Motilal Nehru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Motilal Nehru
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 maja 1861
Agra

Data śmierci

6 lutego 1931

przewodniczący Indyjskiego Kongresu Narodowego
Okres

od 1928
do 1929

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

Mukhtar Ahmed Ansari

Następca

Jawaharlal Nehru

przewodniczący Indyjskiego Kongresu Narodowego
Okres

od grudnia 1919
do grudnia 1920

Przynależność polityczna

Indyjski Kongres Narodowy

Poprzednik

Syed Hasan Imam

Następca

Lala Lajpat Rai

Motilal Nehru (dewanagari मोतीलाल नेहरू; ur. 6 maja 1861 w Agrze, zm. 6 lutego 1931) – indyjski pandit, prawnik, polityk i działacz niepodległościowy, założyciel dynastii Nehru - Gandhi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był potomkiem starej rodziny kaszmirskich braminów, która w pierwszej połowie XVIII wieku osiedliła się w północnych Indiach. Jego ojciec, Ganga Dhar, przez kilka lat poprzedzających wybuch powstania sipajów pełnił funkcję kotwala Delhi[1]. Zmarł trzy miesiące przed narodzinami najmłodszego syna[2]. Od 1886 mieszkał w Allahabadzie, gdzie prowadził praktykę prawniczą[3]. W działalność polityczną zaangażował się w 1917, po aresztowaniu Annie Besant, kiedy to wziął udział w zorganizowanych przez Mahatmę Gandhiego akcjach odmowy współpracy z brytyjską administracją kolonialną. Na sesji Indyjskiego Kongresu Narodowego w 1919 został wybrany jego przewodniczącym. Funkcję tę pełnił do 1920. Gdy w kolejnych latach zmniejszyła się aktywność partii, był jednym z założycieli (1923) partii Swaraj. Została ona w 1925 uznana za skrzydło Kongresu. W 1928 przedstawił tzw. Raport Nehru i po raz drugi został wybrany przewodniczącym INC na roczną kadencję. Brał udział w marszu solnym. W 1930 roku został aresztowany przez Brytyjczyków. Zmarł wkrótce po uwolnieniu[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z pochodzącą z Lahore Swarup Rani[5] (zm. 1938)[6]. Z małżeństwa tego doczekał się między innymi trójki, zmarłych w dzieciństwie dzieci[7] oraz Jawaharlala, późniejszego premiera Indii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ija Lazari-Pawłowska: Nehru. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1991, s. 112. ISBN 83-214-0784-6.
  2. Ija Lazari-Pawłowska: Nehru. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1991, s. 113. ISBN 83-214-0784-6.
  3. Bogusław Mrożek: Nehru. Warszawa: Książka i Wiedza, 1974, s. 6.
  4. Słownik najnowszej historii świata 1900 - 2007 marty - prze. Warszawa: Rzeczpospolita, Prószyński i S-ka, 2008, s. 66. ISBN 978-83-7469-686-9.
  5. From Punjab to New York: a reflective journey (ang.). Books.google.pl. s. 50. [dostęp 2010-05-12].
  6. Ija Lazari-Pawłowska: Nehru. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1991, s. 103. ISBN 83-214-0784-6.
  7. Bogusław Mrożek: Nehru. Warszawa: Książka i Wiedza, 1974, s. 7.