Pałac Stanisława Wołowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wejście do budynku (1934)
Pałac współcześnie

Pałac Stanisława Wołowskiego – pałac znajdujący się przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Został wzniesiony w 1878 według proj. Bronisława Brodzic Żochowskiego dla bankiera i kupca Stanisława Wołowskiego. W 1900 przeszedł w ręce księżnej Marii Radziwiłłowej, która go rozbudowała.

W latach 1922–1939 pałac był wynajmowany m.in. poselstwom - amerykańskiemu (1922-1930) i norweskiemu (1930-1939), oraz klubowi towarzyskiemu związanemu z Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem. W 1934 w bramie, obecnie nieistniejącej, został zastrzelony minister spraw wewnętrznych Bronisław Pieracki.

W czasie powstania warszawskiego w pałacu działał szpital powstańczy[1]. Budynek został zniszczony w ponad 70%.

W latach 1947–1951 nastąpiła odbudowa i znaczna przebudowa obiektu według proj. T. Iskierki i C. Skolimowskiego. Od tego okresu w pałacu swoje siedziby mają Dom Dziennikarza, Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, Centrum Monitoringu Wolności Prasy oraz Centrum Prasowe Foksal.

O zwrot nieruchomości ubiega się Antoni de Bourbon[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kopf: Powiśle. Warszawskie Termopile 1944. Warszawa: Fundacja „Wystawa Warszawa Walczy 1939-1945”, 1999, s. 72. ISBN 83-87545-18-X.
  2. Danuta Frey: Antoni de Bourbon znów poczeka, Rzeczpospolita z 5 września 2013, s. C3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]