Nitromannit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nitromannit
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H8N6O18
Inne wzory C6H8(ONO2)6
Masa molowa 452,157 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 15825-70-4
PubChem 61818[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nitromannit (właściwie: heksaazotan mannitolu), C6H8(ONO2)6organiczny związek chemiczny, ester kwasu azotowego i mannitu.

Materiał wybuchowy o prędkości detonacji 8260 m/s przy gęstości 1,73 g/cm³.[2]

W temperaturze pokojowej jest to biała substancja krystaliczna o właściwościach wybuchowych, stosowana do wyrobu spłonek detonujących oraz w lecznictwie – ma działanie wazodylatacyjne, powoduje zwiotczenie ścian naczyń krwionośnych.

Przypisy

  1. Nitromannit – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Mikołaj Korzun: 1000 słów o materiałach wybuchowych i wybuchu. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 122. ISBN 83-11-07044-X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.