Odrzutnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Odrzutnikurządzenie wylotowe zwiększające odrzut nazywane także wzmacniaczem odrzutu.

Odrzutnik
Odrzutnik do strzelania amunicją ślepą

Najczęściej stosowane w broni działającej na zasadzie odrzutu lufy, w przypadku kiedy lufa po wystrzale nie otrzymuje od wypływających gazów prochowych energii wystarczającej do automatycznego przeładowania broni. Odrzutnik taki składa się z pierścieniowego tłoka nakręconego na wylot lufy oraz cylindra związanego mechanicznie z komorą zamkową. Wewnętrzna średnica cylindra jest znacznie większa od kalibru lufy a w jego przednim zakończeniu znajduje się otwór centralny o średnicy trochę większej niż kaliber broni. Wypływające za pociskiem gazy uderzające w zakończenie cylindra są wyhamowywane i odbijane co powoduje podwyższenie ciśnienia wewnątrz odrzutnika. Zwiększone ciśnienie działające na powierzchnię czołową tłoka zwiększa odrzut.

Odrzutnik do strzelania amunicją ślepą[edytuj | edytuj kod]

Inną konstrukcję mają odrzutniki stosowane przy strzelaniu amunicją ślepą z broni automatycznej (blank-firing adaptor). Mają one postać nakręcanego na wylot lufy kapturka posiadającego w dnie otwór o średnicy znacznie mniejszej niż kaliber lufy. Poza zwiększeniem odrzutu wydłużają one czas przebywania gazów prochowych w lufie (co umożliwia prawidłowe działanie broni działających na zasadzie odprowadzania gazów przez boczny otwór w lufie).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 244. ISBN 83-86028-01-7.