ŁKS Łódź (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej. Zobacz też: ŁKS – klub sportowy.
ŁKS Łódź
Łódzki Klub Sportowy
ŁKS Łódź
Pełna nazwa Łódzki Klub Sportowy
Przydomek Rycerze Wiosny[1]
Maskotka Rycerz Bodzio
Barwy biało-czerwono-białe
Data założenia 1908 (zawiązanie struktur klubowych)
1909 (formalna rejestracja)
Debiut w najwyższej lidze 3 kwietnia 1927
ŁKS – Klub Turystów Łódź 2:0
Liga II liga
Adres Aleja Unii Lubelskiej 2
94-020 Łódź
Stadion Stadion przy al. Unii Lubelskiej 2
Łódź
Numer KRS 0000456408
Prezes Tomasz Salski
Trener Wojciech Robaszek
Asystent trenera Jacek Janowski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Łódzki Klub Sportowy – polski klub piłkarski w Łodzi. Działania organizacyjne na rzecz jego powstania rozpoczęły się w 1908, jednakże oficjalnie został zarejestrowany w rok później. Pozostaje najstarszym istniejącym łódzkim klubem sportowym, a także jest jednym z założycieli Ligi Polskiej (1927). ŁKS zdobył dwa razy mistrzostwo Polski (1958 i 1998) oraz raz Puchar Polski (1957). Łódzki Klub Sportowy zajmuje 6. miejsce w Tabeli wszech czasów Ekstraklasy.

Kalendarium najważniejszych wydarzeń[edytuj]

Kamień upamiętniający pierwszy mecz Ligi Polskiej, Klub Turystów – ŁKS
Drużyna ŁKS-u w drodze na mecz; zdjęcie wykonano w 1936 roku

Sukcesy[edytuj]

Zdobyte trofea w rozgrywkach Polski
(Stan na 2016)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Simple gold crown.svg
Mistrzostwo
I miejsce 2 1958, 1998
II miejsce 1 1954
III miejsce 3 1922, 1957, 1993
Simple gold cup.svg
Puchar
zdobywca 1 1957
finalista 1 1994

Sukcesy juniorów w mistrzostwach Polski

  • Gold medal with cup.svg 3x Mistrz Polski juniorów starszych U-19 : 1962,1983,1999
  • Gold medal with cup.svg 2x Mistrz Polski juniorów młodszych U-17 : 1987 (spartakiada młodzieży), 1994, 1999
  • Silver medal with cup.svg 3x Wicemistrz Polski juniorów U-17 : 1953, 1955, 2002

Klubowe rekordy[edytuj]

Najlepsi strzelcy ŁKS w poszczególnych sezonach[edytuj]

Przydomek Rycerze Wiosny[edytuj]

Przydomek Rycerze Wiosny piłkarze ŁKS-u zawdzięczają osobie Jerzego Zmarzlika. Dnia 7 kwietnia 1957 łodzianie wysoko pokonali na wyjeździe (5:1) drużynę zabrzańskiego Górnika, grając przez prawie całe spotkanie w osłabieniu[2]. Nazajutrz po tym wielkim triumfie, wspomniany przed chwilą Zmarzlik, będący wówczas z-cą redaktora naczelnego Przeglądu Sportowego, sprawozdaniu z tego meczu nadał znamienny tytuł: Panowie, kapelusze z głów! Tak grają Rycerze Wiosny, tym samym nadając ełkaesiakom miano, które przylgnęło do nich na zawsze[1].

Co ciekawe, przydomek Rycerze Wiosny nie był pierwszym jaki używano w stosunku do piłkarzy ŁKS-u. W początkach istnienia określano ich mianem Szulcowych, ze względu na rozgrywanie meczów w Pasażu Szulca (dziś 1 Maja), a po odzyskaniu niepodległości przez długi czas Czerwonymi, bo koszulki takiego koloru zakładali do gry[3].

Klubowy Herb[edytuj]

Symbolem nieodzownie związanym z Łódzkim Klubem Sportowym jest tzw. Przeplatanka, która pojawiła się w samych początkach istnienia klubu[4]. Drugim, równie znanym herbem klubu jest biało-czerwono-biała chorągiewka z wypisanymi na niej literami ŁKS. Oba powyższe znaki były przez pewien czas zajęte przez komornika[5]. W zamian za nie niektóre z sekcji łódzkiego klubu używały loga zastępczego (biało-czerwono-biała tarcza z napisem ŁKS i datą powstania – 1908)[6]. W 2012 akcjonariuszom klubu udało się odzyskać utracone symbole[7][8].

