Nafpaktos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nafpaktos
Ναύπακτος
Ilustracja
Nafpaktos, panorama fortecznego portu
Państwo  Grecja
Administracja zdecentralizowana Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie
Region Grecja Zachodnia
Jednostka regionalna Etolia-Akarnania
Gmina Nafpaktia
Wysokość 0-3 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

13 415
Nr kierunkowy 26340
Kod pocztowy 303xx
Tablice rejestracyjne ME
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Nafpaktos
Nafpaktos
Ziemia 38°24′N 21°50′E/38,400000 21,833333
Strona internetowa

Nafpaktos (gr. Ναύπακτος; starogr. Naupaktos; w okresie panowania weneckiego Lepanto) – miasto w środkowej Grecji, na północny wschód od miasta Patras, port u wejścia do Zatoki Korynckiej, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Grecja Zachodnia, w jednostce regionalnej Etolia-Akarnania, siedziba administracyjna gminy Nafpaktia. W 2011 roku liczyło 13 415 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Grecka nazwa miasta oznacza "miejsce służące do budowy okrętów". Zgodnie z legendą znajdowało się tu miejsce budowy floty, dzięki której Heraklidzi przeprawili się na Peloponez. W trakcie I wojny peloponeskiej, w roku 454 p.n.e., nad miastem zapanowali Ateńczycy, osiedlając tu ekspatriantów uprzednio wygnanych przez Spartan z Mesenii po III wojnie meseńskiej. Port stał się ważną bazą operacyjną Aten by po ich klęsce u ujścia Ajgospotamoj powrócić do Lokrydy, a wkrótce potem paść łupem Achajów. W roku 338 p.n.e. Filip II Macedoński odebrał miasto Achajom, zmusił ich do ukarania śmiercią własnej załogi wojskowej i przekazał polis Etolom, którzy wcielili ją do swojego związku, w którym odgrywało rolę największego portu i niejako drugiej, obok Thermon, stolicy.

Za czasów Republiki Weneckiej znane jako twierdza Lepanto (także Zatoką Lepanto zwano obecne zatoki Patraską i Koryncką). W 1571 r. w pobliżu miała miejsce największa w dziejach bitwa morska okrętów poruszanych wiosłowo (60 km na zachód-południowy zachód, Morze Jońskie u wylotu Zatoki Patraskiej) między Świętą Ligą a Turcją. Miasto Wenecja oraz kilka państw ufundowało tablice upamiętniające liczny udział ich obywateli w tej bitwie. Umieszczono je w parku kultury zlokalizowanym przy zachodniej części basenu portowego, tuż obok pomnika hiszpańskiego pisarza M. de Cervantesa (1547-1616), autora Don Kichota, także uczestnika bitwy pod Lepanto. W niektóre z rocznic u wejścia do portu Nafpaktos organizowana jest impreza typu światło i dźwięk z udziałem kilku żaglowców, odtwarzająca sceny bitwy i promująca w ten sposób posezonowy ruch turystyczny.

Fortyfikacje[edytuj]

Nafpaktos, widok z portu, w stronę zamku bizantyjsko-weneckiego. Widoczne sa fragmenty czterech, spośród sześciu, poziomów obronnych zamku

Nad miastem góruje zamek bizantyjsko-wenecki. W aktualnym kształcie zbudowany jest na 6 poziomach obronnych, choć z fragmentami murów i wież pochodzącymi także z okresów znacznie wcześniejszych, w tym wczesnej starożytności. Dochodził do tego jeden poziom obrony portu i miasta, wspomagany z zamku i chroniony również artylerią zamkową. Dodatkowo, wejście do portu blokowane było bastionami działowymi, z artylerią skierowaną zarówno w stronę morza, jak i wzdłuż linii bastionów - główek wejścia do portu.

Transport[edytuj]

W mieście zlokalizowany jest port morski, współcześnie nie mający dużego znaczenia gospodarczego[2]. Przez Nafpaktos prowadzi droga krajowa GR-48/E65 (Rio - Andirio - Nafpaktos - Trikorfo - Delfy - Liwadia). 10 km na południowy zachód - most Rio-Andirio (oddany do użytku w 2004), który znacznie ułatwił podróż między kontynentem a Peloponezem.


Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

  • Bitwy pod Lepanto: I, II, III

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S., Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03816-6
  • Ellingham M., Dubin M., Jansz N., Fisher J., Grecja. Praktyczny przewodnik, Pascal, Bielsko Biała 2000, ISBN 83-87696-97-8
  • Grecja kontynentalna. Przewodnik Wiedzy i Życia, pod redakcją M. Dubina, Wiedza i Życie, Warszawa 1999, ISBN 83-7184-905-2
  • Rzepka J., Poleis członkowskie w polityce zagranicznej Związku Etolskiego w okresie hellenistycznym, Przegląd Historyczny, t. 91, 2000, s. 157-180.
  • Rzepka J., Philip II of Macedon and 'The Garrison in Naupactus'. A Re-Interpretation of Theopompus FGrHist 115 F 235, TYCHE: Beitraege zur Alten Geschichte, Papyrologie und Epigraphik 19, 2004, s. 157-166.

Linki zewnętrzne[edytuj]