Myśliwy ładujący broń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myśliwy ładujący broń
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Myśliwy ładujący broń
Autor Francisco Goya
Rok wykonania 1775
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 289 × 90 cm
Muzeum Prado

Myśliwy ładujący broń (hiszp. Cazador cargando su escopeta) – obraz hiszpańskiego malarza Francisca Goi.

Seria kartonów do tapiserii[edytuj | edytuj kod]

Dzieło należy do serii kartonów do tapiserii – olejnych obrazów o znacznych rozmiarach, przygotowywanych jako wzór dla warsztatów tkackich Królewskiej Manufaktury Tapiserii Santa Bárbara w Madrycie. Była to pierwsza seria, którą Goya wykonał dla Karola IV (wtedy jeszcze infanta, księcia Asturii) z przeznaczeniem do jadalni pałacu-klasztoru Escorial[1][2]. Seria została ukończona w 1775 roku, a jej tematem były łowy i wędkarstwo – ulubione rozrywki przyszłego monarchy i jego ojca Karola III. Oprócz Myśliwego ładującego broń w jej skład wchodziły dzieła: Psy na smyczy, Polowanie na przepiórki, Polowanie na dzika, Myśliwy z psami, Polowanie z wabikiem, Wędkarz, Muchachos cazando con un mochuelo i Caza muerta. Wykonanie tej serii kartonów, która została dobrze przyjęta przez książęcą parę, otworzyło Goi drogę do kariery na dworze[3].

Analiza[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym roku pracy jako malarz kartonów do tapiserii Goya pracował pod kierunkiem swojego szwagra Francisco Bayeu. Bayeu, doświadczony artysta o niekwestionowanej pozycji na dworze, wykonywał szkice kartonów, nad którymi później pracował Goya. Jego pierwsze projekty są utrzymane w stylu nadwornych projektantów gobelinów, przypominają zwłaszcza prace José del Castillo i Ramona Bayeu, brata Francisca[4][3]. Dopiero po ukończeniu tej serii i pozytywnej opinii królewskiej rodziny, Goya otrzymał pozwolenie na wykonywanie kartonów według własnych projektów.

Obraz przedstawia myśliwego ładującego strzelbę. U jego stóp leży pies gończy, a w oddali widać rozmawiającą parę, która także bierze udział w polowaniu. Podobnie jak na kartonie Myśliwy z psami zwrócone ku górze smukłe gałęzie drzew są elementem wspomagającym pionową kompozycję obrazu.

W późniejszych projektach Goya znacznie poprawił styl, koloryt i kompozycję, osiągając pod tym względem mistrzostwo w dziele Parasolka[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Francisco Goya. Poznań: Oxford Educational, 2006. ISBN 83-7425-497-1.
  2. José Enrique García Melero: Arte español de la Ilustración y del siglo XIX: En torno a la imagen del pasado. Encuentro, 1998. ISBN 84-7490-478-1.
  3. a b José Manuel Arnaiz: Francisco de Goya, cartones y tapices. Espasa Calpe, 1987, s. 56. ISBN 84-2395-284-3.
  4. Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. WAB, 2006, s. 94–99. ISBN 83-7414-248-0. OCLC 569990350.
  5. Enrique Lafuente Ferrari: Breve Historia de la Pintura Española, Tom II. Madryt: Ediciones AKAL, 1987, s. 402. ISBN 84-760-0182-7.