Barwy[edytuj]

Historyczne nazwy[edytuj]

  • 1908 – Łodzianka
  • 1908 – Łódzki Klub Sportowy
  • 13.03.1949 – ŁKS Włókniarz (fuzja z Dziewiarskim Klubem Sportowym oraz Stowarzyszeniem Sportowym Włókniarz]
  • 1956 – powrót do nazwy ŁKS[9]

Stadion[edytuj]

 Osobny artykuł: Stadion MOSiR w Łodzi.
Stary stadion ŁKS-u; widok na wschodnią trybunę, tzw. „Galerę”

Po powstaniu klubu w 1908, ełkaesiacy rozgrywali mecze przeważnie na boiskach należących do klubów niemieckich[10]} i krótko przy al. Szulca (dziś: 1-go Maja). Sytuacja ta zmieniła się w kilka lat później. Dnia 16 maja 1912 oficjalnie otwarto pierwsze boisko ŁKS-u, które znajdowało się przy ul. Srebrzyńskiej. Zostało ono ofiarowane bezinteresownie władzom klubu przez Towarzystwo Akcyjne I. K. Poznański[11]. Wybuch I wojny światowej i działania wojenne spowodowały, że w 1918 łodzianie zostali ponownie bez obiektu, na którym mogliby rozgrywać mecze.

W 1922 z inicjatywy m.in. Józefa Wolczyńskiego[10], późniejszego prezesa ŁKS-u oraz Aleksego Rżewskiego, pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu niepodległości, powołano komitet, który miał na celu doprowadzić do wybudowania Parku Sportowego dla Łódzkiego Klubu Sportowego, w którego skład miał wchodzić także stadion. Jego budowa trwała do 1924. Pierwszym meczem jaki na nim rozegrano był mecz międzypaństwowy, Polska kontra Turcja[12].

Stadion przechodził kilka modernizacji[13]. Najważniejsze z nich miały miejsce na przełomie lat 60-tych i 70-tych ubiegłego stulecia, kiedy to wybudowano jupitery oraz trybunę na 10 tys. miejsc wraz ze znajdującą się pod nią halą sportową[10]. Od czerwca 2007 obiekt należy do Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Łodzi[14], spółki należącej do miasta.

Panorama nowego stadionu w 2017 roku

W niedzielę 2 sierpnia 2015 uroczyście otwarto nowy stadion, położony w odległości kilkudziesięciu metrów od starego. W pierwszym pojedynku na nowo wybudowanym obiekcie ŁKS pokonał Pogoń Lwów 2:1, a inauguracyjną bramkę zdobył napastnik Rycerzy Wiosny, Adam Patora[15].

  • Pojemność: 5700 miejsc (wszystkie zadaszone)
  • Oświetlenie: brak
  • Wymiary boiska: 105 × 70 m
  • Nawierzchnia: naturalna trawiasta
  • Dodatkowe wyposażenie: podgrzewana murawa

ŁKS w poszczególnych sezonach[edytuj]

Wyniki ze wszystkich sezonów ŁKS[16]:

