Niesobia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Niesobia (Krzywosąd, Słodziej, Złodzieje) – herb szlachecki. Jeden z najstarszych herbów polskich. Uwieczniony w ich mateczniku, jakim jest klasztor w Lądzie.

Herb Niesobia
Herb Niesobia w zamku w Baranowie Sandomierskim
Pieczęć Wierzbięty, starosty generalnego wielkopolskiego, przy dokumencie z 1352 r. (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu)

Opis herbu[edytuj]

Tarcza dwudzielna w pas, w polu pierwszym czerwonym rogacina srebrna zakończona w polu drugim złotym orlim ogonem czarnym, w klejnocie trzy pióra strusie

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Znany jest zapis sądowy z 1424 i pieczęć średniowieczna z 1357 i 1363 Wierzbięty z Paniewic

Geneza[edytuj]

Powstanie herbu datuje się na XI w. – czasy panowania Kazimierza Odnowiciela. Prawdopodobną przyczyną nadania było trafne przepowiedzenie wyniku bitwy z Czechami przez jednego z pułkowników królewskich (przepowiedzenie tegoż wyniku było związane z odstrzeleniem ogona czarnego orła – stąd też wizerunek strzały i czarnego orlego ogona w herbie).

Herbowni[edytuj]

Bilanowski, Biskupski, Biskupski Wierzbięta, Doroszewski, Doruchowski, Gąsczyński, Gąszczyński, Gąściński, Gęszczyński, Gubakowski, Kempisty, Kempiński, Kępiński, Kępski, Kępisty, Kierzyński, Kieszczyński, Kompaniec, Krzywosąd, Krzywosądzki, Leczycki, Lędzki, Liwski, Łęczycki, Łęczyński, Mijomski, Mirocha vel Mirowski, Mironienko, Mironow, Miromski, Mirowski, Mirski, Niemczyk, Niesobia, Niesobski, Niesiobędzki, Omenta, Omęnta, Omęta, Piekarski, Pieszczafa, Ponęcki, Pryzkint, Pryżgint, Sępiński, Średnicki, Użwencki, Złodziey.

Zobacz też[edytuj]

herbarz, heraldyka, lista herbów

Bibliografia[edytuj]

Piekosiński, Franciszek "Heraldyka polska wieków średnich", Kraków 1899