Księstwo kaliskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo kaliskie
Ducatus Calisiensis
1177–1279
Położenie
Wielkopolska za czasów Mieszka III Starego w latach 1138-1202 (Uwaga: Przynależność księstw do poszczególnych Piastowiczów, ich granice oraz datacja są dyskusyjne)
Język urzędowy

polski, łacina

Stolica

Kalisz

Typ państwa

monarchia

Głowa państwa

książę Kazimierz II Sprawiedliwy

Data powstania

1177

Data likwidacji

1279

Religia dominująca

katolicyzm

Księstwo kaliskie (łac. Ducatus Calisiensis) – księstwo dzielnicowe istniejące na ziemi kaliskiej w latach 1138–1314 ze stolicą w Kaliszu[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Wędzki: Kalisz w państwie wczesnopiastowskim i w okresie rozbicia dzielnicowego. W: Władysław Rusiński (red.): Dzieje Kalisza. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1977, s. 46–48.