Otto von Wächter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otto Gustaw von Wächter
Otto Wächter
Otto Reinhard
Ilustracja
Otto Wächter (ok. 1942)
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1901
Wiedeń
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1949
Rzym
Zawód funkcjonariusz SS

Otto Gustaw von Wächter, pseud. Otto Reinhard Zuflucht (ur. 8 lipca 1901 w Wiedniu, zm. 14 sierpnia 1949 w Rzymie) – funkcjonariusz NSDAP, SS-Gruppenführer, gubernator dystryktów krakowskiego i galicyjskiego Generalnego Gubernatorstwa, zbrodniarz nazistowski, doktor prawa.

Życiorys[edytuj]

Urodzony w Austrii. Od roku 1923 członek SA, od roku 1930 w NSDAP, od roku 1932 funkcjonariusz SS.

Kierownik polityczny spisku mającego obalić rząd kanclerza Austrii, Engelberta Dollfussa w 1934 roku[1].

Od 26 września 1939 do 22 stycznia 1942 gubernator dystryktu krakowskiego w GG, od 1 lutego 1942 do lipca 1944 gubernator dystryktu galicyjskiego w GG. Na rozkaz Wächtera zostało założone w Krakowie getto dla ludności żydowskiej, rozwiązane w roku 1943.

W roku 1945 zbiegł do Włoch. Pod nazwiskiem Otto Reinhardt ukrywał się w Rzymie, w katolickim kolegium, gdzie zmarł. Uniknął postawienia za zbrodnie przed sądem w procesach norymberskich.

Działalność[edytuj]

Był zwolennikiem utworzenia przy współudziale nacjonalistów ukraińskich (Andrij Melnyk) złożonej z ochotników ukraińskich 14 Dywizji Grenadierów SS (SS-Galizien). W dniu 28 kwietnia 1943 wziął udział we Lwowie w uroczystościach inaugurujących powstanie dywizji. Stronę ukraińską reprezentował Wołodymyr Kubijowycz. Uroczystości odbyły się w katedrze św. Jura. Odprawiono nabożeństwo, które celebrował ks. biskup Josyf Slipyj, a kazanie wygłosił ks. mitrat Wasyl Łaba. Podczas uroczystości obecne były również władze niemieckie.

Wächter jest odpowiedzialny za eksterminację ludności żydowskiej na terenie podległych sobie dystryktów GG, a także za kradzieże i wywóz bezcennych polskich dóbr kultury.

Bibliografia[edytuj]

  • Powstanie i działania zbrojne 14. Galicyjskiej Dywizji SS, Wojskowy Przegląd Historyczny nr 4/1988, s. 104-135.

Przypisy

  1. Jerzy Kozeński, Austria 1918-1968','Warszawa, 1970''