Nichole-Reine Lepaute

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nichole-Reine Lepaute

Nichole-Reine Lepaute, z domu Étable (ur. 5 stycznia 1723 w Paryżu, zm. 6 grudnia 1788 w Saint-Cloud) – francuska astronom i matematyk.

Urodziła się w Pałacu Luksemburskim w Paryżu, gdzie jej ojciec był na służbie u Elżbiety Orleańskiej, królowej Hiszpanii.

W 1749 roku wyszła za mąż za Jeana-André Lepaute (1709–1789), który pracował jako królewski zegarmistrz. Utworzyła tablicę pokazującą oscylacje wahadła zegarowego o różnych długościach w różnych jednostkach czasu (tę pracę opublikował jej mąż w książce swojego autorstwa: Traité d'horlogerie w 1755 roku). Była to jej pierwsza praca matematyczna.

We współpracy z astronomem Josephem Lalande prowadziła badania, które pozwoliły przewidzieć powrót komety Halleya w 1759 roku. Takie badania wymagały ogromnej ilości obliczeń, szczególnie potrzebnych do ustalenia efektów grawitacyjnych Jowisza i Saturna na orbitę komety. Zajmowała się obliczaniem tablic dla astronomicznego almanachu Connaissance des temps, którego głównym redaktorem był Lalande. Obliczała efemerydy Słońca, Księżyca i planet nas okres 10 lat, wydawane drukiem pod tytułem Ephémérides des mouvements célestes.

Z dwuletnim wyprzedzeniem obliczyła obrączkowe zaćmienie Słońca, widzialne 1 kwietnia 1764 roku. Stworzyła mapę pokazującą czas i zakres tego zaćmienia w całej Europie, która ukazała się w jezuickim czasopiśmie „Mémoires de Trévoux” w czerwcu 1762 roku.

Na jej cześć nazwano krater Lepaute na Księżycu[1] oraz planetoidę (7720) Lepaute[2].

Przypisy

  1. Lepaute on Moon (ang.). W: Gazetteer of Planetary Nomenclature [on-line]. IAU, USGS Astrogeology Science Center, NASA. [dostęp 2016-11-02].
  2. (7720) Lepaute w bazie Minor Planet Center (ang.)

Bibliografia[edytuj]