Olingo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olingo
Bassaricyon[1]
J.A. Allen, 1876[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – olingo puszystoogonowy (B. gabbii)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Infrarząd

Arctoidea

Parvordo

łasicokształtne

Rodzina

szopowate

Rodzaj

olingo

Typ nomenklatoryczny

Bassaricyon gabbi J.A. Allen, 1876

Gatunki

zobacz opis w tekście

Olingo[3] (Bassaricyon) – rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych (Procyonidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej[4][5][6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 30–49 cm, długość ogona 33–53 cm; masa ciała 0,75–1,6 kg[5]. Średniej wielkości ssaki, prowadzące nadrzewny i nocny tryb życia[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Bassaricyon: rodzaj Bassaris Lichtenstein, 1830 (szopik); κυων kuōn, κυνος kunos „pies” [8].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Badania genetyczne wykazały, że takson ten jest najbliżej spokrewniony z ostronosami z rodzajów Nasua i Nasuella[9]. Po rewizji taksonomicznej przeprowadzonej w 2013 do rodzaju zalicza się cztery gatunki[4][7][3]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bassaricyon, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.A. Allen. Description of a new generic type (Bassaricyon) of Procyonidae from Costa Rica. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 28, s. 20, 1876. (ang.). 
  3. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 163. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  4. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 462. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  5. a b R. Kays: Family Procyonidae (Raccoons). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 525. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.).
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Bassaricyon. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-25].
  7. a b K.M. Helgen i inni, Taxonomic revision of the olingos (Bassaricyon), with description of a new species, the Olinguito, „ZooKeys”, 324, 2013, s. 1–83, DOI10.3897/zookeys.324.5827 (ang.).
  8. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 133, 1904. (ang.). 
  9. K.-P. Koepfli, M.E. Gompper, E. Eizirik, Ch.-Ch. Ho, L. Linden, J.E. Maldonado & R.K. Wayne. Phylogeny of the Procyonidae (Mammalia: Carnivora): Molecules, morphology and the Great American Interchange. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 43 (3), s. 1076–1095, 2007. DOI: 10.1016/j.ympev.2006.10.003. (ang.).