Złoto Gór Czarnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Złoto Gór Czarnych
Autor Alfred Szklarski i Krystyna Szklarska
Typ utworu cykl powieści przygodowych (trylogia)
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1974-1979

Złoto Gór Czarnychtrylogia książkowa autorstwa Alfreda i Krystyny Szklarskich opublikowana w Wydawnictwie „Śląsk”. Opowiada o dziejach Indian z plemienia Santee Dakotów na przestrzeni kilku pokoleń. Przedstawiane są w niej polowania na bizony, wierzenia, walki międzyplemienne oraz późniejsze poznanie białych i walka z nimi.

W skład trylogii wchodzą:

W pierwszych dwóch tomach opisane są losy młodego Indianina o imieniu Tehawanka z plemienia Wahpekute (szczepu należącego do Santee Dakotów) marzącego o sławie wojownika. Znajdują się tam liczne opisy zwyczajów i wierzeń indiańskich. Pierwsze dwa tomy opisują okres około dwóch lat. Ostatnia część jest najdłuższa i zmienia nieco swój charakter. Opisuje wypieranie Indian przez białych osadników oraz zbrojne indiańskie bunty przeciw niechcianej okupacji. Obejmuje ona okres od trzydziestych do dziewięćdziesiątych lat wieku XIX. Ważną rolę odgrywa tu syn Przebiegłego Węża (Tehawanki) – Żółty Kamień, choć powieść nie zawiera jednego głównego bohatera. Historia stara się wyjaśnić powód ostatecznej przegranej Indian.

W odróżnieniu od innych książek o zbliżonej tematyce, autorzy zastosowali naukowe podejście do tematu z wiernym odtworzeniem ówczesnej rzeczywistości bez podkolorowań i przekłamań. Dodatkowo treść wzbogacona jest w bardzo liczne przypisy, pozwalające zgłębić wiedzę tematyczną.