB Polska Damian Pawlak
7 PO Polska Artur Golański
8 OB Polska Kamil Rozmus
9 NA Polska Rafał Barzyc
10 NA Polska Adam Patora
11 PO Brazylia Mauricio Martins Rodrigues
12 BR Polska Mikołaj Gorzelański
13 PO Polska Fabian Woźniak
Nr Poz. Piłkarz
14 PO Polska Patryk Bryła
15 PO Polska Przemysław Kocot
16 PO Polska Dawid Sarafiński
17 OB Polska Bartosz Placek
18 OB Polska Aleksander Ślęczka
19 PO Polska Mateusz Krysiński
20 OB Polska Aleksander Ślęzak
21 OB Polska Paweł Pyciak
22 PO Polska Tomasz Ostalczyk
23 OB Polska Radosław Jacek
25 BR Polska Michał Kołba
26 PO Polska Damian Henc

Władze klubu[edytuj]

Zarząd[edytuj]

  • Prezes Zarządu: Tomasz Salski

Pozostali członkowie zarządu[edytuj]

  • Łukasz Bielawski
  • Jacek Lipiński

Dział organizacyjny klubu[edytuj]

Sztab szkoleniowy[edytuj]

  • I trener – Marcin Pyrdoł
  • II trener - Jacek Janowski
  • trener bramkarzy – Jakub Skrzypiec
  • kierownik drużyny – Jacek Żałoba
  • fizjoterapeuta – Karol Leszczyński
  • masażysta – Przemysław Jankowski
  • lekarz – Marek Drobniewski

Kibice[edytuj]

Kibice ŁKS podczas meczu

ŁKS w momencie powstania (1908) stał się pierwszym w Łodzi klubem polskim, w którym uprawiano piłkę nożną, dzięki czemu cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem wśród łodzian, w tym przede wszystkim garnącej się do uprawiania sportu młodzieży[27]. Szerokie i stale rozrastające się grono sympatyków klubu potwierdziło swą znaczącą rolę w kraju w 1932, kiedy to ŁKS wygrał plebiscyt Przeglądu Sportowego dla największej liczby kibiców na meczach swojej drużyny w piłkarskiej I lidze (dziś ekstraklasa), za co dostał zegar świetlny firmy Omega[28].

Piłkarze ŁKS przez wiele lat byli wspierani w znaczącej liczbie przez swych sympatyków zarówno na meczach rozgrywanych u siebie, jak i na wyjeździe. Na decydujący o tytule mistrza Polski pojedynek w 1958 z Górnikiem Zabrze pojechało prawie 10 tysięcy łodzian[5]! W latach 70. XX wieku na mecze ŁKS chodziła rekordowa liczba osób – mecze na odnowionym stadionie, w blasku najnowocześniejszych wówczas jupiterów, oglądało ponad 40 tysięcy ludzi[29].

Także dziś, mimo gry w niższych klasach rozgrywkowych kibice wspierają swój klub. Na początku 2014, na przedsezonowej prezentacji piłkarzy w Atlas Arenie – występujących wówczas w IV lidze – przybyło 3 tys. sympatyków[30]. Od 2006 działa tzw. Klub 100, którego celem jest wspieranie finansowo-organizacyjne łódzkiego klubu[31].

Znani sympatycy klubu[edytuj]

Klub miał i ma nadal liczne grono sympatyków spośród m.in. polityków i artystów, którzy chodzili na jego mecze. Wśród nich znajdziemy takie nazwiska jak: Aleksy Rżewski, pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu niepodległości w 1918, Menachem Bornszatjn ps. „Ślepy Maks”, legendarnego łódzkiego gangstera, Ludwik Benoit, Leon Niemczyk, Marian Łącz, cenionych polskich aktorów, O.S.T.R., znanego rapera, a także poetę Ludwik Jerzy Kern oraz popularnego pisarza fantasy Andrzej Sapkowski[5].

