Nornik tajwański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Microtus kikuchii)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nornik tajwański
Microtus kikuchii[1]
Kuroda, 1920
Dorosły osobnik na górze Hehuanshan
Dorosły osobnik na górze Hehuanshan
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina chomikowate
Podrodzina karczowniki
Rodzaj nornik
Podrodzaj Alexandromys
Gatunek Nornik tajwański
Synonimy
  • Volemys kikuchii (Kuroda, 1920)[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Nornik tajwański – gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych (Cricetidae). Występuje endemicznie na Tajwanie[3][4]. Zamieszkuje górskie lasy[3], w których dominują bambusy[5]. Występowanie ograniczone jest do wysokości 3000-3670 m n.p.m.[6] Ekologia i stan populacji słabo poznane[2].

Systematyka i pokrewieństwo[edytuj]

Umieszczany w podrodzaju Alexandromys[7] lub w rodzaju Volemys[3]. Corbet i Hill w 1992 roku sugerowali ścisłe pokrewieństwo z nornikiem wschodnim (M. fortis) na podstawie podobieństw w budowie zębów trzonowych[8]. Analiza filogenetyczna sekwencji cytochromu b przeprowadzona przez Conroya i Cooka w 2000 roku wsparła hipotezę, według której nornik tajwański jest taksonem siostrzanym nornika północnego (M. oeconomus) w kladzie obejmującym jeszcze nornika wschodniego, nornika japońskiego (M. montebelli) i nornika tundrowego (M. middendorffii)[9]. Ponadto kariotyp (2n = 30, FN = 52) podobny jest do kariotypów M. montebelli i M. oeconomus[10].

Status[edytuj]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (podwyższonego ryzyka)[2]. W przeszłości zagrożeniem dla tego gatunku było wylesianie, lecz obecnie nie są znane zagrożenia dla populacji tego ssaka[2].

Przypisy[edytuj]

  1. Microtus kikuchii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Microtus kikuchii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c A. Smith, Y. Xie: The mammals of China. New Jersey: Princeton University Press, 2008. ISBN 0691099847.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Microtus (Alexandromys) kikuchii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2010-08-04]
  5. H.-T. Yu. Natural history of small mammals of subtropical montane areas in central Taiwan. „Journal of Zoology”. 231 (3), s. 403-422, 1993. DOI: 10.1111/j.1469-7998.1993.tb01928.x (ang.). 
  6. H.-T. Yu. Patterns of diversification and genetic population structure of small mammals in Taiwan. „Biological Journal of the Linnean Society”. 55 (1), s. 69-89, 1994 (ang.). 
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Alexandromys. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2010-08-04]
  8. G.B. Corbet, J. E. Hill: Mammals of the Indo-Malayan Region: A Systematic Review. Oxford, UK: Oxford University Press, 1992. ISBN 978-0198546931. (ang.)
  9. C.J. Conroy, J. Cook. Molecular systematics of a Holarctic rodent (Microtus: Muridae). „Journal of Mammalogy”. 81 (2), s. 344-359, 2000 (ang.). 
  10. M. Harada, A. Ando, L.-K. Lin, S. Takada. Karyotypes of the Taiwan vole Microtus kikuchii and the Pere David's vole Eothenomys melanogaster from Taiwan. „Journal of the Mammalogical Society of Japan”. 16 (1), s. 41-45, 1991 (ang.).