Sezon Rozgrywki okresu zaborów
1911 Premierowy udział w rozgrywkach o mistrzostwo Łodzi – Lodzer Fußball Verband
1912 Gold medal with cup.svg mistrzostwo Łodzi – rozgrywki Lodzer Fußball Verband
1913 Gold medal with cup.svg mistrzostwo Łodzi – rozgrywki Lodzer Fußball Verband
Sezon Rozgrywki ligowe (mistrzowskie) Uwagi Puchar Polski
(rozgrywki centralne)
Rozgrywki europejskie
Liga Miejsce Puchar Etap
1921 MP Mistrzostwa Polski 5 1. miejsce w łodzkiej Klasie A nie rozgrywano nie rozgrywano
1922 Mistrzostwa Polski Bronze medal with cup.svg 3 1. miejsce w łodzkiej Klasie A
2. miejsce w grupie północnej, brak awansu do finału; brązowy medal ex aequo z Cracovią
1923 Mistrzostwa Polski 5-6 1. miejsce w łodzkiej Klasie A
3. miejsce w gr. zachodniej, brak awansu do finału
1924 II Klasa A (gr. łódzka) Increase2.svg 1/5 W sezonie 1924 mistrzostw Polski nie przeprowadzono.
ŁKS awansował do Mistrzostw Polski 1925[17].
1925 MP Mistrzostwa Polski 4-6 2. miejsce w gr. południowej, brak awansu do ścisłego finału
1926 II Klasa A (gr. łódzka) Increase2.svg 2/6 Po sezonie ŁKS współtworzył Ligę[18] III grupa
1927 I Liga 7/14 ŁKS zagrał w pierwszym historycznym meczu polskiej ekstraklasy. nie rozgrywano
1928 Liga 11/15
1929 Liga 5/13
1930 Liga 10/12
1931 Liga 6/12
1932 Liga 4/12
1933 Liga 5/12
1934 Liga 8/12
1935 Liga 6/11
1936 Liga 7/10
1937 Liga 8/10
1938 Liga Decrease2.svg 9/10
1939 II Liga okręgowa (gr. łódzka) 1/11 przegrane eliminacje o awans do Ligi
1940-1945 Rozgrywki zawieszone z powodu II wojny światowej.
1946 MP Mistrzostwa Polski 4
1947 Mistrzostwa Polski 7-9 3. miejsce w grupie eliminacyjnej, brak awansu do ścisłego finału, uzyskanie prawa do gry w I lidze w 1948 roku
Najwyższe zwycięstwo w rozgrywkach mistrzowskich: ŁKS – PKS Szczecin 13:2
1948 I Liga 8/14 POL Łódź COA.svg Pierwsze ligowe derby Łodzi pomiędzy ŁKS-em a Widzewem.
1949 I liga 6/12 Zmiana nazwy na ŁKS-Włókniarz.
1950 I liga 9/12
1951 I liga 9/12 1/4 finału
1952 I liga Decrease2.svg 12/12 faza grupowa Pucharu Zlotu Młodych Przodowników 1/16 finału
1953 II II liga Increase2.svg 2/14 nie rozgrywano
1954 I I liga Silver medal with cup.svg 2/11 1/16 finału[a]
1955 I liga 8/12 Powrót do nazwy ŁKS. 1/4 finału
1956 I liga 4/12 1/16 finału
1957 I liga Bronze medal with cup.svg 3/12 Najwyższe zwycięstwo w Ekstraklasie: 10 sierpnia 1957: ŁKS – Lech Poznań 8:1 Simple gold cup.svg zwycięstwo
1958 I liga Gold medal with cup.svg 1/12 Bramka Władysław Soporek królem strzelców. nie rozgrywano
Empty Star.svg Pierwszy tytuł mistrzowski
ŁKS jedenastym klubem mistrzowskim.
1959 I liga 8/12 Puchar Europy Runda wstępna
1960 I liga 10/12
1961 I liga 9/12
1962 I liga 10/14 1/4 finału
1962/1963 I liga 12/14 1/8 finału
1963/1964 I liga 10/14 1/8 finału
1964/1965 I liga 9/14 1/2 finału
1965/1966 I liga 12/14 1/8 finału
1966/1967 I liga 5/14 1/16 finału
1967/1968 I liga Decrease2.svg 13/14 1/8 finału
1968/1969 II II liga 5/16 1/16 finału
1969/1970 II liga 3/16 1/16 finału
1970/1971 II liga Increase2.svg 2/16 1/8 finału
1971/1972 I II liga 12/14 1/16 finału
1972/1973 I liga 6/14 1/8 finału
1973/1974 I liga 6/16 1/4 finału
1974/1975 I liga 13/16 1/4 finału
1975/1976 I liga 13/16 1/8 finału
1976/1977 I liga 7/16 faza grupowa Pucharu Ligi 1/4 finału
1977/1978 I liga 4/16 1/16 finału
1978/1979 I liga 12/16 1/16 finału
1979/1980 I liga 7/16 1/2 finału
1980/1981 I liga 13/16 1/4 finału
1981/1982 I liga 12/16 1/4 finału
1982/1983 I liga 7/16 1/16 finału
1983/1984 I liga 14/16 1/4 finału
1984/1985 I liga 6/16 1/4 finału
1985/1986 I liga 8/16 1/2 finału
1986/1987 I liga 9/16 1/2 finału
1987/1988 I liga 4/16 1/4 finału
1988/1989 I liga 10/16 1/8 finału
1989/1990 I liga 8/16 1/8 finału
1990/1991 I liga 11/16 1/4 finału
1991/1992 I liga 11/18 1/2 finału
1992/1993 I liga Bronze medal with cup.svg 3/18 1/4 finału
1993/1994 I liga 4/18 finał
1994/1995 I liga 7/18 1/8 finału Puchar Zdobywców Pucharów 1/16 finału
1995/1996 I liga 4/18 1/16 finału
1996/1997 I liga 6/18 Bramka Mirosław Trzeciak królem strzelców. 1/16 finału Puchar Intertoto faza grupowa
1997/1998 I liga Gold medal with cup.svg 1/18 Empty Star.svg Drugi tytuł mistrzowski 1/16 finału
1998/1999 I liga 11/16 1/8 finału Liga Mistrzów II runda kwalif.
Puchar UEFA I runda
1999/2000 I liga Decrease2.svg 15/16 1/4 finału Pucharu Ligi 1/8 finału
2000/2001 II II liga 12/20 III runda Pucharu Ligi 1/16 finału
2001/2002 II liga 14/20 II runda Pucharu Ligi 1/4 finału
2002/2003 II liga 9/18 1/16 finału
2003/2004 II liga 8/18 I runda
2004/2005 II liga 9/18 faza grupowa
2005/2006 II liga Increase2.svg 2/18 1/16 finału
2006/2007 I I liga 9/16 faza grupowa Pucharu Ekstraklasy 1/8 finału
2007/2008 I liga 11/16 faza grupowa Pucharu Ekstraklasy 1/8 finału
2008/2009 Ekstraklasa Decrease2.svg 16/16 faza grupowa Pucharu Ekstraklasy 1/8 finału
drużyna choć zajęła na zakończenie rozgrywek 7. miejsce, została przesunięta na ostatnie w związku z nieotrzymaniem licencji na grę w Ekstraklasie na sezon 2009/10
2009/2010 II I liga 4/18 1/16 finału
2010/2011 I liga Increase2.svg 1/18 1/8 finału
2011/2012 I Ekstraklasa Decrease2.svg 15/16 1/16 finału
2012/2013 II I liga Decrease2.svg 18/18 drużyna wycofała się z rozgrywek po 22. kolejce 1/16 finału
2013/2014 V IV liga (gr. łódzka) Increase2.svg 1/20
2014/2015 IV III liga (gr. łódzko-mazowiecka) 5/18
2015/2016 III liga (gr. łódzko-mazowiecka) 6/18
2016/2017 III liga (gr. I) 2/18
Poziom ligowy Liczba sezonów Sezony
I (+ MP) 71 1921-1923, 1925, 1927-1938, 1946-1952, 1954-1968, 1971-2000, 2006-2009, 2011/2012
II 16 1924, 1926, 1939, 1953, 1968-1971, 2000-2006, 2009-2011, 2012/2013
III 0
IV 3 2014-2017
V 1 2013/2014

