NGC 4361

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 4361
Ilustracja
Mgławica planetarna NGC 4361 (Spitzer)
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 7 lutego 1785
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Kruk
Typ mgławica planetarna
Rektascensja 12h 24m 31s
Deklinacja –18° 47′ 02″
Odległość 5000 ly
Jasność pozorna mgławicy 10,9m
Rozmiary kątowe 2,10'
Charakterystyka fizyczna
Alternatywne oznaczenia
ESO 573-19, BD-17 3614, EUVE J1224-18.7, IRAS 12219-1830, 2MASS J12243075-1847054, PN G294.1+43.6, 1RXS J122432.2-184700

NGC 4361mgławica planetarna znajdująca się w konstelacji Kruka. Została odkryta 7 lutego 1785 przez Williama Herschela[1]. Mgławica ta jest odległa o około 5000 lat świetlnych od Ziemi. Centralna gwiazda tej mgławicy to HD 107969.

Mgławica planetarna NGC 4361 jest niezwykła, gdyż wytworzyła cztery płaty odrzuconego materiału zamiast standardowych dwóch. Skłania to do wniosku, że wewnątrz mgławicy mogą znajdować się dwie umierające gwiazdy, z których każda wytworzyła własne bipolarne odrzucone płaty[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Courtney Seligman: NGC 4361 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2015-08-05].
  2. Spitzer's First Warm Images (ang.). NASA, 2009-08-05. [dostęp 2015-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 4358NGC 4359NGC 4360NGC 4361NGC 4362NGC 4363NGC 4364