Ołeksij Antiuchin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeksij Antiuchin
Imię i nazwisko Ołeksij Wołodymyrowycz Antiuchin
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1971
Zaporoże, Ukraińska SRR
Pozycja napastnik/pomocnik
Wzrost 185 cm
Kariera juniorska
Metałurh Zaporoże
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1989–1990
1990–1993
1993–1996
1996–1997
1997–1998
1999–2000
2001
2002–2003
2003
2004
Torpedo Zaporoże
Metałurh Zaporoże
Tawrija Symferopol
Dynamo Kijów
Worskła Połtawa
Tawrija Symferopol
Urałan Elista
Czernomoriec Noworosyjsk
Dinamo Stawropol
Dynamo-IhroSerwis Symferopol
33 (0)
14 (2)
82 (37)
6 (0)
28 (8)
45 (16)
? (?)
25 (1)
15 (7)
11 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1996  Ukraina 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005–2008 Feniks-Illiczoweć Kalinine

Ołeksij Wołodymyrowycz Antiuchin, ukr. Олексій Володимирович Антюхін, ros. Алексей Владимирович Антюхин, Aleksiej Władimirowicz Antiuchin (ur. 25 listopada 1971 w Zaporożu, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, a wcześniej pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek SDJuSzOR Metałurh Zaporoże. Pierwszy trener W.F.Olijnyk. W 1989 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie Torpeda Zaporoże. W 1990 został piłkarzem Metałurha Zaporoże, skąd w 1993 przeszedł do Tawrii Symferopol. W sezonie 1994/1995 z 18 bramkami został najlepszym strzelcem klubu. W 1996 zaproszony do Dynama Kijów, ale w podstawowej jedenastce zaliczył tylko 6 występów, a w drugiej drużynie Dynama-2 z 22 bramkami pobił rekord w ilości strzelonych goli w sezonie. W następnym sezonie przeszedł do Worskły Połtawa, a na początku 1999 powrócił do Tawrii[1]. W 2001 wyjechał do Rosji, gdzie bronił barw klubów Urałan Elista, Czernomoriec Noworosyjsk[2] i Dinamo Stawropol. W 2004 powrócił do Ukrainy, gdzie zakończył karierę piłkarską w klubie Dynamo-IhroSerwis Symferopol.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

9 kwietnia 1996 roku debiutował w narodowej reprezentacji Ukrainy w zremisowanym 2:2 meczu towarzyskim z Mołdawią.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2005 rozpoczął karierę trenerską w klubie Feniks-Illiczoweć Kalinine. Po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2008/2009 w związku z problemami finansowymi podał się do dymisji.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • wicekról strzelców Mistrzostw Ukrainy: 1995
  • rekordzista Tawrii Symferopol w ilości strzelonych goli w sezonie: 18 goli w 1994/95
  • rekordzista Dynamo-2 Kijów w ilości strzelonych goli w sezonie: 22 goli w 1996/97

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]