Nandu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nandu
Rheiformes[1]
Fürbringer, 1888
Przedstawiciel rodziny – nandu szare (R. americana)
Przedstawiciel rodziny – nandu szare (R. americana)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki paleognatyczne
Rząd nandu
Typ nomenklatoryczny

Struthio americanus Linnaeus, 1758

Synonimy

Rodzaju:

Rodziny

Nandu[4], strusie amerykańskie, strusie pampasowe[5]monotypowy rząd (Rheiformes) i rodzina (Rheidae) ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje nielotne gatunki lądowe, zamieszkujące Amerykę Południową[6].

Charakterystyka[edytuj]

Długość ciała 92-140 cm, masa ciała 15-25 kg[7]. Są to szybko biegające nieloty o stosunkowo długich skrzydłach. Długie nogi posiadają trzy palce. Pióra bez zwartych chorągiewek, brak sterówek; dolna część szyi i górna nóg upierzona. Pokrojem przypominają strusie, są jednak od nich mniejsze. Odżywiają się pokarmem mieszanym.

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Rhea: Nazwa „Rhea” została nadana nandu szaremu przez Möhringa w 1752 roku, a wkrótce potem zaakceptowana przez Brissona w 1760 roku. W greckiej mitologii Reja (Rhea), to córka Uranosa i matka Zeusa. Znaczenie tego epitetu jest nieznane, chociaż może odzwierciedlać humorystyczne zestawienie Rei jako Wielkiej Matki ze Strusiem, Wielkim Ptakiem, w komedii Arystofanesa „Ornithes”[8].
  • Pterocnemia: gr. πτερον pteron – pióro; κνημη knēmē – noga. Nandu plamiste ma upierzoną górną część piszczela w przeciwieństwie do nandu szarego[9]. Gatunek typowy: Rhea darwinii Gould, 1837 = Rhea pennata d’Orbigny, 1834.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodziny należy jeden rodzaj Rhea[10] Brisson, 1760[11][12] z dwoma gatunkami[4]:

  • Rhea americananandu szare
  • Rhea pennatanandu plamiste – takson często umieszczany w monotypowym rodzaju Pterocnemia[13][14] lecz oba gatunki nandu są ze sobą blisko spokrewnione i dochodzi między nim do wypadków krzyżowania się[15].

Przypisy

  1. Rheiformes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G.R. Gray: Hand-list of genera and species of birds: distinguishing those contained in the British Museum. Cz. 3: Struthiones, Grallae, and Anseres with Indices of Generic and Specific Name. Londyn: printed by order of the Trustees, 1871, s. 2. (ang.)
  3. Rheidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-01]
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Rheidae Bonaparte, 1849 - nandu - Rheas (wersja: 2015-08-29). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-03-20].
  5. P. Busse (red.), Z. Czarnecki, A. Dyrcz, M. Gromadzki, R. Hołyński, A. Kowalska-Dyrcz, J. Machalska, S. Manikowski, B. Olech: Ptaki. T. II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 240, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
  6. F. Gill & D. Donsker: Ratites: Ostrich to Tinamous (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-03-20].
  7. A. Folch: Family Rheidae (Rheas). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 84. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Rhea.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Pterocnemia.
  10. Rhea, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-01]
  11. M.-J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés : a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. Cz. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 46. (fr.)
  12. M.-J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés : a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. Cz. 5. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 8. (fr.)
  13. A. Folch: Family Struthionidae (Ostrich). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 89. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  14. E.C. Dickinson: The Howard and Moore complete checklist of the birds of the World, Revised and enlarged 3rd Edition. Londyn: Christopher Helm, 2003. ISBN 9780691117010. (ang.)
  15. Frédéric Delsuc, Mariella Superina, Guillermo Ferraris, Marie-Ka Tilak, Emmanuel J. P. Douzery. Molecular evidence for hybridisation between the two living species of South American ratites: potential conservation implications. „Conservation Genetics”. 8 (2), s. 503-507, 2007 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-03-20]. (ang.)