Orle pióra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Orle piórapowieść Krystyny i Alfreda Szklarskich, pierwsza część trylogii Złoto Gór Czarnych. Wydana została w 1974[1] w Wydawnictwie Śląsk.

Książka opowiada o losach młodego wojownika z plemienia Dakotów, Tehawanki, który szuka zemsty za śmierć swego ojca, zabitego w walce z wrogim plemieniem Czipewejów. Tehawanka dostaje się w niewolę do Czipewejów, poznaje tam młodą Indiankę imieniem Mem’en gwa (motyl). Podczas walki Czipewejów z wrogim plemieniem Lisów, podczas której ginie ojciec Mem’en gwy, Tehawanka ucieka porywając dziewczynę.

Powieść łączy wiedzę z ciekawie przedstawioną akcją.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szklarski Alfred, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-04-29].