Morley Safer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Morley Safer
Ilustracja
Morley Safer w 2010 roku
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1931
Toronto
Data i miejsce śmierci 19 maja 2016
Nowy Jork
Zawód dziennikarz

Morley Safer (ur. 8 listopada 1931 w Toronto, zm. 19 maja 2016 w Nowym Jorku[1]) – kanadyjski dziennikarz, wieloletni korespondent programu CBS News, najdłużej pracujący reporter dla programu 60 Minutes, korespondent wojenny w czasie wojny w Wietnamie.

Życiorys[edytuj]

Safer urodził się w Toronto, jako syn Anny (z d. Chon) i Maxa Safera – tapicera. Studiował na Harbord Collegiate Institute i University of Western Ontario. Pracę dziennikarza rozpoczynał jako reporter w różnych gazetach Kanady i Anglii. Później rozpoczął współpracę z CBC (Canadian Broadcasting Corporation) jako korespondent i producent. W 1964 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych i w tym samym roku został korespondentem londyńskiej filii CBS News. W 1965 otworzył biuro CBS News w Sajgonie. W 1967 Safer został szefem biura londyńskiego CBS, a w 1970 zastąpił Harry'ego Reasnora na stanowisku prowadzącego w programie 60 Minutes. Jest do dziś najdłużej pracującym reporterem tego popularnego programu publicystycznego.

Był autorem bestsellerowego zbioru reportaży pt. Flashbacks: On Returning to Vietnam, (New York 1990).

Kam Nei[edytuj]

Sławę Saferowi przyniósł reportaż nakręcony podczas jednej z amerykańskich akcji w czasie operacji "Znajdź i Zniszcz" ("Search and Destroy"). W 1965 roku reporter towarzyszył jednemu z oddziałów amerykańskiej piechoty morskiej, który wkroczył do niedużej wsi Kam Nei. Wcześniej oddziały amerykańskie zostały z niej ostrzelane. Jednak marines nie zastali we wsi nikogo poza płaczącymi, wystraszonymi starcami i kobietami z dziećmi. Żołnierze wypędzili ludność i podpalili wieś, nonszalancko przy pomocy zapalniczek Zippo lub miotaczy ognia. Safer filmował wszystko, opatrując komentarzem, w którym można było usłyszeć m.in.: "Oto jak wygląda wojna w Wietnamie. Są tu tylko starcy i dzieci. (...) Wątpliwe by spalenie Kam Nei przybliżyło nas do militarnego zwycięstwa. Wieśniaka dla którego chata była dorobkiem życia, trudno będzie przekonać, że jesteśmy po jego stronie"[2]. Amerykańskich żołnierzy nie pokazano tym razem jako bohaterów, za to ekran wypełnił się dramatem prostych, biednych ludzi – wietnamskich wieśniaków. Reportaż Safera został wyemitowany w Stanach Zjednoczonych wieczorem 5 sierpnia 1965 roku przez stację CBS. Obejrzało go 30 mln. Amerykanów z prezydentem Johnsonem włącznie. Był jednym z pierwszych materiałów telewizyjnych, ukazującym ponurą rzeczywistość wojny w Wietnamie, stojącą w sprzeczności z oficjalnymi deklaracjami Białego Domu o pokojowym i moralnie słusznym charakterze interwencji amerykańskiej w Wietnamie. Wywołał wściekłość i konsternację oficjalnych czynników, które wtedy nie potrafiły jeszcze radzić sobie z siłą przekazu telewizyjnego. Johnson natychmiast zadzwonił do prezesa CBS News Freda W. Friendly i od tej pory wszelkie materiały emitowane w przez tę stację podlegały kontroli Departamentu Obrony[2].

Życie prywatne[edytuj]

Od 1968 był żonaty Jane (z d. Fearer) z zawodu antropologiem. Mieszkali w Nowym Jorku, mieli córkę Sarah, która jest absolwentem Brown University.

Wpływy kulturowe[edytuj]

Jego postać jest wzmiankowana w sitcomie Złotka (Golden Girls) w odcinku pt. Long Day's Journey Into Marinara z 1987 oraz serialu Pomoc domowa w odcinku Fran's Roots z 1997 roku .

Nagrody[edytuj]

Morley Safer był laureatem wielu branżowych nagród do których należą: Nagroda Emmy (12), Nagroda Overseas Press (3), Nagroda George Foster Peabody (3), Nagroda im Alfreda I. Duponta Uniwersytetu Columbia, Nagroda im. George Polka Universytetu Long Island w Nowym Jorku i in.

Przypisy

  1. 60 Minutes' Morley Safer dies at 84. cbsnews.com. [dostęp 2016-05-20].
  2. a b Images ennemies. Mark Daniels France 2. CBC (2005).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]