Europejskie puchary[edytuj]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • el lub Q – runda eliminacyjna, 1/32, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, gr – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, f – finał, 1r, 2r, 3r – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie
Sezon Rozgrywki Runda Klub Dom Wyjazd Ogólnie
1959/60 Puchar Europy Q Luksemburg Jeunesse Esch 2–1 0–5 2–6
1994/95 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Portugalia Porto 0–1 0–2 0–3
1996 Puchar Intertoto Grupa Rosja KAMAZ Nabierieżnyje Czełny 0–3 5. miejsce
Bułgaria Spartak Warna 1–1
Niemcy TSV 1860 Monachium 0–5
Czechy Kaučuk Opava 0–3
1998/99 Liga Mistrzów 1Q Azerbejdżan Kəpəz Gəncə 4–1 3–1 7–2
2Q Anglia Manchester United 0–0 0–2 0–2
Puchar UEFA 1R Francja AS Monaco 1–3 0–0 1–3

Trenerzy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy ŁKS Łódź.
Adam Obrubański – piłkarz i trener ŁKS-u

Łódzki Klub Sportowy w historii łącznie szkoliło 63. trenerów (stan na 12 września 2014). Najwięcej na ławce zasiadał Władysław Król – 6 razy. Zaraz za nim plasują się: Leszek Jezierski wraz z Ryszardem Polakiem i Markiem Chojnackim – 5. krotnie. Trenerem z najdłuższym stażem jest także legendarny Władysław Król (w sumie ok. 16 lat), za którym znajduje się jego uczeń, także wspomniany w tym akapicie, Leszek Jezierski (ok. 14 lat), słynny Napoleon[19][20].

W historii klubu z al. Unii Lubelskiej 2 kilka razy zdarzyło się, że pierwszym trenerem drużyny był jednocześnie aktywny zawodnik (w jednym przypadku byli to dwaj piłkarze). Do tego grona zaliczają się: Henryk Panek, Zenon Sienkiewicz, Bernard Miller, Adam Obrubański, Antoni Gałecki do spółki z Władysławem Karasiakiem, Władysław Król oraz Jan Tomaszewski, któremu na zakończenie kariery na krótko powierzono także funkcję trenera.

Obecnie funkcję pierwszego trenera pełni Marcin Pyrdoł.

Lista dotychczasowych trenerów piłkarzy ŁKS[edytuj]