Upamiętnienia[edytuj]

W 2008 Poczta Polska wydała okolicznościowe (na 100. rocznicę powstania Łódzkiego Klubu Sportowego) kartę i znaczek pocztowy[32][33] oraz stempel[34]. Na kopercie znajduje się archiwalne zdjęcie byłego piłkarza klubu, Henryka Szymborskiego, który cieszy się ze zdobytego gola; z kolei na znaczku przedstawione są główne dyscypliny sportowe, które miały lub wciąż mają swoje sekcje w klubie: piłka nożna, hokej na lodzie, koszykówka, tenis i siatkówka.

W Łodzi znajdują się także 3 ulice, których patronami są byli piłkarze ŁKS. Uhonorowanymi są: Wawrzyniec Cyl, Antoni Gałecki, oraz Władysław Król[35]. Ponadto, podobizna ostatniego z nich znajduje się na fresku „Łódź w pigułce”, na którym pojawiły się 33. najbardziej znane i zasłużone dla miasta osoby.

Przypisy

  1. a b To byli prawdziwi Rycerze Wiosny [dostęp: 2016-05-21]
  2. Wraz z pełniącymi obowiązki 29.
  3. Zdjęcie wraz z opisem Eugeniusza Chilarskiego [dostęp: 2016-05-21]
  4. Plac gry w 30. minucie spotkania opuścił Stanisław Wlazły, który doznał kontuzji. Nie zastąpił go nikt, ponieważ ówczesne przepisy nie dopuszczały zmiany zawodnika.
  5. a b c d 100 lat ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  6. Legendarny ŁKS przez lata [dostęp: 2016-05-21]
  7. „Przeplatanka” ŁKS-u do wylicytowania [dostęp: 2016-05-21]
  8. Podobają się nowe logo i koszulka ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  9. Przeplatanka ponownie oficjalnym herbem ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  10. ŁKS Łódź: „Przeplatanka” w rękach klubu. Co dalej ze starym herbem? [dostęp: 2016-05-21]
  11. Skarb kibica ŁKS na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  12. a b c Znika stadion ŁKS przy al. Unii [dostęp: 2016-05-21]
  13. J. Strzałkowski, Łódzki Klub Sportowy 1908-1983, Łódź 1983, s. 12.
  14. 29.06.1924 – Polska – Turcja [dostęp: 2016-05-21]
  15. Stadion ŁKS-u na portalu stadiony.net [dostęp: 2016-05-21]
  16. Gmina Łódź przejęła stadion ŁKS-u [dostęp: 2016-05-21]
  17. Mecz ŁKS Łódź – Pogoń Lwów 2:1 [dostęp: 2016-05-21]
  18. ŁKS Łódź – sezon po sezonie (pol.). [dostęp 21 maja 2016].
  19. Napoleon – chluba Łodzi [dostęp: 2016-05-21]
  20. Leszek Jezierski – Napoleon [dostęp: 2016-05-21]
  21. Kazimierz Górski – Trener Tysiąclecia [dostęp: 2016-05-21]
  22. Surma razy 453. Tak się przechodzi do historii ekstraklasy [dostęp: 2016-05-21]
  23. Statystyki z meczu Legia Warszawa – Korona Kielce na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  24. Karta pocztowa i hat tricki ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  25. Adam Patora dostanie... melonik [dostęp: 2016-05-21]
  26. Historia piłki nożnej ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  27. A. Bogusz, Dawna Łódź sportowa, Łódź 2007, s. 62.
  28. J. Strzałkowski, op. cit., s. 41.
  29. portal: stadiony.net; podano rekord frekwencji: 45 tys. widzów na meczu ŁKS z Polonią Bytom – 21.08.1971 [dostęp: 2016-05-21]
  30. Trzy tysiące kibiców ŁKS na prezentacji drużyny w Atlas Arenie [dostęp: 2016-05-21]
  31. O nas Stowarzyszenie Klub 100 – ŁKS Łódź [dostęp: 2016-05-21]
  32. 100. rocznica powstania Łódzkiego Klubu Sportowego [dostęp: 2016-05-21]
  33. ŁKS ma swój znaczek pocztowy [dostęp: [dostęp: 2016-05-21]
  34. Koperta z okolicznościowymi stemplami ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  35. Słownik nazewnictwa miejskiego Łodzi [dostęp: 2016-05-21]

Linki zewnętrzne[edytuj]