Odon Mieszkowic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odon Mieszkowic
Książę wielkopolski
Okres od 1177/1179
do 1182
Poprzednik Mieszko III Stary
Następca Mieszko III Stary
Książę południowej Wielkopolski
Okres od 1182
do 1194
Poprzednik on sam, jako książę całej Wielkopolski
Następca Władysław III Laskonogi
Książę kaliski
Okres od 1193
do 1194
Poprzednik Mieszko Młodszy
Następca Mieszko III Stary
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie
Data urodzenia pomiędzy 1141 a 1149
Data śmierci 20 kwietnia 1194
Ojciec Mieszko III Stary
Matka Elżbieta Węgierska
Rodzeństwo Bolesław Mieszkowic
Mieszko Młodszy
Władysław III Laskonogi
Żona Wyszesława halicka
Dzieci Władysław Odonic
Odon
Ryksa
Wielkopolska w czasach Mieszka Starego (Uwaga! Przynależność księstw do poszczególnych Piastowiczów, ich granice, oraz datacja są dyskusyjne).

Odon (Odo) poznański (wielkopolski, Mieszkowic) (urodzony pomiędzy 1141 a 1149 – zmarł 20 kwietnia 1194), książę poznański 1177/79-1182, książę w południowej Wielkopolsce 1177/79-1194, książę kaliski w latach 1193–1194.

Odon był najstarszym synem księcia wielkopolskiego Mieszka Starego i jego pierwszej żony Elżbiety węgierskiej.

Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził, nastąpiło to jednak około roku 1145. Osoba Odona po raz pierwszy pojawia się 21 maja 1161 na zjeździe w Łęczycy, gdzie książę poświadczył dokument, który został wydany przez Bolesława IV Kędzierzawego i Henryka Sandomierskiego.

W 1177 Odon przyłączył się do ogólnopolskiego powstania przeciw władzy Mieszka III. Podstawową przyczyną oprócz próby wywalczenia własnej dzielnicy było faworyzowanie przez ojca przyrodniego rodzeństwa Odona zrodzonego z drugiej małżonki księcia wielkopolskiego Eudoksji. Walki Odona z Mieszkiem przeciągnęły się zapewne do 1179, kiedy to Mieszko Stary musiał ostatecznie uchodzić z kraju. Usadowienie się Odona w Poznaniu zaakceptował nowy książę senior – Kazimierz II Sprawiedliwy.

W 1181, gdy Mieszko III powraca do kraju, dochodzi do porozumienia pomiędzy ojcem i synem, na mocy którego Mieszko zostaje zwierzchnim księciem wielkopolskim i ponownie przejmuje władzę w Poznaniu – Odon zostaje wtedy władcą terytoriów położonych w południowej Wielkopolsce nad rzeką Obrą (część historyków uważa, że Odon utrzymał się w stolicy Wielkopolski do swej śmierci).

O rządach Odona w Wielkopolsce nie zachowało się wiele informacji: wiemy tylko, że uruchomił własną mennicę. Zachowała się także konna pieczęć władcy z napisem "Odo Dux" (Odo książę).

2 sierpnia 1193 umiera jego młodszy brat Mieszko Młodszy, Odon przejmuje wtedy za zgodą Mieszka III Kalisz.

Odon Poznański zmarł 20 kwietnia 1194 i został pochowany w katedrze w Poznaniu. Po śmierci Odona dzielnicę nad Obrą objął w zastępstwie małoletniego syna księcia Władysława najmłodszy syn Mieszka Starego Władysław III Laskonogi, Kalisz przejął zaś Mieszko Stary.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Żoną Odona była Wyszesława, córka Jarosława Ośmiomysła, księcia halickiego[1], albo jego syna Włodzimierza[2]. Dokładna data zawarcia tego małżeństwa nie jest znana. Badacze sądzą, że doszło do niego po 1184 roku[3].

Dziećmi Odona i Wyszesławy byli:

W literaturze przedmiotu czasem ukazuje się informacja, że córką Odona była również:

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Bolesław III Krzywousty
ur. 20 VIII 1086
zm. 28 X 1138
Salomea z Bergu
ur. zap. 1099
zm. 27 VII 1144
Almos
ur. ok. 1075, zm. 1127
lub Stefan II
ur. ok. 1101, zm. 1 III 1131[6]
Przedsława
ur. ?, zm. ?
lub Adelajda
ur. ?, zm. ?
         
     
  Mieszko III Stary
ur. w okr. 1122–1125
zm. 13 lub 14 III 1202
Elżbieta węgierska
ur. ok. 1128
zm. 21 VII w okr. 1150–1154
     
   
Wyszesława
ur. zap. w okr. 1167–1170
zm. po 3 XII 1194
OO   po 1184
Odon Mieszkowic
(ur. w okr. 1141–1149
zm. 20 IV 1194)
                   
                   
               
Ryksa
 ur. ok. 1190
 zm. 18 XI po 1238
 
Odon
ur. ok. 1190
zm. ?
Władysław Odonic
 ur. ok. 1190
 zm. 5 VI 1239
 


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej, Kraków 1999, s. 153.
  2. S. Łaguna, Rodowód Piastów, "Kwartalnik Historyczny", T. 11, 1897, s. 762-763; W. Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 31.
  3. W. Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 31; J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej, Kraków 1999, s. 153.
  4. Za: M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 363-364.
  5. W dawniejszej literaturze przedmiotu pochodzenie Eufrozyny było nieznane. Uważano, że pochodziła z dynastii Piastów lub Raciborowiców sławieńskich. Za: K. Jasiński, Jeszcze o Zwinisławie żonie Mszczuja I, Zapiski Towarzystwa Naukowego w Toruniu, 16 (1950), s. 85, przyp. 8 oraz G. Labuda, Fragmenty dziejów Słowiańszczyzny zachodniej, T. III, Poznań 1975, s. 314-316. N. Mika postawił tezę, iż Eufrozyna pochodziła z bocznej linii czeskich Przemyślidów, jako córka księcia morawskiego Świętopełka. N. Mika, Imię Przemysł w wielkopolskiej linii Piastów. Niektóre aspekty stosunku książąt wielkopolskich z Czechami do połowy XIII wieku [w]: J. Krzyżaniakowa (pod red.), Przemysł II. Odnowienie Królestwa Polskiego, Poznań 1997, s. 247-255.
  6. K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów Warszawa-Kraków 1992, s. 235-240.