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Polska Henryk Panek
1909
1909
2.
Polska Zenon Sienkiewicz
1910
1910
3.
Polska Bernard Miller
1911
1914
4.
II Rzeczpospolita Adam Obrubański
1920
1922
5.
Królestwo Węgier (1920–1946) Lajos Czeizler
1923
1928
6.
Republika Austriacka Karl Linsmayer
1928
1929
7.
II Rzeczpospolita Zygmunt Otto
1930
1931
8.
Czechosłowacja Emil Loeby
1932
1932
9.
Pierwsza Republika Czechosłowacka Rudolf Křenek
1933
1933
10.
Polska Antoni Gałecki
Polska Władysław Karasiak
1934
1934
11.
Królestwo Węgier (1920–1946) Lajos Czeizler
1935
1936
12.
Federalne Państwo Austriackie Rudolf Schurman
1937
1938
13.
II Rzeczpospolita Władysław Król
II Rzeczpospolita Zygmunt Otto
1939
1939
14.
Polska Władysław Król
1945
1946
15.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Zygmunt Otto
1946
1946
16.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Czyżewski
1946
1946
17.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Zygmunt Otto
1947
1948
18.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Król
1949
1949
19.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Wiszniowski
1949
1950
20.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Pegza
1951
1951
21.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Edward Drapiński
1951
1952
22.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Król
1952
1959
23.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Kazimierz Radwański
1960
1960
24.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Baran
1961
1962
25.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Wacław Pegza
1962
1962
26.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Król
1963
1964
27.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Tadeusz Foryś
1964
1965
28.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Władysław Król
1965
1966
29.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Longin Janeczek
1966
1967
30.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Wacław Pegza
1967
1968
31.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Leszek Jezierski
1968
1968
32.
Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) László Hari
1969
1969
33.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Walczak
1970
1972
34.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Paweł Kowalski
1972
1972
35.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Kazimierz Górski
1973
1973
36.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Grzegorz Polakow
1974
1974
37.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Sass
1975
1975
38.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Stachura
1975
1976
39.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Longin Janeczek
1976
1976
40.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Leszek Jezierski
1976
1978
41.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Zygmunt Małolepszy
1978
1978
42.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Walczak
1979
1980
43.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Geszke
1980
1981
44.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Tomaszewski
1981
1981
45.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Leszek Jezierski
1981
1984
46.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Ferszt
1984
1984
47.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Zygmunt Gutowski
1985
1987
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
48.
Polska Rzeczpospolita Ludowa Leszek Jezierski
1987
1990
49.
Polska Zdzisław Ulatowski
1991
1991
50.
Polska Wojciech Łazarek
1991
1991
51.
Polska Ryszard Polak
1991
1995
52.
Polska Jan Tomaszewski
1995
1995
53.
Polska Zbigniew Lepczyk
1995
1995
54.
Polska Leszek Jezierski
1995
1996
55.
Polska Marek Dziuba
1996
1997
56.
Polska Ryszard Polak
1997
1998
57.
Polska Marek Dziuba
1998
1998
58.
Polska Ryszard Polak
1999
1999
59.
Polska Bogusław Pietrzak
2000
2000
60.
Polska Ryszard Polak
2000
2000
61.
Polska Bogusław Pietrzak
Polska Adam Topolski
2000
2000
62.
Polska Bogusław Pietrzak
2000
2000
63.
Polska Ryszard Polak
2000
2000
64.
Polska Mirosław Dawidowski
2001
2001
65.
Jugosławia Dragan Popović
2001
2001
66.
Polska Dariusz Wójtowicz
2001
2002
67.
Polska Marek Woziński
2002
2002
68.
Polska Włodzimierz Gąsior
2002
2002
69.
Polska Bogusław Pietrzak
2002
2003
70.
Polska Włodzimierz Tylak
2003
2003
71.
Polska Wojciech Borecki
2003
2004
72.
Polska Marek Chojnacki
2005
2005
73.
Serbia i Czarnogóra Dragan Dostanić
2005
2005
74.
Polska Wiesław Wojno
2005
2006
75.
Polska Jerzy Kasalik
2006
2006
76.
Polska Marek Chojnacki
2006
2007
77.
Polska Wojciech Borecki
2007
2007
78.
Polska Mirosław Jabłoński
2007
2008
79.
Polska Marek Chojnacki
2008
2008
80.
Polska Grzegorz Wesołowski
2008
2010
81.
Polska Andrzej Pyrdoł
2010
2011
82.
Polska Dariusz Bratkowski
2011
2011
83.
Polska Michał Probierz
2011
2011
84.
Polska Tomasz Wieszczycki
2011
2011
85.
Polska Ryszard Tarasiewicz
2011
2012
86.
Polska Andrzej Pyrdoł
2012
2012
87.
Polska Marek Chojnacki
2012
2013
88.
Polska Piotr Zajączkowski
2013
2013
89.
Polska Wojciech Robaszek
2013
2014
90.
Polska Andrzej Kretek
2014
2014
91.
Polska Marek Chojnacki
2014
2015
92.
Polska Robert Szwarc
2016
2016
93.
Polska Wojciech Robaszek
2016
2016
94.
Polska Marcin Pyrdoł
2016
2017
95.
Polska Wojciech Robaszek
2017
urzęduje

Selekcjonerzy reprezentacji[edytuj]

Kazimierz Górski – trener ŁKS-u w 1973 r.

Spośród wielu trenerów jakich w swojej bogatej historii miał ŁKS, pięciu spośród nich było selekcjonerami reprezentacji. Łodzian i narodową kadrę Polski szkolili: nazywany powszechnie Trenerem Tysiąclecia[21] Kazimierz Górski, a także Adam Obrubański (1924; pełnił on funkcję kapitana związkowego, czyli de facto był selekcjonerem), Wojciech Łazarek (1986-1989) i Tadeusz Foryś (pojedyncze mecze w latach 1952, 1963-1964). Z kolei węgierski trener Lajos Czeizler był selekcjonerem Włoch (prowadził tę ekipę podczas mundialu w Szwajcarii w 1954).

