Nowiny Raciborskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowiny Raciborskie
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Polska
Wydawca Wydawnictwo Nowiny Sp. z o. o.
Rodzaj czasopisma informacje lokalne
Pierwsze wydanie 1992
Redaktor naczelny Mariusz Weidner
Średni nakład ok. 10.000 egz.
Format A3
Liczba stron 48-56
ISSN 1232-4035
Strona internetowa

Nowiny Raciborskie, najstarszy tytuł prasowy Raciborszczyzny. Czasopismo zaczęło ukazywać się z początkiem 1889 r. jako pierwsza polskojęzyczna gazeta na terenie Raciborza[potrzebny przypis]. Założycielem czasopisma był Jan Karol Maćkowski, a redaktorami m.in. Józef Rostek i Wacław Rzepecki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pismo zostało założone w 1889 roku z inicjatywy Józefa Rostka, a jego redaktorem naczelnym został zaproszony z Wielkopolski Jan Maćkowski.[1] Osiągnęło ono w 1892 roku nakład 3 tys. egzemplarzy, a w 1894 5 tysięcy. Z inicjatywy redakcji gazety na Górnym Śląsku zorganizowano akcję zbierania podpisów pod petycją domagającą się uwzględnienia języka polskiego w nauczaniu szkolnym, pod którą podpisało się prawie 100 tysięcy Ślązaków. W 1894 roku z powodu licznych procesów oraz kar więzienia wytaczanych redakcji "Nowin" z funkcji naczelnego zrezygnował Maćkowski. W ciągu 3 lat funkcjonowania gazety wytoczono mu 15 procesów w wyniku których 8 miesięcy spędził w więzieniu oraz zapłacił 5 tysięcy marek kar oraz kosztów sądowych.[2] Po jego odejściu funkcję red. naczelnego objął Jan Eckert związany z "Katolikiem". Z czasem czasopismo przyjęło łagodniejszą linię publicystyki i stało się częścią koncernu prasowego stworzonego przez Karola Miarkę.

Po plebiscycie, kiedy Racibórz pozostał w Niemczech zaniechano ich wydawania. Nowiny Raciborskie ukazały się ponownie dopiero w roku 1992.

Nowiny Raciborskie po 1992 r.[edytuj | edytuj kod]

  • Po wznowieniu wydawania Nowin Raciborskich redakcję tworzyli:

redaktor naczelna - Iwona Weryńska, sekretarz redakcji – Andrzej Derwisz, dziennikarze – Arkadiusz Gruchot, Marek Jakubiak, Bolesław Wołk, Katarzyna Gruchot, redaktor techniczny – Jacek Dziewior, sekretarka – Maria Łatka.

  • W 1994 r. nowym redaktorem naczelnym została Gabriela Lenartowicz.
  • 14 października 1995 siedziba redakcji przenosi się z ulicy Solnej na Podwale.
  • W 1998 Nowiny Raciborskie zdobyły nagrodę główną w IV Konkursie dla niezależnej prasy lokalnej, zorganizowanym przez Fundację na rzecz Demokracji w Europie Wschodniej.
  • 2 czerwca 1999 Grzegorz Wawoczny zostaje redaktorem naczelnym Nowin Raciborskich, był nim do lipca 2008, obowiązki redaktora naczelnego przez pewien czas pełniła Katarzyna Gruchot. Obecnym redaktorem naczelnym jest Adrian Czarnota.
  • W maju 2002 redakcja Tygodnika przenosi się z Podwala do kamienicy przy Zborowej 4.
  • Od grudnia 1997 Nowiny Raciborskie ukazują się w formacie A3, wcześniej wydawane były w formacie A4.
  • Od 2005 roku Nowiny Raciborskie wydają regionalny portal informacyjny Nowiny.pl.

„Nowiny Raciborskie” drukowane są od 1992 roku i ukazują się w każdy wtorek w nakładzie ok. 10.000 egz. Obecnie Tygodnik swym zasięgiem obejmuje powiat raciborski (Gminy: Racibórz, Krzyżanowice, Krzanowice, Kornowac, Pietrowice Wielkie, Nędza, Rudnik, Kuźnia Raciborska). Obszar dystrybucji zamieszkuje ok. 120 tys. osób. Według badań czytelnictwa przeprowadzonych przez Lokalne Badania Społeczne we współpracy ze Stowarzyszeniem Gazet Lokalnych Nowiny Raciborskie są najpoczytniejszą gazetą w powiecie raciborskim. Cotygodniowy, rzetelny serwis informacyjny z regionu ukazuje się w objętości 48-56 stron. „Nowiny Raciborskie” są również liderem na rynku reklamy prasowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Popiołek, "Historia Śląska od pradziejów do 1945 roku", Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1972, str.363-366.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. kierował pismem do 1894 roku Nowości Illustrowane s. 32 nr 32 z 1915 roku [1]
  2. Kazimierz Popiołek, "Historia Śląska od pradziejów do 1945 roku", Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1972, str.363-366.