Nieszpułka zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nieszpułka zwyczajna
Ilustracja
Nieszpułka zwyczajna
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj nieszpułka
Gatunek nieszpułka zwyczajna
Nazwa systematyczna
Mespilus germanica L.
Sp. pl. 1:478. 1753[2]
Synonimy

Pyrus germanica (L.) Hook. f.[2]

Nieszpułka zwyczajna, nieszpułka jadalna (Mespilus germanica L.) – gatunek długowiecznych roślin należących do rodziny różowatych. Pochodzi z rejonu Kaukazu oraz południowo-wschodniej Europy. Poza tym rozpowszechniony w uprawie[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo, w idealnych warunkach osiąga wysokość 8 m, zwykle jest znacznie niższe.
Liście
Ciemnozielone, eliptyczne. Długość 8-15 cm, szerokość 3-4 cm. Jesienią, tuż przed opadnięciem zmieniają kolor na czerwony.
Kwiaty
Z pięcioma białymi płatkami korony. Pojawiają się późną wiosną.
Owoce
Kuliste, czerwone, średnicy 2-3 cm. Z reguły są twarde, o kwaśnym smaku. Nadają się do spożycia tylko po długim przechowywaniu lub podmrożeniu. Wtedy stają się słodkie, kurczą się, a ich skórka się marszczy.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • W krajach cieplejszych bywa uprawiana dla jadalnych owoców[3]. Była uprawiana już 3000 lat temu na terytorium dzisiejszego Iranu. Później uprawą zajęli się także starożytni Grecy, od nich przejęli ją starożytni Rzymianie. W XVII-XVIII w. zainteresowanie tymi owocami zaczęło maleć i obecnie są mało popularne.
  • Bywa uprawiana w parkach jako roślina ozdobna.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

W Polsce jest w pełni mrozoodporna (strefy mrozoodporności 4-9). Rozmnaża się przez wysiew nasion lub szczepienie. Wymaga stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów. Źle toleruje przesadzanie i rośnie powoli, ale jest łatwa w uprawie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. a b c Taxon: Mespilus germanica (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-01-05].
  3. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  4. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Елена Киладзе: Практическая энциклопедия грузинской кухни. Челябинск: Аркаим, 2010, s. 256. ISBN 978-5-8029-2661-1.
Mespilus germanica2.jpg
Drzewo
Mespilus germanica fruktoj4.jpg
Widok ogólny zimą
MusmulaCvet.jpg
Kwiat
Mispeln.jpg
Owoce