Trener Roku[edytuj]

Dwukrotnie w 1976 i 1987, w prowadzonym przez popularny tygodnik Piłka Nożna plebiscycie Trenerem Roku zostawał ówczesny szkoleniowiec ŁKS-u, Leszek Jezierski.

Zawodnicy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze ŁKS Łódź.

Lista dotychczasowych reprezentantów kraju[edytuj]

Jan Tomaszewski – rekordzista Rycerzy Wiosny w barwach narodowych

Najwięcej meczów w reprezentacji Polski, spośród zawodników występujących w ŁKS-ie rozegrał Jan Tomaszewski, który zaliczył 60 występów (ogółem 63). Na drugim miejscu znajduje się Marek Dziuba – 51 gier (ogółem 53), a na trzecim Stanisław Terlecki – 29 spotkań. Ostatni z ww. trójki strzelił ponadto najwięcej bramek – 7. W dwudziestoleciu międzywojennym najwięcej spotkań rozegrał Antoni Gałecki, który będąc podporą kadry przez wiele lat (zagrał na IO 1936 oraz MŚ 1938), zanotował na swoim koncie 18 spotkań z orzełkiem na piersi wraz 4. na IO, które nie są jednak wliczane do oficjalnych występów w reprezentacji.

     

Uczestnicy Igrzysk Olimpijskich[edytuj]

Uczestnicy mistrzostw świata[edytuj]

Uczestnicy mistrzostw Europy[edytuj]

Na mistrzostwach Europy nie wystąpił żaden z piłkarzy broniący jednocześnie barw ŁKS-u. Jednakże podczas EURO 2008, rozgrywanego w Austrii i Szwajcarii wystąpiło dwóch wychowanków popularnych Rycerzy Wiosny, Paweł Golański i Marek Saganowski.

Rekordziści[edytuj]

Do niedawna rekordzistą pod względem ilości gier w ekstraklasie był Marek Chojnacki[22], który tytuł ten dzierżył przez ponad 18 lat. Jego wynik został pobity przez Łukasza Surmę. Chojnacki nadal jest jednak najlepszym piłkarzem pośród tych, którzy przez całą karierę występowali tylko w jednym polskim klubie.

W sierpniu 2014 do elitarnego grona Klubu 100, czyli zawodników z „setką” strzelonych bramek w ekstraklasie, trafił Marek Saganowski[23], który jest wychowankiem ŁKS-u.

Laureaci Plebiscytów[edytuj]

Na Piłkarza Roku w Plebiscycie tygodnika Piłka Nożna wybierano Jacka Ziobera (1990) oraz Mirosława Trzeciaka (1998).

Tytuł Odkrycia Roku przyznano piłkarzom ŁKS-u trzykrotnie. Byli to: Mirosław Bulzacki (1973; premierowa edycja), Stanisław Terlecki (1976; do spółki ze Zbigniewem Bońkiem) oraz Tomasz Kłos (1997).

Ponadto, w 2006 ten sam tygodnik piłkarski wytypował Jedenastkę obcokrajowców roku, w której znalazł się bośniak, Ensar Arifović.

Piłkarze ŁKS wygrywali także Plebiscyt redakcji Sportu, tzw. Złote Buty, które były wręczane najlepszemu piłkarzowi sezonu. Jego laureatami byli: Robert Grzywocz (1958; do spółki z Edwardem Szymkowiakiem), Henryk Szczepański (1960; do spółki z Romanem Koryntem).

Zdobywcy hat-tricka[edytuj]

W 2007 z inicjatywy kibiców ŁKS-u postanowiono nagrodzić wszystkich piłkarzy, którzy zdołali strzelić w jednym meczu ligowym 3 bramki (tzw. hat-trick), dyplomem oraz melonikiem. Pierwszym piłkarzem, który tego dokonał był Roman Jańczyk (1927). Oprócz niego sztuki tej dokonali także: Stefan Sowiak, Józef Moskal, Wawrzyniec Cyl, Władysław Król, Henryk Herbstreit, Antoni Lewandowski, Henryk Koczewski, Longin Janeczek, Stanisław Baran, Marian Łącz, Joachim Kubocz, Władysław Soporek, Jerzy Wieteski, Henryk Szymborski, Jerzy Sadek, Jerzy Kasalik, Henryk Miłoszewicz, Andrzej Milczarski, Ryszard Robakiewicz, Robert Kozielski, Mirosław Trzeciak, Marek Saganowski, Adam Grad, Radosław Matusiak, Łukasz Mierzejewski, Igor Sypniewski[24], a także Marcin Mięciel i Adam Patora, który ustrzelił jubileuszowego 50. hat-tricka[25]. Do tej trzy bramki w jednym meczu zaliczyło 30 zawodników.

