Nora Ikstena
 Nora Ikstena (2008) | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 października 1969 |
|---|---|
| Data śmierci |
4 stycznia 2026 |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
| |
Nora Ikstena (ur. 15 października 1969 w Rydze, zm. 4 stycznia 2026[1]) – łotewska pisarka, eseistka, autorka biografii. Uhonorowana najwyższym z obecnie nadawanych łotewskich odznaczeń państwowych Orderem Trzech Gwiazd.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Nora Ikstena urodziła się 15 października 1969 w Rydze. W latach 1987–1992 studiowała filologię na Uniwersytecie Łotewskim, a następnie w latach 1994–1995 literaturę na Uniwersytecie Missouri[2][3].
Współpracowała z magazynem „Karogs” i gazetą „Rīgas Balss” (1998), a także była redaktorką w „The Review of Contemporary Fiction”[3][4]. W 1993 wydała biografię łotewskiej pisarki Anny Rūmane-Ķeniņy Pārnākšana, w 1995 opublikowała zbiór opowiadań Nieki un izpriecas, a w 1998 wydała swoją pierwszą powieść Dzīves svinēšana. W 2006 ukazała się Nenoteiktā bija biografia Imantsa Ziedonisa, którą napisała przy współpracy z poetą. Otrzymała za nią nagrodę Rady Bałtyckiej, Literacką Nagrodę Roku (2006) oraz nagrodę przyznawaną przez gazetę „Diena”. Na swoim koncie miała także biografie Bruna Rubessa, Viji Vētry i Māry Zālīte. W 2015 ukazała się powieść Mātes piens, która została przetłumaczona na język japoński, niemiecki, chorwacki, litewski, estoński, macedoński, angielski, węgierski, włoski, ukraiński, rosyjski, albański i gruziński[2][3][5].
Nora Ikstena była jedną z najbardziej znanych i uznanych na całym świecie współczesnych pisarzy na Łotwie[6]. Oprócz powieści i biografii, była płodną autorką literatury faktu, scenariuszy, esejów i opowiadań. Jej opowiadanie Elzas Kugas vecuma neprāts znalazło się w antologii „Best European Fiction 2011”. Ikstena była aktywną uczestniczką życia kulturalnego i politycznego Łotwy oraz współzałożycielką Międzynarodowego Domu Pisarzy i Tłumaczy w Windawie. Została odznaczona Orderem Trzech Gwiazd, najwyższym państwowym odznaczeniem na Łotwie[2][5][7].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Opowiadania
[edytuj | edytuj kod]- Nieki un izpriecas, 1995
- Maldīgas romances, 2013
- Pasakas ar beigām, 2002
- Dzīves stāsti, 2004
- Besa, 2012
- Ulubeles pasakas, 2014
Proza
[edytuj | edytuj kod]- Dzīves svinēšana, 1998
- Jaunavas mācība, 2001
- Amour Fou, 2009
- Vīrs zilajā lietusmētelītī, 2011
- Mātes piens, 2015
Eseje
[edytuj | edytuj kod]- Sīlis spoguļstiklā, 2006
- Šokolādes Jēzus, 2009
- Runā manis vainadziņš, 2014
Biografie
[edytuj | edytuj kod]- Pārnākšana (Annu Rūmani-Ķeniņu), 1993
- Brīnumainā kārtā (Bruno Rubesu), 1999
- Deja un dvēsele (Viju Vētru), 2001
- Zīdtārpiņu musināšana (Māru Zālīti), 2003
- Nenoteiktā bija (Imantu Ziedoni), 2006
- Esamība ar Regīnu (Regīnu Ezeru), 2007
- Ārprātija piedzīvojumi (Aivaru Vilipsonu), 2017
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Latvian writer Nora Ikstena dies aged 56 [online], eng.lsm.lv [dostęp 2026-01-04] (ang.).
- ↑ a b c Nora Ikstena. Latvian Literature. [dostęp 2020-04-26]. (ang.).
- ↑ a b c Nora Ikstena. Latvijas Nacionālā bibliotēka. [dostęp 2020-05-01]. (łot.).
- ↑ Karogs. Literatur.lv. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
- ↑ a b Kevin Brazil: Nora Ikstena ‘Soviet Milk’. The White Review. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
- ↑ Nora Ikstena. Norden-festival.com. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).
- ↑ Nora Ikstena: Soviet Milk. Book opening. Literatura.lv. [dostęp 2020-05-01]. (ang.).