Nelson Parraguez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nelson Parraguez
Pełne imię i nazwisko Nelson Rodrigo Parraguez Romero
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1971
Santiago, Chile
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–2000 Universidad Católica
2001 Necaxa Aguascalientes 13 (0)
2002 Universidad Católica
2002–2003 Nueva Chiago 13 (0)
2003–2004 Universidad Católica 24 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–2001 Chile Chile 52 (0)

Nelson Rodrigo Parraguez Romero (ur. 5 kwietnia 1971 w Santiago) – były piłkarz chilijski grający na pozycji defensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 173 cm wzrostu, ważył 70 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Parraguez urodził się w Santiago i tam też rozpoczął karierę piłkarską w klubie Universidad Católica Santiago. W jego barwach zadebiutował w 1991 roku w lidze chilijskiej. W tym samym roku osiągnął z zespołem Universidad swój pierwszy sukces, którym było zdobycie Pucharu Chile. W 1993 roku dotarł wraz z partnerami do finału Copa Libertadores, jednak Chilijczycy przegrali w dwumeczu z brazylijskim São Paulo Futebol Clube (1:5, 2:0). Z kolei w 1994 roku Nelson zdobył Copa Interamericana. W 1995 roku znów zdobył krajowy puchar, a w 1997 roku – swoje pierwsze mistrzostwo Chile.

Na początku 2001 roku Parraguez wyjechał do Meksyku. Został piłkarzem klubu Necaxa Aguascalientes, ale był tam tylko rezerwowym. W fazie Invierno rozegrał 8 spotkań, a w fazie Verano – 5. W 2002 roku wrócił do Universidad Católica i wywalczył mistrzostwo fazy Apertura. Latem trafił do argentyńskiego Nueva Chicago ze stolicy kraju, Buenos Aires. Po rozegraniu 13 spotkań powrócił do Universidad i grał tam do końca 2004 roku. Wtedy też zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Chile Parraguez zadebiutował 9 kwietnia 1991 roku w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z Meksykiem. W tym samym roku po raz pierwszy znalazł się w drużynie Chile na Copa América. Zaliczył także turnieje Copa América 1995 oraz Copa América 2001. W 1998 roku został powołany przez Nelsona Acostę do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji. Na tym turnieju był podstawowym zawodnikiem Chile i zagrał we wszystkich grupowych meczach: z Włochami (2:2), z Austrią (1:1) i z Kamerunem (1:1). Ostatni mecz w reprezentacji rozegrał w 2001 roku. W kadrze narodowej zagrał 52 razy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]