Mogens Schou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mogens Abelin Schou (ur. 24 listopada 1918 w Kopenhadze, zm. 29 września 2005) – duński lekarz psychiatra, autor pionierskich prac dotyczących leczniczego działania soli litu w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Był autorem około 500 publikacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn psychiatry, Hansa Jacoba Schou (1886–1952)[1]. Studiował medycynę na Uniwersytecie Kopenhaskim, studia ukończył w 1944 roku. Odbywał staże w kraju za granicą, m.in. u Hermana Kalckara w Kopenhadze, Heinricha Waelscha w Nowym Jorku, Rolva Gjessinga i Erika Strömgrena. Od 1951 roku związany ze szpitalem psychiatrycznym w Risskov koło Aarhus. W 1965 został adiunktem na Uniwersytecie Aarhus, od 1971 kierował Katedrą Psychiatrii Biologicznej. Za swoje osiągnięcia otrzymał szereg nagród, m.in. Nagrodę Laskera w 1987. Zmarł na zapalenie płuc, kilka dni wcześniej uczestniczył w spotkaniu International Group for the Study of Lithium-Treated Patients w Polsce[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. H.J. Schou | Gyldendal - Den Store Danske, denstoredanske.dk [dostęp 2017-11-18] (duń.).
  2. Schioldann J. Mogens Abelin Schou (1918–2005)–half a century with lithium. „History of Psychiatry”. 17 (2), s. 247-252, 2006. DOI: 0.1177/0957154X06061602.