Ostronos rudy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostronos rudy
Nasua nasua[1]
(Linnaeus, 1766)
Ostronos rudy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina szopowate
Rodzaj ostronos
Gatunek ostronos rudy
Podgatunki
  • N. nasua aricana Vieira, 1945
  • N. n. boliviensis Cabrera, 1956
  • N. n. candace Thomas, 1912
  • N. n. cinerascens Lönnberg, 1921
  • N. n. dorsalis Gray, 1866
  • N. n. manium Thomas, 1912
  • N. n. molaris Merriam, 1902
  • N. n. montana Tschudi, 1844
  • N. n. nasua Linnaeus, 1766
  • N. n. quichua Thomas, 1901
  • N. n. solitaria Schinz, 1823
  • N. n. spadicea Olfers, 1818
  • N. n. vittata Tschudi, 1844
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ostronos rudy[3][4], koati[4] (Nasua nasua) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje Amerykę Południową. Nie występuje w wysokich Andach.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ubarwienie rudobrązowe, brzuch żółtawy; na ogonie ciemniejsze pierścienie. Długość ciała bez ogona wynosi 41-67 cm, długość samego ogona to 40-68 cm. Waży do 6-7 kg. W naturze ostronos rudy żyje do 7-8 lat, a w warunkach domowych lub w ogrodzie zoologicznym na ogół do ok. 14 lat (w skrajnych przypadkach nawet do ok. 18 lat). Zwierzę stadne, ruchliwe, aktywne w ciągu dnia. Bardzo łatwo się oswaja. Żywi się owadami i innymi bezkręgowcami, a także drobnymi kręgowcami i owocami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Samiec osiąga dojrzałość płciową po 3 latach, a samica w wieku 2 lat. Sezon rozrodczy trwa 1-2 miesiące. Ciąża trwa około 8 tygodni. W miocie jest od 2 do 6 młodych, które rodzą się ślepe i głuche. Otwierają oczy po 10 dniach, a po 14 zaczynają słyszeć. Następnie po 19 mogą już stać i po 24 chodzić.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się trzynaście podgatunków ostronosa rudego[5][3]:

  • N. nasua aricana
  • N. nasua boliviensis
  • N. nasua candace
  • N. nasua cinerascens
  • N. nasua dorsalis
  • N. nasua manium
  • N. nasua molaris
  • N. nasua montana
  • N. nasua nasua
  • N. nasua quichua
  • N. nasua solitariaostronos urugwajski
  • N. nasua spadicea
  • N. nasua vittata

Przypisy

  1. Nasua nasua, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Emmons, L. & Helgen, K. 2008. Nasua nasua. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-15]
  3. 3,0 3,1 Nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 164. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. 4,0 4,1 K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 131, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nasua nasua. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 września 2009]