p (operator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

p (ang. power, czyli potęga, wykładnik potęgowy) jest w chemii fizycznej operatorem o wyniku działania równym logarytmowi dziesiętnemu z danej liczby wziętemu ze znakiem przeciwnym. Dziedziną operatora p są wszystkie liczby dodatnie (dziedzina logarytmu):

Wynik działania operatora zapisujemy jako (bez nawiasów):

Operator ten wykorzystywany jest w chemii, szczególnie w chemii fizycznej do podawania bardzo małych liczb (o dużym ujemnym wykładniku dziesiętnym), zwłaszcza gdy cały lub prawie cały zakres dopuszczalnych lub spodziewanych wartości jakiejś wielkości leży poniżej jedności, czyli najczęściej gdy:

Przykłady: