Ordynacja (religia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ordynacja – akt powierzenia urzędu duchownego.

W protestantyzmie jest to odpowiednik katolickich święceń kapłańskich.

Według Świadków Jehowy ich ordynowanie przez samego Jehowę Boga następuje w chwili chrztu[1][a].

W judaizmie oznacza przyznanie pełnych praw rabina.

Uwagi

  1. Z chwilą chrztu Świadkowie Jehowy są uznawani za całkowicie oddanych sług Bożych, którzy bez zastrzeżeń stawiają się do dyspozji, jako „ofiara żywa, święta, godna upodobania Boga” (Rz 12:1). Muszą pozostać oddzielonymi od szatańskiego świata (J 17:16; Jk 4:4) (Źródło: „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” 15.11.2000, s. 15–20 Kto jest dzisiaj sługą Bożym?)

Przypisy

  1. Nadzorcy i słudzy pomocniczy, mianowani w sposób teokratyczny. W: Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy [on-line]. Biblioteka Internetowa Strażnicy, 15 stycznia 2001. s. 12–16.