Jedenastka 100-lecia[edytuj]

W jedenastce stulecia znaleźli się następujący piłkarze: w bramce Jan Tomaszewski, w obronie Marek Dziuba, Henryk Szczepański, Antoni Gałecki, Marek Chojnacki, w pomocy Tomasz Wieszczycki, Piotr Suski, Władysław Soporek, Jacek Ziober i w ataku Stanisław Baran, Jerzy Sadek. Na ławce rezerwowych: Bogusław Wyparło (bramkarz), Tomasz Kłos, Witold Bendkowski, Mirosław Bulzacki, Wawrzyniec Cyl, Mirosław Trzeciak, Stanisław Terlecki (zawodnicy z pola). Pierwszym trenerem wybrano Władysława Króla, na jego asystentów: Leszka Jezierskiego, Pawła Kowalskiego oraz Ryszarda Polaka[26].

Aktualna kadra[edytuj]

Stan na 25 maja 2017
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Przemysław Kazimierczak
2 OB Polska Oskar Koprowski
3 PO Polska Damian Nowacki
4 PO Polska Marcin Kacela
6 NA Polska Michał Michałek
8 OB Polska Kamil Rozmus
9 NA Kanada Maksym Kowal
10 NA Ukraina Jewhen Rodionow
11 PO Polska Łukasz Kopka
12 BR Polska Kacper Gajdemski
14 PO Polska Patryk Bryła
15 PO Polska Przemysław Kocot
Nr Poz. Piłkarz
16 PO Polska Dawid Sarafiński
17 PO Polska Mateusz Gamrot
18 PO Polska Piotr Pyrdoł
19 NA Polska Przemysław Nawrocki
20 OB Polska Aleksander Ślęzak (kapitan)
21 OB Polska Paweł Pyciak
22 OB Polska Jakub Nowak
23 OB Polska Damian Guzik
24 PO Polska Kamil Juraszek
25 BR Polska Michał Kołba
28 PO Polska Jan Sobociński

Władze klubu[edytuj]

Zarząd[edytuj]

  • Prezes Zarządu: Tomasz Salski

Pozostali członkowie zarządu[edytuj]

  • Łukasz Bielawski
  • Jacek Lipiński

Dział organizacyjny klubu[edytuj]

Sztab szkoleniowy[edytuj]

  • I trener – Wojciech Robaszek
  • II trener – Jacek Janowski
  • trener bramkarzy – Jakub Skrzypiec
  • kierownik drużyny – Jacek Żałoba
  • fizjoterapeuta – Karol Leszczyński
  • masażysta – Przemysław Jankowski
  • lekarz – Marek Drobniewski
  • przygotowanie motoryczne – Paweł Drechsler

Kibice[edytuj]

Kibice ŁKS podczas meczu

ŁKS w momencie powstania (1908) stał się pierwszym w Łodzi klubem polskim, w którym uprawiano piłkę nożną, dzięki czemu cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem wśród łodzian, w tym przede wszystkim garnącej się do uprawiania sportu młodzieży[27]. Szerokie i stale rozrastające się grono sympatyków klubu potwierdziło swą znaczącą rolę w kraju w 1932, kiedy to ŁKS wygrał plebiscyt Przeglądu Sportowego dla największej liczby kibiców na meczach swojej drużyny w piłkarskiej I lidze (dziś ekstraklasa), za co dostał zegar świetlny firmy Omega[28].

Piłkarze ŁKS przez wiele lat byli wspierani w znaczącej liczbie przez swych sympatyków zarówno na meczach rozgrywanych u siebie, jak i na wyjeździe. Na decydujący o tytule mistrza Polski pojedynek w 1958 z Górnikiem Zabrze pojechało prawie 10 tysięcy łodzian[3]! W latach 70. XX wieku na mecze ŁKS chodziła rekordowa liczba osób – mecze na odnowionym stadionie, w blasku najnowocześniejszych wówczas jupiterów, oglądało ponad 40 tysięcy ludzi[29].

Także dziś, mimo gry w niższych klasach rozgrywkowych kibice wspierają swój klub. Na początku 2014, na przedsezonowej prezentacji piłkarzy w Atlas Arenie – występujących wówczas w IV lidze – przybyło 3 tys. sympatyków[30]. Od 2006 działa tzw. Klub 100, którego celem jest wspieranie finansowo-organizacyjne łódzkiego klubu[31].

