Mulgara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mulgara
Dasycercus[1]
Peters, 1875[2]
Przedstawiciel rodzaju – mulgara pręgoogonowa (D. cristicauda) na ilustracji  autorstwa J. Smita opublikowanej w czasopiśmie Proceedings of the Zoological Society of London w 1867 roku
Przedstawiciel rodzaju – mulgara pręgoogonowa (D. cristicauda) na ilustracji autorstwa J. Smita opublikowanej w czasopiśmie Proceedings of the Zoological Society of London w 1867 roku
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd torbacze
Rząd niełazokształtne
Rodzina niełazowate
Podrodzina niełazy
Plemię niełazy
Rodzaj mulgara
Typ nomenklatoryczny

Chaetocercus cristicauda Krefft, 1867

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mulgara[5][a] (Dasycercus) – rodzaj ssaka z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[6][7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samców 13–23 cm, długość ogona samców 7,5–12,5 cm, długość ciała samic 12–17 cm, długość ogona samic 6–11 cm; masa ciała samców 75–185 g, samic 60–120 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Dasycercus: gr. δασυς dasus – włochaty, kudłaty, gruby, gęsty; κερκος kerkos – ogon[8].
  • Chaetocercus: gr. χαιτη khaitē – długie włosy, grzywa; κερκος kerkos – ogon[9]. Nazwa zajęta przez Graya w 1855 roku.
  • Amperta: rodzima, australijska nazwa amperta dla mulgary pręgoogonowej[4]. Gatunek typowy: Chaetocercus cristicauda Krefft, 1867.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][6]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwa mulgara używana jest również w odniesieniu do gatunku D. cristicauda.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dasycercus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. W. Peters. Zwei neuen Beuteltieren aus Neu-Guinea vor, welche dem Museo civico von Genua geboren. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1875, s. 73, 1875 (niem.). 
  3. J.L.G. Krefft. On the classification of the small Dasyuridae of Australia, with descriptions of two new genera and one new species. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 34, s. 434, 1866 (ang.). 
  4. a b A. Cabrera: Genera mammalium. Madrid: Imprenta y Librería de Nicolás Moya, Garcilaso, 1919, s. 65. (hiszp.)
  5. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 7. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b c A. Baker: Family Dasyuridae (Carnivorous Marsupials). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 289, 290. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dasycercus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-21]
  8. Palmer 1904 ↓, s. 216.
  9. Palmer 1904 ↓, s. 177.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 71-718, seria: North American Fauna. (ang.)
  2. Ch. Pavey, J. Cole & J. Woinarski: Dasycercus blythi (format pdf) (ang.). Threatened Species List. [dostęp 15 lutego 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-03)].