Nostrzyk polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nostrzyk polski
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj nostrzyk
Gatunek nostrzyk polski
Nazwa systematyczna
Melilotus polonicus (L.) Pallas
Fl. franç. 2:594. 1779[3]
Synonimy
  • Melilotus caspicus Gruner
  • Melilotus caspius Gruner
  • Melilotus polonica (L.) Pall.
  • Melilotus rariflorus Ledeb.
  • Trifolium polonica L.
  • Trifolium polonicum Willd.
  • Trifolium polonicus L.[3]

Nostrzyk polski (Melilotus polonicus) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl.). Występuje na obszarze wokół Morza Kaspijskiego – na kaspijskich wybrzeżach Iranu i Azerbejdżanu, w Dagestanie, w rejonie delty Wołgi i dalej na wschód po rejon Jeziora Aralskiego[4]. Ma ograniczone znaczenie jako roślina pastewna[4]. Gatunek błędnie podawany był z terenu Polski i Karol Linneusz w przekonaniu, że ma do czynienia z rośliną z niej pochodzącą epitet gatunkowy określił jako „polonicus” (zaliczając zresztą gatunek do rodzaju koniczyna Trifolium)[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o sztywnej, wzniesionej i żółtawej łodydze. Rozgałęzia się rzadko i rzadko też jest ulistniona. Osiąga 40–70 cm wysokości i w górnej części pokryta jest krótkimi włoskami[4].
Liście
Naprzemianległe, ogonkowe, trójlistkowe, z dwoma lancetowatymi i całobrzegimi przylistkami o długości 6–8 mm. Listki jajowate, przy czym szczytowy jest zaostrzony. Zwłaszcza liście w górnej części łodygi sztywne, skórzaste, od spodu z wyraźnymi żyłkami, pokryte przylegającymi włoskami. Blaszki listków ząbkowane lub całobrzegie[4].
Kwiaty
Zebrane w kwiatostan groniasty o długości ok. 5 cm, wydłużający się podczas owocowania. Jasnożółte kwiaty osiągające 6 mm długości osadzone są na cienkich szypułkach odstających poziomo o długości 4–5 mm. Owłosiony kielich ma 3 mm długości. Wszystkie części korony kwiatu motylkowego (tj. łódeczka, boczne skrzydełka i żagielek) mają podobną długość. Zalążnia jest naga i dwukomorowa[4].
Owoce
Zwisające strąki osiągające 8 mm długości i 3 mm szerokości o powierzchni żółtawej lub brązowej i pomarszczonej. Zawierają pojedyncze, rzadko dwa jasnobrązowe nasiona o długości 3 mm[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia. Rośnie na terenach piaszczystych, na nizinach i wydmach nadmorskich oraz na przydrożach[4]. Kwitnie w czerwcu, a owoce dojrzewają w sierpniu. Kwiaty zapylane są przez owady (są owadopylne), a nasiona są zwierzęcosiewne. Liczba chromosomów wynosi 2n = 16[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2018-02-26] (ang.).
  3. a b Melilotus polonicus (L.) Pall.. W: The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2018-02-26].
  4. a b c d e f g h Melilotus polonicus (L.) Pall. - Polish melilot, Caspian melilot. W: Interactive Agricultural Ecological Atlas of Russia and Neighboring Countries [on-line]. [dostęp 2018-02-26].
  5. W. Szafer, B. Pawłowski (red.): Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. T. VIII. Warszawa: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959, s. 50.