Nahur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nahur
Pseudois[1]
Hodgson, 1846[2]
Ilustracja
Przedstawiciele rodzaju – stado nahurów górskich (P. nayaur)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Rodzina

wołowate

Podrodzina

antylopy

Plemię

koziorożce

Rodzaj

nahur

Typ nomenklatoryczny

Ovis nayaur Hodgson, 1833

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Nahur[4] (Pseudois), półowca[5]rodzaj ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji (Chińska Republika Ludowa, Pakistan, Indie, Nepal, Bhutan i Mjanma)[6][7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 120–140 cm, długość ogona 13–20 cm, wysokość w kłębie 60–91,4 cm; długość rogów samic 10–20 cm, samców 28–76 cm; masa ciała samic 25–55 kg, samców 35–75 kg[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Pseudois (Pseudovis): gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; οις ois, οιος oios „owca”[9].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][4]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Pseudois Hodgson, 1846.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pseudois, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. B.H. Hodgson. On the Wild Sheep of Tibet, with plates. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 15, s. 343, 1846 (ang.). 
  3. T.N. Gill. Arrangement of the families of mammals. With analytical tables. Prepared for the Smithsonian institution. „Smithsonian Miscellaneous Collection”. 11 (230), s. 79, 1872 (ang.). 
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. Encyklopedia Gutenberga. [dostęp 2013-03-04].
  6. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 358. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  7. a b C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 716–717. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Pseudois (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-02].
  9. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 591, 1904 (ang.).