Nafpaktos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nafpaktos
Ναύπακτος
Ilustracja
Nafpaktos, panorama fortecznego portu
Państwo  Grecja
Administracja zdecentralizowana Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie
Region Grecja Zachodnia
Jednostka regionalna Etolia-Akarnania
Gmina Nafpaktia
Wysokość 0-3 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

13 415
Nr kierunkowy 26340
Kod pocztowy 303xx
Tablice rejestracyjne ME
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Nafpaktos
Nafpaktos
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Nafpaktos
Nafpaktos
Ziemia 38°24′N 21°50′E/38,400000 21,833333
Strona internetowa

Nafpaktos (gr. Ναύπακτος; starogr. Naupaktos; w okresie panowania weneckiego Lepanto) – miasto w środkowej Grecji, na północny wschód od miasta Patras, port u wejścia do Zatoki Korynckiej, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Grecja Zachodnia, w jednostce regionalnej Etolia-Akarnania, siedziba administracyjna gminy Nafpaktia. W 2011 roku liczyło 13 415 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Grecka nazwa miasta oznacza "miejsce służące do budowy okrętów". Zgodnie z legendą znajdowało się tu miejsce budowy floty, dzięki której Heraklidzi przeprawili się na Peloponez. W trakcie I wojny peloponeskiej, w roku 454 p.n.e., nad miastem zapanowali Ateńczycy, osiedlając tu ekspatriantów uprzednio wygnanych przez Spartan z Mesenii po III wojnie meseńskiej. Port stał się ważną bazą operacyjną Aten by po ich klęsce u ujścia Ajgospotamoj powrócić do Lokrydy, a wkrótce potem paść łupem Achajów. W roku 338 p.n.e. Filip II Macedoński odebrał miasto Achajom, zmusił ich do ukarania śmiercią własnej załogi wojskowej i przekazał polis Etolom, którzy wcielili ją do swojego związku, w którym odgrywało rolę największego portu i niejako drugiej, obok Thermon, stolicy.

Za czasów Republiki Weneckiej znane jako twierdza Lepanto (także Zatoką Lepanto zwano obecne zatoki Patraską i Koryncką). W 1571 r. w pobliżu miała miejsce największa w dziejach bitwa morska okrętów poruszanych wiosłowo (60 km na zachód-południowy zachód, Morze Jońskie u wylotu Zatoki Patraskiej) między Świętą Ligą a Turcją. Miasto Wenecja oraz kilka państw ufundowało tablice upamiętniające liczny udział ich obywateli w tej bitwie. Umieszczono je w parku kultury zlokalizowanym przy zachodniej części basenu portowego, tuż obok pomnika hiszpańskiego pisarza M. de Cervantesa (1547-1616), autora Don Kichota, także uczestnika bitwy pod Lepanto. W niektóre z rocznic u wejścia do portu Nafpaktos organizowana jest impreza typu światło i dźwięk z udziałem kilku żaglowców, odtwarzająca sceny bitwy i promująca w ten sposób posezonowy ruch turystyczny.

Fortyfikacje[edytuj]

Nafpaktos, widok z portu, w stronę zamku bizantyjsko-weneckiego. Widoczne sa fragmenty czterech, spośród sześciu, poziomów obronnych zamku

Nad miastem góruje zamek bizantyjsko-wenecki. W aktualnym kształcie zbudowany jest na 6 poziomach obronnych, choć z fragmentami murów i wież pochodzącymi także z okresów znacznie wcześniejszych, w tym wczesnej starożytności. Dochodził do tego jeden poziom obrony portu i miasta, wspomagany z zamku i chroniony również artylerią zamkową. Dodatkowo, wejście do portu blokowane było bastionami działowymi, z artylerią skierowaną zarówno w stronę morza, jak i wzdłuż linii bastionów - główek wejścia do portu.

Transport[edytuj]

W mieście zlokalizowany jest port morski, współcześnie nie mający dużego znaczenia gospodarczego[2]. Przez Nafpaktos prowadzi droga krajowa GR-48/E65 (Rio - Andirio - Nafpaktos - Trikorfo - Delfy - Liwadia). 10 km na południowy zachód - most Rio-Andirio (oddany do użytku w 2004), który znacznie ułatwił podróż między kontynentem a Peloponezem.


Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

  • Bitwy pod Lepanto: I, II, III

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S., Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03816-6
  • Ellingham M., Dubin M., Jansz N., Fisher J., Grecja. Praktyczny przewodnik, Pascal, Bielsko Biała 2000, ISBN 83-87696-97-8
  • Grecja kontynentalna. Przewodnik Wiedzy i Życia, pod redakcją M. Dubina, Wiedza i Życie, Warszawa 1999, ISBN 83-7184-905-2
  • Rzepka J., Poleis członkowskie w polityce zagranicznej Związku Etolskiego w okresie hellenistycznym, Przegląd Historyczny, t. 91, 2000, s. 157-180.
  • Rzepka J., Philip II of Macedon and 'The Garrison in Naupactus'. A Re-Interpretation of Theopompus FGrHist 115 F 235, TYCHE: Beitraege zur Alten Geschichte, Papyrologie und Epigraphik 19, 2004, s. 157-166.

Linki zewnętrzne[edytuj]