Ortalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ortalis[1]
Merrem, 1786[2]
Przedstawiciel rodzaju – czakalaka bura (O. canicollis)
Przedstawiciel rodzaju – czakalaka bura (O. canicollis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina czubacze
Rodzaj Ortalis
Typ nomenklatoryczny

Phasianus motmot Linnaeus, 1766

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ortalisrodzaj ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 42–67 cm; masa ciała 385–800 g[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Ortalis (Ortalida, Ortaldia): gr. ορταλις ortalis, ορταλιδος ortalidos „kurczak”[11].
  • Penelops: łac. penelops „rodzaj kaczki lub gęsi”, różnie identyfikowany[12]. Gatunek typowy: Penelope albiventer Lesson 1842 (Penelope leucogastra Gould, 1843).
  • Penelopsis: rodzaj Penelope Merrem, 1786; gr. οψις opsis „wygląd”[13]. Gatunek typowy: Penelope rufiventris Tschudi, 1843 (= Penelope guttata Spix, 1825).
  • Peneloides: rodzaj Penelope Merrem, 1786; gr. -οιδης -oidēs „przypominający”[14]. Gatunek typowy: Ortalida wagleri G.R. Gray, 1867.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ortalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B. Merrem: Avium rariorum et minus cognitarum: icones et descriptiones collectae et e germanicis latinae factae. Lipsiae : Ex Bibliopolio Io. Godofr. Mülleriano, 1786, s. 40. (łac.)
  3. G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation: pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. Cz. 1. Paris: Chez Déterville, 1817, s. 442. (fr.)
  4. J. Fleming: The philosophy of zoology, or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: Hurst, Robinson & Co., 1822, s. 230. (ang.)
  5. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xxvi. (niem.)
  6. Ch.L. Bonaparte. Tableaux paralléliques de l’ordre des Gallinacés. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 42, s. 877, 1856 (fr.). 
  7. H.G.L. Reichenbach: Die vollständigste Naturgeschichte der Tauben und taubenartigen Vögel. Dresden: Expedition der Vollständigsten Naturgeschichte, 1861, s. 147. (niem.)
  8. A.J. von Rossem. Systematic position of Ortalis wagleri. „The Condor”. 44 (2), s. 77, 1942 (ang.). 
  9. F. Gill & D. Donsker: Megapodes, guans, guineas & New World quail (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-07-09].
  10. J. del Hoyo: Family Cracidae (Chachalacas, Guans and Curassows). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 343–345. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  11. Jobling 2018 ↓, s. Ortalis.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Penelops.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Penelopsis.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Peneloides.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Cracidae Rafinesque, 1815 - czubacze - Guans (wersja: 2018-04-03). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-07-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-07-09]. (ang.)