Znani sympatycy klubu[edytuj]

Klub miał i ma nadal liczne grono sympatyków spośród m.in. polityków i artystów, którzy chodzili na jego mecze. Wśród nich znajdziemy takie nazwiska jak: Aleksy Rżewski, pierwszego prezydenta Łodzi po odzyskaniu niepodległości w 1918, Menachem Bornszatjn ps. „Ślepy Maks”, legendarnego łódzkiego gangstera, Ludwik Benoit, Leon Niemczyk, Marian Łącz, cenionych polskich aktorów, O.S.T.R., znanego rapera, a także poetę Ludwik Jerzy Kern oraz popularnego pisarza fantasy Andrzej Sapkowski[3].

Upamiętnienia[edytuj]

W 2008 Poczta Polska wydała okolicznościowe (na 100. rocznicę powstania Łódzkiego Klubu Sportowego) kartę i znaczek pocztowy[32][33] oraz stempel[34]. Na kopercie znajduje się archiwalne zdjęcie byłego piłkarza klubu, Henryka Szymborskiego, który cieszy się ze zdobytego gola; z kolei na znaczku przedstawione są główne dyscypliny sportowe, które miały lub wciąż mają swoje sekcje w klubie: piłka nożna, hokej na lodzie, koszykówka, tenis i siatkówka.

W Łodzi znajdują się także 3 ulice, których patronami są byli piłkarze ŁKS. Uhonorowanymi są: Wawrzyniec Cyl, Antoni Gałecki, oraz Władysław Król[35]. Ponadto, podobizna ostatniego z nich znajduje się na fresku „Łódź w pigułce”, na którym pojawiły się 33. najbardziej znane i zasłużone dla miasta osoby.

Uwagi

  1. Zespół rezerw, pierwszy zespół odpadł w I rundzie.

Przypisy

  1. a b To byli prawdziwi Rycerze Wiosny [dostęp: 2016-05-21]
  2. Plac gry w 30. minucie spotkania opuścił Stanisław Wlazły, który doznał kontuzji. Nie zastąpił go nikt, ponieważ ówczesne przepisy nie dopuszczały zmiany zawodnika.
  3. a b c d 100 lat ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  4. Legendarny ŁKS przez lata [dostęp: 2016-05-21]
  5. „Przeplatanka” ŁKS-u do wylicytowania [dostęp: 2016-05-21]
  6. Podobają się nowe logo i koszulka ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  7. Przeplatanka ponownie oficjalnym herbem ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  8. ŁKS Łódź: „Przeplatanka” w rękach klubu. Co dalej ze starym herbem? [dostęp: 2016-05-21]
  9. Skarb kibica ŁKS na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  10. a b c Znika stadion ŁKS przy al. Unii [dostęp: 2016-05-21]
  11. J. Strzałkowski, Łódzki Klub Sportowy 1908-1983, Łódź 1983, s. 12.
  12. 29.06.1924 – Polska – Turcja [dostęp: 2016-05-21]
  13. Stadion ŁKS-u na portalu stadiony.net [dostęp: 2016-05-21]
  14. Gmina Łódź przejęła stadion ŁKS-u [dostęp: 2016-05-21]
  15. Mecz ŁKS Łódź – Pogoń Lwów 2:1 [dostęp: 2016-05-21]
  16. ŁKS Łódź – sezon po sezonie (pol.). [dostęp 21 maja 2016].
  17. [1]
  18. .[2]
  19. Napoleon – chluba Łodzi [dostęp: 2016-05-21]
  20. Leszek Jezierski – Napoleon [dostęp: 2016-05-21]
  21. Kazimierz Górski – Trener Tysiąclecia [dostęp: 2016-05-21]
  22. Surma razy 453. Tak się przechodzi do historii ekstraklasy [dostęp: 2016-05-21]
  23. Statystyki z meczu Legia Warszawa – Korona Kielce na portalu 90minut.pl [dostęp: 2016-05-21]
  24. Karta pocztowa i hat tricki ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  25. Adam Patora dostanie... melonik [dostęp: 2016-05-21]
  26. Historia piłki nożnej ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  27. A. Bogusz, Dawna Łódź sportowa, Łódź 2007, s. 62.
  28. J. Strzałkowski, op. cit., s. 41.
  29. portal: stadiony.net; podano rekord frekwencji: 45 tys. widzów na meczu ŁKS z Polonią Bytom – 21.08.1971 [dostęp: 2016-05-21]
  30. Trzy tysiące kibiców ŁKS na prezentacji drużyny w Atlas Arenie [dostęp: 2016-05-21]
  31. O nas Stowarzyszenie Klub 100 – ŁKS Łódź [dostęp: 2016-05-21]
  32. 100. rocznica powstania Łódzkiego Klubu Sportowego [dostęp: 2016-05-21]
  33. ŁKS ma swój znaczek pocztowy [dostęp: [dostęp: 2016-05-21]
  34. Koperta z okolicznościowymi stemplami ŁKS [dostęp: 2016-05-21]
  35. Słownik nazewnictwa miejskiego Łodzi [dostęp: 2016-05-21]

Linki zewnętrzne[edytuj]