Montoneros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flaga używana przez Peronistowski Ruch Montoneros

Peronistowski Ruch Montoneros (hiszp. Movimiento Peronista Montoneros, MPM) – organizacja partyzancka w Argentynie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ruch utworzony został w 1964 roku[1]. Grupował zwolenników generała Juana Peróna[2][1]. Zbrojne działania Montoneros rozpoczęły się w 1970 roku[3]. Członkowie grupy mieli na koncie zabójstwa, napady na banki i porwania dla okupu[2], lokalnie miejsce miały zbrojne powstania Montoneros[2]. Pierwszą akcją bojowników było zamordowanie generała Pedro Eugenio Aramburu w czerwcu 1970 roku[3]. Perón po powrocie z wygnania w 1973 roku nawiązał bliskie relacje z prawicą i potępił Montoneros[2], grupa zdecydowała się więc kontynuować działalność bojową[2]. W grudniu 1975 roku rebelianci zaatakowali koszary w Buenos Aires, atak zakończył się całodzienną bitwą[3]. Pod koniec lat 70. działalność grupy została stłamszona przez wojsko i prawicowe grupy terrorystyczne[2]. Wielu działaczy zostało zabitych[2], w samym tylko 1976 roku zginęło 1200 partyzantów[3]. W 1978 roku pokonana formacja przeniosła swoją kwaterę główną na Kubę[3].

Prezydent Carlos Saúl Menem amnestionował członków organizacji. Kilku byłych bojowników zajęło stanowiska w administracji Néstora Kirchnera[2].

Liderami Montoneros byli Mario Firmenich[2], Fernando Abal Medina i Mario Eduardo Firmenich[3][4].

Liczebność[edytuj | edytuj kod]

W szczytowym okresie formacja liczyła 5 tysięcy bojowników wspieranych przez 15 tysięcy aktywnych sympatyków[3]. Z czasem liczba członków spadła poniżej 350[3].

Powiązania zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Grupa otrzymywała wsparcie od rządu kubańskiego[2].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Peronistowski Ruch Montoneros wyznawał poglądy lewicowo-nacjonalistyczne i lewicowo-chrześcijańskie[3][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Montoneros (ang.). encyclopedia.com. [dostęp 2017-09-10].
  2. a b c d e f g h i j Montonero (ang.). britannica.com. [dostęp 2017-09-10].
  3. a b c d e f g h i Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny) s. 212
  4. a b Noc Ołówków (pol.). tygodnikprzeglad.pl. [dostęp 2017-09-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny). Katowice: Książka i Wiedza, 2000. ISBN 83-907096-2-7.