Nandu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nandu
Rheiformes[1]
Fürbringer, 1888
Nandu szare (R. americana)
Nandu szare (R. americana)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki paleognatyczne
Rząd nandu
Synonimy

Rodzaju:

Rodziny

Nandu, strusie amerykańskie, strusie pampasowe[4]monotypowy rząd (Rheiformes) i rodzina (Rheidae) ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje nielotne gatunki lądowe, zamieszkujące Amerykę Południową[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ptaki te mają następujące cechy:

  • Długość ciała 92-140 cm, masa ciała 15-25 kg[6]
  • nieloty
  • szybko biegają
  • stosunkowo długie skrzydła jak na nielota
  • długie nogi o trzech palcach
  • pióra bez zwartych chorągiewek
  • brak sterówek
  • dolna część szyi i górna nóg upierzona
  • pokrojem przypominają strusie, są jednak od nich mniejsze
  • odżywiają się pokarmem mieszanym.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa „Rhea” została nadana nandu szaremu przez Möhringa w 1752 roku, a wkrótce potem zaakceptowana przez Brissona w 1760 roku. W greckiej mitologii Reja (Rhea), to córka Uranosa i matka Zeusa. Znaczenie tego epitetu jest nieznane, chociaż może odzwierciedlać humorystyczne zestawienie Reji jako Wielkiej Matki ze Strusiem, Wielkim Ptakiem, w komedii Arystofanesa „Ornithes”[7].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Struthio americanus Linnaeus

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj Rhea[8][9] Brisson, 1760 z dwoma gatunkami[10]:

  • Rhea americananandu szare
  • Rhea pennatanandu plamiste – takson często umieszczany w monotypowym rodzaju Pterocnemia[6][11] lecz oba gatunki nandu są ze sobą blisko spokrewnione i dochodzi między nim do wypadków krzyżowania się[12].

Uwagi

  1. Greckie πτερον pteron – „pióro”; κνημη knēmē – „noga”. Nandu plamiste ma upierzoną górną część piszczela w przeciwieństwie do nandu szarego.

Przypisy

  1. Rheiformes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. R. Gray: Hand-list of genera and species of birds: distinguishing those contained in the British Museum. Cz. 3: Struthiones, Grallae, and Anseres with Indices of Generic and Specific Name. Londyn: printed by order of the Trustees, 1871, s. 2. (ang.)
  3. Rheidae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-01]
  4. Przemysław Busse: Mały słownik zoologiczny - Ptaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 23. ISBN 83-214-0563-0.
  5. Frank Gill, Minturn Wright: Ratites: tinamous to kiwis (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-06-07].
  6. 6,0 6,1 Anna Folch: Family Struthionidae (Ostrich). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 89. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  7. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-04-03]. (ang.)
  8. M.-J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés : a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. Cz. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 46. (fr.)
  9. Rhea. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-11-01]
  10. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Rheidae Bonaparte, 1849 - nandu - Rheas (wersja: 2015-02-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-02-19].
  11. Edward C. Dickinson: The Howard and Moore complete checklist of the birds of the World, Revised and enlarged 3rd Edition. Londyn: Christopher Helm, 2003. ISBN 9780691117010. (ang.)
  12. Frédéric Delsuc, Mariella Superina, Guillermo Ferraris, Marie-Ka Tilak, Emmanuel J. P. Douzery. Molecular evidence for hybridisation between the two living species of South American ratites: potential conservation implications. „Conservation Genetics”. 8 (2), s. 503-507, 2007 (ang.).