Onufry Dąbrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Onufry Dąbrowski
Herb
Ogończyk
Rodzina Dąbrowscy
Żona

Franciszka Kawiecka
Teodozja Wilkanowska

Onufry Dąbrowski (Onufry z Wielkiego Chrząstowa Dąbrowski; w łęczyckiem nazwisko pisane często również Dąmbrowski) herbu Ogończyk[1], zm. ok. 1811 − generał major ziemiański żyjący na przełomie XVIII i XIX wieku, poseł, elektor Stanisława Augusta, chorąży orłowski i marszałek konfederacji targowickiej na ziemi łęczyckiej.

Życiorys[edytuj]

Sędzia kapturowy województwa łęczyckiego, z którym w 1764 roku podpisał elekcję Stanisława Augusta. Sprawował w łęczyckiem kolejne urzędy ziemskie: podstolego orłowskiego i brzezińskiego, podczaszego łęczyckiego, stolnika inowłodzkiego, wreszcie od 1786 roku chorążego orłowskiego. W 1786 roku wybrany posłem na sejm z województwa łęczyckiego[2]. Dwukrotny deputat na Trybunał Główny Koronny (1777 i 1784). W 1806 roku, podczas formowania wojsk polskich przez Henryka Dąbrowskiego, został przezeń mianowany generał-majorem ziemiańskim pospolitego ruszenia w województwie łęczyckim.

Właściciel dóbr rodzinnych Chrząstów Wielki, żonaty kolejno z Franciszką Kawiecką i Teodozją Wilkanowską. Jego wnukiem był Florian Dąbrowski, powstaniec i oficer.

Przypisy

  1. Podawany bywa także herb Dołęga: Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Edward Opaliński i Hanka Żerek-Kleszcz. Kórnik 1993, s. 249.
  2. Gazeta Warszawska, nr 68, 26 sierpnia 1786 roku, [b.n.s].

Bibliografia[edytuj]

  • Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. III, Warszawa 1931
  • Janusz Staszewski, "Onufry Dąbrowski" [hasło w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 5, str. 20