Mieczysław Dachowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Dachowski
generał dywizji generał dywizji
Data urodzenia 27 stycznia 1931
Data śmierci 6 marca 2019
Przebieg służby
Lata służby 1949-1991
Jednostki 11 samodzielny pcz, TOSWPanc i Zmech., 8 szkolny bcz, 68 pcz, 20 DPanc, dowódca dywizji, SOW, SG WP,
Stanowiska dca plutonu, dca batalionu, szef sztabu pułku, dowódca pcz, szef sztabu i dowódca dywizji, szef oddziału SG WP, szef sztabu - zastępca dowódcy okręgu, zastępca szefa SG WP, attaché wojskowy.
Późniejsza praca Ambasada PRL w Moskwie
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Mieczysław Dachowski (ur. 27 stycznia 1931, zm. 6 marca 2019[1]) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Służbę wojskową rozpoczął w 1949 roku, jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Poznaniu, która w 1951 roku została przekształcona w Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych). W 1952 roku został promowany na stopień podporucznika, przydzielony do 11 samodzielnego pułku czołgów w Giżycku i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu. W latach 1952-1953 dowódca plutonu w Technicznej Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. Po ukończeniu w 1956 Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie został szefem sztabu 8 szkolnego batalionu czołgów 20 DPanc. W latach 1957-64 pomocnik szefa wydziału i szef wydziału sztabu 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. Od 1964 dowódca 68 pułku czołgów średnich w Budowie, a w okresie 1966-69 szef sztabu - zastępca dowódcy 20 DPanc. W latach 1969-71 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie. Od 1971 służył w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP, jako szef Oddziału Planowania Operacyjnego. Przez trzy lata dowodził 16 DPanc w Elblągu. Na tym stanowisku w 1974 mianowany generałem brygady. Od 1976 szef sztabu - zastępca dowódcy SOW we Wrocławiu. W 1979 wyznaczony na zastępcę szefa Sztabu Generalnego WP ds. systemów kierowania. W latach 1983-84 zastępca szefa Sztabu Generalnego WP ds. organizacyjno-mobilizacyjnych. W tym czasie ukończył Wyższy Kurs Akademicki dla Kierowniczej Kadry WP przy ASG Sił Zbrojnych ZSRR. W 1983 mianowany generałem dywizji. W okresie 1984-89 I zastępca szefa Sztabu Generalnego WP. W 1989 r. skierowany do Moskwy na stanowisko attaché wojskowego przy Ambasadzie PRL. Do kraju powrócił w 1991 r. Zawodową służbę wojskową zakończył 28 października 1991 r. W latach 2001-2004 prezes Klubu Generałów WP[2]. Zapalony myśliwy.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Dachowski. Nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl, 12 marca 2019 [dostęp 2019-03-12].
  2. http://www.klubgeneralow.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Jędrzejko, M.L. Krogulski, M. Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2020), Wyd. von borowiecky, Warszawa 2002.