Otwór względny obiektywu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otwór względny obiektywu – liczbowy stosunek średnicy otworu obiektywu do jego ogniskowej, który informuje o ilości światła, jaką przepuszcza obiektyw do wnętrza aparatu fotograficznego, przypadającej na jednostkę powierzchni materiału światłoczułego:

gdzie:

jasność obiektywu,
– średnicą otworu przysłony,
ogniskowa.

Jeśli na przykład obiektyw ma otwór o średnicy 20 mm, a ogniskową 40 mm, to jego otwór względny wynosi 20:40, czyli 1:2.

Przy robieniu zdjęć obiektywami o różnych ogniskowych taki sam czas naświetlania wymaga takiego samego otworu względnego. Maksymalny otwór względny obiektywu nazywany jest potocznie jasnością obiektywu, choć w rzeczywistości jest jego pierwiastkiem. W astronomii pojęcie to jest synonimem światłosiły (teleskopu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]