Niō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeden z Niō w świątyni Tōdai-ji w Nara
Niō w świątyni Tōdai-ji

Niōjęzyk japoński 仁王 Niō ; język chiński: 哼哈二将 Heng Ha Er Jiang – w buddyzmie dalekowschodnim groźne postacie strażników, stojące po obu stronach bramy wejściowej do świątyń, zwanej Niōmon (仁王門) w Japonii, a Geumgangmun (金剛門) w Korei. Strażnik po prawej stronie zwany jest Naraen Kongō (那羅延金剛) i ma otwarte usta, co symbolizuje pierwszą literę w alfabecie Dewanagari (अ) "a". Natomiast postać po lewej stronie nazywana Misshaku Kongō (密迹金剛) ma usta zamknięte, co ma symbolizować ostatni grafem (हूँ) (hūṃ). Razem jest to symbolem narodzin i śmierci wszystkich rzeczy, odpowiadając mniej więcej alfie i omedze w tradycjach zachodnich. Zdarzają się przedstawienia łączące w jednej postaci atrybuty obu strażników. Postać taka zwana jest w języku japońskim Shukongōshin (執金剛神) w koreańskim Jip geumgang sin, Zhí jīngāng shén w chińskim, a Chấp kim cang thần w wietnamskim[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Postać muskularnego strażnika nawiązuje do Wadżrapani, możliwe są również wpływy sztuki hellenistycznej, w tym przypadku wizerunku Heraklesa, popularnej na Jedwabnym Szlaku[2]..

Ewolucja ikonograficzna: Heracles-Vadźrapani-Shukongoshin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Religions and the Silk Road Richard C. Foltz (St. Martin's Press, 1999) ISBN 0-312-23338-8
  • The Diffusion of Classical Art in Antiquity John Boardman (Princeton University Press, 1994) ISBN 0-691-03680-2
  • Old World Encounters. Cross-cultural contacts and exchanges in pre-modern times Jerry H.Bentley (Oxford University Press, 1993) ISBN 0-19-507639-7
  • Alexander the Great: East-West Cultural contacts from Greece to Japan (NHK and Tokyo National Museum, 2003)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. "Digital Dictionary of Buddhism"
  2. Katsumi Tanabe, "Alexander the Great, East-West cultural contacts from Greece to Japan", str. 23)