Mieszko Młodszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieszko Młodszy
Książę kaliski
Okres panowania od 1191
do 2 sierpnia 1193
Poprzednik Mieszko III Stary
Następca Odon Mieszkowic
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie
Data śmierci 2 sierpnia 1193
Miejsce spoczynku kolegiata św. Pawła Apostoła w Kaliszu
Ojciec Mieszko III Stary
Matka Eudoksja Izjasławówna
Rodzeństwo Bolesław Mieszkowic
Władysław III Laskonogi
Żona
Dzieci

Mieszko Młodszy, Mieszko kaliski[1] (ur. między 1160 a 1165, zm. 2 sierpnia 1193 w Kaliszu) – polski książę z dynastii Piastów, z linii Piastów wielkopolskich, czwarty syn Mieszka III Starego, książę kaliski w latach 1191–1193.

Mieszko Młodszy był drugim pod względem starszeństwa synem Mieszka III Starego i jego drugiej żony Eudoksji, prawdopodobnie córki wielkiego księcia kijowskiego Izjasława (Mieszko III Stary posiadał jeszcze synów z pierwszego małżeństwa: Odona i Stefana).

Na kartach historii Mieszko pojawił się po raz pierwszy w 1167 w dokumencie Kazimierza II Sprawiedliwego i Mieszka III, wydanym na zjeździe w Jędrzejowie, jako jeden z synów księcia wielkopolskiego.

W 1177 lub 1179 w wyniku ogólnokrajowej rewolty przeciwko Mieszkowi Staremu, młody książę wraz z rodzicami i rodzeństwem znalazł się na wygnaniu. Do kraju powrócił zapewne razem z ojcem w roku 1181.

W 1184 dzięki sprytnym zabiegom dyplomatycznym ojca Mieszko Młodszy został wyznaczony przez schorowanego księcia Leszka Bolesławowica namiestnikiem dzielnicy mazowieckiej i kujawskiej, z prawem do sukcesji po swojej śmierci. Samowolne i okrutne rządy Mieszka Młodszego skłoniły jednak Leszka do ugody z Kazimierzem II Sprawiedliwym i wygnania namiestnika (zmieniono wtedy również testament).

W 1191 kiedy Mieszko Stary opanował chwilowo Małopolskę, postanowił, że jeden z jego synów (Mieszko Młodszy lub Bolesław Mieszkowic) ma sprawować tam w jego imieniu władzę. Jednak Kazimierz Sprawiedliwy szybko odzyskał kontrolę nad dzielnicą, a Mieszko Młodszy (lub Bolesław) trafił na krótko do niewoli.

W tym to też momencie Mieszko III Stary zdecydował się wyznaczyć księstwo kaliskie, jako uposażenie swojego syna – imiennika.

Mieszko Młodszy zmarł 2 sierpnia 1193[2] i został pochowany w kolegiacie św. Pawła Apostoła w Kaliszu[3]. Grobowiec księcia odnaleziono podczas badań archeologicznych prowadzonych w latach 1958–1960 przez Krzysztofa Dąbrowskiego.

Z nieznanych powodów książę kaliski nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa; po jego śmierci Mieszko III Stary przekazał księstwo kaliskie swojemu najstarszemu synowi Odonowi Mieszkowicowi.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Bolesław III Krzywousty
ur. 20 VIII 1086
zm. 28 X 1138
Salomea z Bergu
ur. zap. 1099
zm. 27 VII 1144
Izasław II
ur. 1096
zm. 13 XI 1154
NN
ur. ?
zm. 1151[4]
         
     
  Mieszko III Stary
ur. w okr. 1122–1125
zm. 13 lub 14 III 1202
Eudoksja
ur. ok. 1140
zm. po 1181
     
   
Mieszko Młodszy
(ur. w okr. 1160–1165, zm. 2 VIII 1193)


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gerard Labuda: Życie polityczne XII–XV w. W: Dzieje Wielkopolski. Jerzy Topolski (red.). T. 1: Do roku 1793. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1969, s. 287.
  2. Piastowie. Leksykon biograficzny. Stanisław Szczur (red.), Krzysztof Ożóg (red.). Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1999, s. 122. ISBN 83-08-02829-2.
  3. Wielkopolski słownik biograficzny. Antoni Gąsiorowski (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 477. ISBN 83-01-02722-3.
  4. Córka Konrada III Hohenstaufa.